بازدید: 125

اختلال شخصیتی ها مستعد جرم اند

منبع : سلامت نیوز کد خبر: 6859
سلامت نیوز: پشت هر جرمی انگیزه ای وجود دارد. روانشناسی برای وقوع جرم و بزه در جامعه دلایلی را در نظر گرفته است.به گزارش سلامت نیوز، بهروز بیرشک، روانشناس، در گفت وگو با روزنامه آرمان، می گوید: «در مورد ارتکاب جرم باید شخصیت هایی را که دارای برخی ویژگی ها هستند مورد توجه قرار داد. ویژگی هایی مثل اختلال شخصیت در این باره مطرح می شود. از سوی دیگر شخصیت های تکانشی هستند که زود برانگیخته می شوند و دست به عملی می زنند که به عنوان جرم از آن یاد می شود.»دلایل روانی ارتکاب جرم چیست؟در مورد ارتکاب جرم باید شخصیت هایی که دارای برخی ویژگی ها هستند را مورد توجه قرار داد. ویژگی هایی مثل اختلال شخصیتی در این باره مطرح می شود که این افراد در بروز اعمال مجرمانه و بزهکارانه مستعدتر هستند. دلیل این امر هم در نبود احساسات وجدانی در این افراد است که باعث می شود نسبت به اعمال خلافکارانه اقدام کنند. بنابراین افرادی که در این دسته قرار می گیرند نسبت به کار خود دچار عذاب وجدان نمی شوند. زمانی هم وجود دارد که فرد ممکن است عمل مجرمانه ای را انجام دهد و در عین حال به لحاظ شخصیتی نیز سابقه مساله ای را نداشته باشد اما در یک زمان خاص در موقعیتی قرار می گیرد که درگیر چنین چیزی می شود و عمل خلافی را انجام می دهد. برای مثال زمانی که ما از پرخاشگری صحبت می کنیم، متوجه این خواهیم شد که پرخاشگری می تواند به عاملی در بروز جرم منجر شود. باید توجه داشت که پرخاشگری در این مورد یک نوع پرخاشگری وسیع است، یعنی «در قبال رفتاری که با من صورت می گیرد حق دارم پرخاشگری کنم تا جلوی چنین رفتاری را بگیرم». شخصیت هایی که چنین حالت ایمپالسیوی (کسي که از روى انگيزه آنى و بدون فکر قبلى عمل مي کند) دارند و زود به هیجان می آیند، تحت عنوان شخصیت های تکانشی از آنها یاد می شود. برای چنین شخصیت هایی ممکن است حالت برانگیختگی ایجاد شود و دست به عملی بزنند که به عنوان جرم از آن یاد می شود. بعد از گذشت زمان متوجه این امر می شوند که کنترلی روی خود نداشته اند و حتی ممکن است خودشان هم از این امر ناراحت شوند. بسیاری از قتل های غیرعمد را می توان ناشی از این مساله دانست که جرم بزرگی هم به حساب می آید. بنابراین اگر بحث را به لحاظ شخصیتی پیش ببریم، افرادی که دچار اختلال شخصیت هستند و همچنین افرادی که شخصیت های ضداجتماعی دارند که معیار اخلاقی هم برایشان وجود ندارد، می توانند دست به اقداماتی بزنند که هنجار اجتماعی آن را برنمی تابد و نسبت به آن جرم انگاری می شود.نقش تربیت خانوادگی در بروز یا عدم بروز جرم را چطور ارزیابی می کنید؟خانواده نقش عمده ای در مورد این مساله دارد. در بحث قبلی در مورد ویژگی های شخصیتی، مطالعات به ما نشان می دهند که در چنین حالتی چه باید کرد اما در مورد خانواده و تربیت خانوادگی، بسیاری از مجرمان در خود خانواده دچار مشکلاتی هستند و والدین آنها دارای شخصیت های ضداجتماعی هستند که باعث می شود نقش خانواده در این موضوع پررنگ شود. ممکن است خود والدین یا یکی از آنها درگیر ناهنجاری های اجتماعی بوده باشند که این مساله دارای قبح خاصی برای آنها نیست. به طور کلی تاکید روی جنبه های مختلف اخلاق در خانواده، می تواند نتایج مثبتی به دنبال داشته باشد. خانواده هایی که اخلاق مدار هستند، شیوه های پرورش مناسبی در مورد تربیت فرزندان دارند و از فرزندان آنها رفتارهای هنجارمندی مشاهده می شود. در این خانواده ها کمتر اتفاق می افتد که فرزند درگیر مسائل مجرمانه و بزهکارانه شود. در هفته های گذشته فردی را در اخبار دیدیم که بارها دستگیر شده بود و به محض آزاد شدن از زندان، دست به اقدامات مجرمانه و بزهکارانه می زد. به لحاظ معیارهای اخلاقی و هنجارهای اجتماعی، فرد به مرحله ای رسیده که هیچ اقدامی دارای قبح نیست و رفتن به زندان دیگر مساله مهمی برای او محسوب نمی شود.