بازدید: 209

کرامات بی نظیر امام هادی (ع) / از لشکریانی از عرش تا احترام پرندگان

منبع : افکار نیوز کد خبر: 1984846
همزمان با فرا رسیدن سالروز ولادت امام دهم شیعیان، گزیده‌ای از کرامات و معجزات ایشان را بخوانید.
به گزارش افکارنیوز،

خداوند متعال برگزیدگانی را برای امنیت و آرامش بندگانش انتخاب کرده است تا به راه راست هدایت شوند و از گناهان و دام شیاطین در امان باشند. پیامبر اسلام (ص) و ائمه اطهار دارای مقام و منزلت والایی نسبت به برگزیدگان دیگر و  صاحب کرامات و معجزات زیادی هستند.

اخبار مذهبی _ به مناسبت فرا رسیدن سالروز تولد امام دهم شیعیان، در این گزارش به گزیده ای از کرامات و معجزات امام هادی (ع) می پردازیم.

بر اساس روایات، متوکل می خواست لشکریانش را به امام هادی (ع) نشان دهد تا به خیال خودش با ترساندن امام (ع) از قیام ایشان جلوگیری کند. از این رو تمام لشکریانش را در میدان وسیعی جمع و مجهز کرد و امام هادی (ع) را به بلندی برد و لشکرش را به امام نشان داد.

امام هادی (ع) فرمود: آیا می خواهی من هم لشکرم را به تو نشان بدهم؟

متوکل گفت: بله

امام هادی (ع) دعایی کرد. ناگهان میان آسمان و زمین و میان مشرق و مغرب، فرشتگانی مسلح ظاهر شدند.

متوکل با تماشای این صحنه از هوش رفت. پس از آنکه به هوش آمد، امام هادی (ع) فرمود: ما در دنیا با شما درگیری نداریم و مشغول به امر آخرت هستیم؛ نترس و بیهوده به ما بدبین نباش.

بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۱۵۸، ح ۱۴۴

بر اساس روایتی به نقل از محمد پسر حسن بن اشتر علوی: هرگاه امام هادی (ع) به قصر متوکل می رفت همه مردمی که بیرون قصر بودند،به احترامش از مرکب های خود پیاده می شدند تا او داخل بشود.

یک روز که همراه پدرم بیرون قصر بودم، شنیدم که برخی به یکدیگر گفتند: این بار برای آن جوان کم سن و سال از مرکب های خود پیاده نمی شویم.

ابوهاشم به آنان گفت: سوگند به خدا هرگاه امام هادی (ع) را ببینید با خواری و ذلت از مرکب های خود پیاده خواهید شد.

طولی نکشید که امام هادی (ع) تشریف آورد؛ وقتی نگاه جمعیت به امام افتاد، همگی آن ها حتی کسانی که سوگند خورده بودند این بار پیاده نشوند، از مرکب های خود پیاده شدند.

ابوهاشم به آنان گفت: مگر شما نبودید که می خواستید پیاده نشوید.

آن ها در جواب ابوهاشم گفتند: سوگند به خدا ما بی اختیار و بی اراده از مرکب های خود پیاده شدیم.

بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۱۳۷، شماره ۲۰

هاشم به زید در خصوص کرامات امام هادی (ع) می گوید: با چشمان خودم دیدم شخص نابینایی را نزد امام هادی (ع) آوردند و امام (ع) او را بینا کرد. دیدم امام با گل، پرنده ای درست کرد و در آن دمید پرنده جان گرفت و پرواز کرد.

به امام گفتم: میان شما و حضرت عیسی (ع) تفاوتی نیست؟!

امام فرمودند: من از اویم و او از من است.

علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج ۵۰، ص ۱۸۵، ح ۶۳

بر اساس روایتی از ابوهاشم جعفری: متوکل تالار آفتاب گیری درست کرده بود که پنجره های مشبک داشت و داخل آن پرندگان خوش آواز را رها ساخته بود. روز هایی که سران حکومت برای سلام رسمی و تبریک نزد او می آمدند، متوکل درون همین تالار می نشست، اما به دلیل سر و صدای پرندگان نه حرف دیگران را می شنید و نه دیگران حرفش را می شنیدند.

فقط وقتی که امام هادی (ع) وارد می شد، تمام پرندگان ساکت و آرام می شدند و تا وقتی آن حضرت (ع) از آنجا خارج نمی شد سر و صدایی نمی کردند.

بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۱۴۸، ح ۳۴

بر اساس روایتی ازمحمد بن احمدمنصوری به نقل از عموی پدرش: روزی نزد متوکل رفتم، در حالتی که مشغول شرب خمر بود مرا هم دعوت به خوردن کرد، گفتم: من هرگز نخورده ام.

گفت: تو با علی بن محمد (العیاذ بالله) می خوری.

گفتم: تو نمی دانی که در دستت چیست؟ این سخنان تنها به تو ضرر می رساند و برای او زیانی ندارد.

این جسارت متوکل را خدمت امام هادی (ع) عرض نکردم، تا روزی فتح بن خاقان وزیر متوکل به من گفت: به متوکل گفته اند مالی از قم برای امام هادی (ع) می آید و دستور داده که من در کمین آن باشم و خبرش را به او برسانم. تو بگو بدانم که از کدام راه می آید؟ تا من در آن راه بروم.

هنگامی که نزد امام هادی (ع) رفتم تا جریان را به ایشان بگویم، دیدم کسی آن جا است که نمی توانستم حرفی بزنم.

امام (ع) تبسم کرد و فرمود: ای ابوموسی! خیر است، چرا آن پیغام اول را نیاوردی؟ (یعنی آن حرفی که اول متوکل راجع به امام هادی (ع) گفت)

گفتم: مولای من! ملاحظه تعظیم و اجلال شما را کردم. امام (ع) فرمود: مال امشب وارد می شود و ایشان به آن دست نمی یابند. امشب را اینجا بمان.

ابوموسی می گوید: شب را آنجا ماندم و چون امام هادی (ع) برای نماز شب برخاست، در رکوع سلام داد و نماز را قطع کرد و فرمود: آن مردی که منتظرش بودیم با مال آمده و خادم از ورودش جلوگیری می کند، برو مال را تحویل بگیر.

رفتم و انبانی را که مال در آن بود، گرفتم و خدمت امام (ع) بردم. به او بگو آن لباس را که آن زن قمی داد و گفت ذخیره جدّه من است، بده. رفتم و گفتم و او گفت: آری آن را خواهرم پسندید و با این عوض کرد. امام فرمود: خدا اموال ما را حفظ می کند، جبه را از شانه ات درآور. چون پیغام را رساندم و جبّه را از شانه اش بیرون آورد، غش کرد. حضرت بیرون آمده و شرح حالش پرسید. گفت: من (راجع به امامت شما) در شک بودم و اینک یقین کردم. 

اثبات الهد، ج ۶، ص ۲۲۵

 


کرامات بی نظیر امام هادی (ع) / از لشکریانی از عرش تا احترام پرندگان
:
امتیاز : 4.5 تعداد رای : 11

پربازدیدترین اخبار

همراهان

گزارش ها