همان طور که اشاره فرمودید افرادی هستند که بارها به زندان رفته اند اما باز هم به تکرار اعمال قبلی می پردازند. در روانشناسی چیزی تحت عنوان اعتیاد به جرم وجود دارد؟در مورد این افراد مساله ای وجود دارد که هیچ نوع معیار اخلاقی را برای خود قائل نیستند و اقدامات خلاف برایشان دارای زشتی و قبح نیست. در نتیجه دستگیر شدن و زندان رفتن برای خود و خانواده های آنها مساله حادی به شمار نمی آید. باید در مورد افرادی که جوان تر هستند، کارهایی انجام داد چون زمانی که با جرم کوچکی به زندان می روند، ممکن است با ایجاد روابط با سایر زندانیان، چیزهایی جدیدتر یاد بگیرند و آسیب این مساله به مراتب بیشتر است. براساس آنچه گفته شد، بروز جرم در مورد برخی افراد به جنبه های شخصیتی بازمی گردد. بنابراین باید در مورد کسانی که معیاراخلاقی در مورد جرم و زندان ندارند، برخی دوره های آموزشی ترتیب داده شود تا زندان راهی برای افزایش این گونه اعمال نشود. ممکن است نوعی ولع و کشش به جرم در مورد افرادی که مشکلات اقتصادی دارند یا افرادی که معتاد هستند وجود داشته باشد، اما من نمی خواهم از عنوان اعتیاد به جرم برای این افراد استفاده کنم.بعد از تربیت خانوادگی، از چه افراد یا گروه هایی می توان نام برد که روی فرد تاثیر می گذارند و می توانند او را در بروز جرم یا بزه مستعد کنند؟اول از همه نوع ارتباطات خانوادگی مطرح می شود و نقش فرزند پروری در این زمینه از اهمیت زیادی برخوردار است. بعد از خانواده، پس از اینکه بچه ها وارد برخی ارتباطات اجتماعی می شوند، ممکن است در مدارس با چنین رفتارهایی روبه رو شوند. رفته رفته با گسترش گروه دوستان و همسالان، نوع الگوپذیری تفاوت می یابد و می تواند فرد را در بروز رفتارهای مجرمانه مستعد کند. نقش خانواده در اینجا نیز اهمیت دارد و اگر خانواده شکل درستی نداشته باشد، نمی تواند به شناخت دوستان و اطرافیان فرزندش بپردازد، در نتیجه کنترلی در این زمینه صورت نمی گیرد. از سوی دیگر عدم توجه خانواده به خود فرزند و نیازهای طبیعی او، می تواند فرد را به قول و قرارهایی سوق بدهد که نتایج زیانباری در پی دارد. از این رو، اولویت در توصیه، با خانواده هاست و ما همیشه به خانواده گفته ایم که در نوع دوستان و روابطی که فرزندشان برگزیده است بیشتر نظارت داشته باشند و به آنها نزدیک تر شوند چون غفلت از این مساله به معنای غفلت از آینده فرزندشان است و می تواند نتایج منفی دنباله داری به همراه داشته باشد.آیا بین بیماری های روانی و ارتکاب جرم رابطه ای وجود دارد؟کسانی که بیماری های روانی دارند، به ویژه آن دسته از بیماران که دارای اختلالات شدید روانی هستند که ما تحت عنوان سایکو از آن یاد می کنیم، بسیار احتمال دارد دست به رفتارهایی بزنند که هنجارهای جامعه را زیر سوال ببرد یا جرم های بالاتری را مرتکب شوند. در بسیاری از موارد، معیار و ملاک مشخصی برای افراد دارای بیماری روانی وجود ندارد و ممکن است دچار حالت هایی تحت تاثیر بیماری قرار بگیرند و چنین رفتارهایی از خود بروز دهند.به نظر شما با توجه به شرایط موجود و آنچه گفته شد، بروز جرم در جامعه افزایش پیدا می کند یا می توان به کاهش آن امیدوار بود؟آمارها و اخبار نشان می دهد میزان خشونت و پرخاشگری در جامعه ما افزایش زیادی داشته است. به طور معمول هر روز خبرهایی در مورد خشونت های خانگی مخابره می شود. شرایط و موقعیت های جامعه به سمتی رفته که سلامت روانی کاهش یافته است. زمانی که قانون مداری در یک جامعه کمرنگ شود، افراد به سمت اقداماتی می روند که خلاف هنجار و قانون است. باید کلینیک هایی در سطح شهر وجود داشته باشد که تنها به مساله کنترل خشم بپردازند. بنابراین خیلی نمی توان در شرایط حاضر به کاهش جرم امیدوار بود.جامعه شناسان معتقدند جرم هیچ گاه در یک جامعه صفر نمی شود، دیدگاه روانشناسی در این باره چگونه است؟شما نمی توانید هیچ گاه این را در نظر بگیرید که میزان جرم در یک جامعه به صفر برسد، چون می توان به تعداد همه افراد جامعه که در نوع خود یونیک و ویژه هستند، انتظار بروز رفتاری خلاف هنجار و جرم انگارانه داشت.

سلامت نیوز: پشت هر جرمی انگیزه ای وجود دارد. روانشناسی برای وقوع جرم و بزه در جامعه دلایلی را در نظر گرفته است.

به گزارش سلامت نیوز، بهروز بیرشک، روانشناس، در گفت وگو با روزنامه آرمان، می گوید: «در مورد ارتکاب جرم باید شخصیت هایی را که دارای برخی ویژگی ها هستند مورد توجه قرار داد. ویژگی هایی مثل اختلال شخصیت در این باره مطرح می شود. از سوی دیگر شخصیت های تکانشی هستند که زود برانگیخته می شوند و دست به عملی می زنند که به عنوان جرم از آن یاد می شود.»

دلایل روانی ارتکاب جرم چیست؟

در مورد ارتکاب جرم باید شخصیت هایی که دارای برخی ویژگی ها هستند را مورد توجه قرار داد. ویژگی هایی مثل اختلال شخصیتی در این باره مطرح می شود که این افراد در بروز اعمال مجرمانه و بزهکارانه مستعدتر هستند. دلیل این امر هم در نبود احساسات وجدانی در این افراد است که باعث می شود نسبت به اعمال خلافکارانه اقدام کنند. بنابراین افرادی که در این دسته قرار می گیرند نسبت به کار خود دچار عذاب وجدان نمی شوند. زمانی هم وجود دارد که فرد ممکن است عمل مجرمانه ای را انجام دهد و در عین حال به لحاظ شخصیتی نیز سابقه مساله ای را نداشته باشد اما در یک زمان خاص در موقعیتی قرار می گیرد که درگیر چنین چیزی می شود و عمل خلافی را انجام می دهد. برای مثال زمانی که ما از پرخاشگری صحبت می کنیم، متوجه این خواهیم شد که پرخاشگری می تواند به عاملی در بروز جرم منجر شود. باید توجه داشت که پرخاشگری در این مورد یک نوع پرخاشگری وسیع است، یعنی «در قبال رفتاری که با من صورت می گیرد حق دارم پرخاشگری کنم تا جلوی چنین رفتاری را بگیرم». شخصیت هایی که چنین حالت ایمپالسیوی (کسي که از روى انگيزه آنى و بدون فکر قبلى عمل مي کند) دارند و زود به هیجان می آیند، تحت عنوان شخصیت های تکانشی از آنها یاد می شود. برای چنین شخصیت هایی ممکن است حالت برانگیختگی ایجاد شود و دست به عملی بزنند که به عنوان جرم از آن یاد می شود. بعد از گذشت زمان متوجه این امر می شوند که کنترلی روی خود نداشته اند و حتی ممکن است خودشان هم از این امر ناراحت شوند. بسیاری از قتل های غیرعمد را می توان ناشی از این مساله دانست که جرم بزرگی هم به حساب می آید. بنابراین اگر بحث را به لحاظ شخصیتی پیش ببریم، افرادی که دچار اختلال شخصیت هستند و همچنین افرادی که شخصیت های ضداجتماعی دارند که معیار اخلاقی هم برایشان وجود ندارد، می توانند دست به اقداماتی بزنند که هنجار اجتماعی آن را برنمی تابد و نسبت به آن جرم انگاری می شود.

نقش تربیت خانوادگی در بروز یا عدم بروز جرم را چطور ارزیابی می کنید؟

خانواده نقش عمده ای در مورد این مساله دارد. در بحث قبلی در مورد ویژگی های شخصیتی، مطالعات به ما نشان می دهند که در چنین حالتی چه باید کرد اما در مورد خانواده و تربیت خانوادگی، بسیاری از مجرمان در خود خانواده دچار مشکلاتی هستند و والدین آنها دارای شخصیت های ضداجتماعی هستند که باعث می شود نقش خانواده در این موضوع پررنگ شود. ممکن است خود والدین یا یکی از آنها درگیر ناهنجاری های اجتماعی بوده باشند که این مساله دارای قبح خاصی برای آنها نیست. به طور کلی تاکید روی جنبه های مختلف اخلاق در خانواده، می تواند نتایج مثبتی به دنبال داشته باشد. خانواده هایی که اخلاق مدار هستند، شیوه های پرورش مناسبی در مورد تربیت فرزندان دارند و از فرزندان آنها رفتارهای هنجارمندی مشاهده می شود. در این خانواده ها کمتر اتفاق می افتد که فرزند درگیر مسائل مجرمانه و بزهکارانه شود. در هفته های گذشته فردی را در اخبار دیدیم که بارها دستگیر شده بود و به محض آزاد شدن از زندان، دست به اقدامات مجرمانه و بزهکارانه می زد. به لحاظ معیارهای اخلاقی و هنجارهای اجتماعی، فرد به مرحله ای رسیده که هیچ اقدامی دارای قبح نیست و رفتن به زندان دیگر مساله مهمی برای او محسوب نمی شود.

همان طور که اشاره فرمودید افرادی هستند که بارها به زندان رفته اند اما باز هم به تکرار اعمال قبلی می پردازند. در روانشناسی چیزی تحت عنوان اعتیاد به جرم وجود دارد؟

در مورد این افراد مساله ای وجود دارد که هیچ نوع معیار اخلاقی را برای خود قائل نیستند و اقدامات خلاف برایشان دارای زشتی و قبح نیست. در نتیجه دستگیر شدن و زندان رفتن برای خود و خانواده های آنها مساله حادی به شمار نمی آید. باید در مورد افرادی که جوان تر هستند، کارهایی انجام داد چون زمانی که با جرم کوچکی به زندان می روند، ممکن است با ایجاد روابط با سایر زندانیان، چیزهایی جدیدتر یاد بگیرند و آسیب این مساله به مراتب بیشتر است. براساس آنچه گفته شد، بروز جرم در مورد برخی افراد به جنبه های شخصیتی بازمی گردد. بنابراین باید در مورد کسانی که معیاراخلاقی در مورد جرم و زندان ندارند، برخی دوره های آموزشی ترتیب داده شود تا زندان راهی برای افزایش این گونه اعمال نشود. ممکن است نوعی ولع و کشش به جرم در مورد افرادی که مشکلات اقتصادی دارند یا افرادی که معتاد هستند وجود داشته باشد، اما من نمی خواهم از عنوان اعتیاد به جرم برای این افراد استفاده کنم.

بعد از تربیت خانوادگی، از چه افراد یا گروه هایی می توان نام برد که روی فرد تاثیر می گذارند و می توانند او را در بروز جرم یا بزه مستعد کنند؟

اول از همه نوع ارتباطات خانوادگی مطرح می شود و نقش فرزند پروری در این زمینه از اهمیت زیادی برخوردار است. بعد از خانواده، پس از اینکه بچه ها وارد برخی ارتباطات اجتماعی می شوند، ممکن است در مدارس با چنین رفتارهایی روبه رو شوند. رفته رفته با گسترش گروه دوستان و همسالان، نوع الگوپذیری تفاوت می یابد و می تواند فرد را در بروز رفتارهای مجرمانه مستعد کند. نقش خانواده در اینجا نیز اهمیت دارد و اگر خانواده شکل درستی نداشته باشد، نمی تواند به شناخت دوستان و اطرافیان فرزندش بپردازد، در نتیجه کنترلی در این زمینه صورت نمی گیرد. از سوی دیگر عدم توجه خانواده به خود فرزند و نیازهای طبیعی او، می تواند فرد را به قول و قرارهایی سوق بدهد که نتایج زیانباری در پی دارد. از این رو، اولویت در توصیه، با خانواده هاست و ما همیشه به خانواده گفته ایم که در نوع دوستان و روابطی که فرزندشان برگزیده است بیشتر نظارت داشته باشند و به آنها نزدیک تر شوند چون غفلت از این مساله به معنای غفلت از آینده فرزندشان است و می تواند نتایج منفی دنباله داری به همراه داشته باشد.

آیا بین بیماری های روانی و ارتکاب جرم رابطه ای وجود دارد؟

کسانی که بیماری های روانی دارند، به ویژه آن دسته از بیماران که دارای اختلالات شدید روانی هستند که ما تحت عنوان سایکو از آن یاد می کنیم، بسیار احتمال دارد دست به رفتارهایی بزنند که هنجارهای جامعه را زیر سوال ببرد یا جرم های بالاتری را مرتکب شوند. در بسیاری از موارد، معیار و ملاک مشخصی برای افراد دارای بیماری روانی وجود ندارد و ممکن است دچار حالت هایی تحت تاثیر بیماری قرار بگیرند و چنین رفتارهایی از خود بروز دهند.

به نظر شما با توجه به شرایط موجود و آنچه گفته شد، بروز جرم در جامعه افزایش پیدا می کند یا می توان به کاهش آن امیدوار بود؟

آمارها و اخبار نشان می دهد میزان خشونت و پرخاشگری در جامعه ما افزایش زیادی داشته است. به طور معمول هر روز خبرهایی در مورد خشونت های خانگی مخابره می شود. شرایط و موقعیت های جامعه به سمتی رفته که سلامت روانی کاهش یافته است. زمانی که قانون مداری در یک جامعه کمرنگ شود، افراد به سمت اقداماتی می روند که خلاف هنجار و قانون است. باید کلینیک هایی در سطح شهر وجود داشته باشد که تنها به مساله کنترل خشم بپردازند. بنابراین خیلی نمی توان در شرایط حاضر به کاهش جرم امیدوار بود.

جامعه شناسان معتقدند جرم هیچ گاه در یک جامعه صفر نمی شود، دیدگاه روانشناسی در این باره چگونه است؟

شما نمی توانید هیچ گاه این را در نظر بگیرید که میزان جرم در یک جامعه به صفر برسد، چون می توان به تعداد همه افراد جامعه که در نوع خود یونیک و ویژه هستند، انتظار بروز رفتاری خلاف هنجار و جرم انگارانه داشت.


اختلال شخصیتی ها مستعد جرم اند
:
امتیاز : 5.0 تعداد رای : 187

پربازدیدترین اخبار

همراهان

گزارش ها