بازدید: 8

نیزه «سرخ‌پوست» در چشم ابتذال اکران

نیما جاویدی در سال ۹۲ «ملبورن» را به عنوان اولین فیلم بلند سینمایی‌اش ساخت که در آن زمان با توجه به موفقیت این فیلم در جشنواره‌های جهانی با نقد‌های تند منتقدان ایرانی از جمله نگارنده روبه‌رو شد، او پنج سال هیچ فعالیت سینمایی انجام نداد.
سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: سرخ پوست دومین فیلم جاویدی است که این روز ها اکران شده و نشان می دهد فیلمساز ما در این پنج سال وقت خود را به پژوهش سینمایی، مطالعه و فیلم دیدن گذرانده است.
زمانی که این فیلم را روی پرده سینما می بینید جذب آن می شوید، همین عنصرِ جذب شدن و چشم بر پرده سینما دوختن و گذر زمان را نفهمیدن برای یک فیلم چیز کمی نیست آن هم در این وانفسای ابتذال سینمای ایران. سرخ پوست اغلب عناصرِ ساختاری را به درستی رعایت کرده و استفاده از این عناصر در بعضی از سکانس ها فراتر از استاندارد های مرسومِ سینمای ایران است. نیما جاویدی فیلمی برای پرده سینما ساخته که به اصطلاح کمتر لَق می زند؛ فیلمی که به مخاطب توهین نمی کند بلکه باعث ارتقای سطح سلیقه مخاطب در محتوا و ساختار می شود. مخاطب از سینما چه توقعی دارد؟ ایده، قصه، نوعِ روایت، شخصیت پردازی و کارگردانی؛ تمامی این عناصر در دومین فیلمِ نیما جاویدی به درستی جا گرفته و مشخص است سینما مسئله و دغدغه فیلمساز است. درباره فیلمنامه نکته این است که فیلمساز جوانِ ما در قصه گویی به دنبال خرده پیرنگ نرفته است بلکه قصه بر اساس خطی مستقیم به دور از حاشیه جلو می رود. شخصیت اول هسته مرکزی فیلم است. نعمت جاهد به عنوان یک نظامی و رئیس زندان در دهه ۳۰ به درستی شکل می گیرد؛ شخصیتی که تمام و کمال است، ادا درنمی آورد، پرداخت به چنین شخصیتی و به وجودآوردن آن در سینما کار دشواری است؛ شخصیتی که در نگاهِ اول خنثی به نظر می رسد، اما بسیار کنش مند و باهوش است. نعمت جاهد دارای هویت و نشانه های شخصیتی است، در هیچ نمایی از فیلم فریاد های نظامی نمی کشد، با سربازهایش با آرامش حرف می زند، اما نعمت جاهد از درون کوهِ آتشفشان است و نما به نما در حال فوران شدن. در سکانس اول از سرهنگ مدبر می شنویم که به جاهد می گوید تو سرگرد با لیاقتی هستی که می توانی ترفیع بگیری، سکانس بعد جاهد به پستوی دفترش می رود و در خلوتی یک نفره خوشحالی می کند. تضاد حسی جاهد در این سکانس تبدیل به تغییری بکر می شود و در ادامه کنترلِ حس توسط جاهد برای مخاطب باورپذیر می شود. روند شخصیتی جاهد نما به نما ذره ای افت نمی کند، حتی نگاه عاشقانه اش به مددکار هم در هاله ای از ابهام می ماند. بو کردنِ مدادِ مددکار و پخش صدای آهنگ در راهرو های زندان نشانی از درونیات حسی جاهد است، حتی گفت وگوی دو نفره او با مددکار کنار پنجره و شنیدن صدای هواپیما و نزدیک شدن جاهد به مددکار نشانه ای از عشق جاهد است، این درون گرایی برای مخاطب تبدیل به یک باور می شود. جاهد کنش مند است، اما این کنش مندی در قالب شخصیت او جا گرفته و در لحظه لحظه فیلم این حس به مخاطب انتقال می یابد برای همین هم است که در سکانس پایانی فیلم می توانیم رها کردن زندانی را باور کنیم. ما با کاراکتری مواجه بودیم که درونگرایی اش اجازه بروز بیش از حد تمایلات عاطفی اش به یک زن را نمی دهد و او باید این غلیان عاطفی را در خود ذخیره می کرد تا به یک باره آن را در آزادسازی زندانی که آن همه برای دستگیری اش تلاش کرده بود بروز دهد. در واقع جاهد برای دستگیری زندانی بیش از آنکه انگیزه ترفیع شغلی و اثبات توانمندی به خودش و دیگران را داشته باشد با چالشی عاطفی و درونی دست و پنجه نرم می کند که ما در بیرونی کردن آن از این کاراکتر به شدت محافظه کاری می بینیم و این با روحیه و شخصیت درونگرای او کاملاً هماهنگ است.
سرخ پوست در اجرا فیلم قدرتمندی است. اندازه نما ها و حرکت دوربین، چیدمان و رنگ تصاویر حتی زوم ها و زوم بک ها مخاطب را به سینما نزدیک می کند. جاویدی قطعاً با دکوپاژ این فیلم را ساخته و حتماً برای کوچک ترین نمای فیلمش هم دلیل داشته، مثل همان نمای اولی که اوج گرفتن یک هواپیما از بالای دیوار زندان را می بینیم که در چند سکانس جلوتر می فهمیم دلیلش چه بوده. چه خوب است که احمد «سرخ پوست» را نمی بینیم همان (پی او وی) آخر کافی است، چراکه آنقدر درباره اش دیالوگ می گویند که ناخواسته تبدیل به یک شخصیت کامل می شود.
از بازی نوید محمدزاده در این فیلم به هیچ وجه نمی شود به سادگی گذشت، قطعاً جاویدی در مرحله نگارش فیلمنامه نعمت جاهد را بر اساس ویژگی های محمدزاده نوشته، اما یک محمدزاده جدید و بکر که نقش او مثلاً ربطی به کاراکترش در فیلم «خفگی» ندارد. جنس و لحن بازی محمدزاده نگاه و واکنش های او در این فیلم به مراتب غافلگیرکننده است، این حجم از استعداد در وجود یک بازیگر قابل ستایش است، البته با کمک و هدایت فیلمسازی متبحر به نام نیما جاویدی. «سرخ پوست» برای جاویدی پرشی رو به جلو محسوب می شود و این فیلم در ذهن مخاطب و منتقد خواهد ماند.

نیزه «سرخ‌پوست» در چشم ابتذال اکران
:
امتیاز : 4.1 تعداد رای : 11

پربازدیدترین اخبار

همراهان

گزارش ها

گزارش لحظه‌به‌لحظه؛ کشتی آزاد قهرمانی‌جهان| طلسم نحسِ فینال امروز برای ایران شکسته می‌شود؟

گزارش لحظه‌به‌لحظه؛ کشتی آزاد قهرمانی‌جهان| طلسم نحسِ فینال امروز برای ایران شکسته می‌شود؟

گزارش تصویری دیدار تیم های ملی والیبال ایران و چین تایپه

گزارش تصویری دیدار تیم های ملی والیبال ایران و چین تایپه

تحریم‌های جدید آمریکا بی اهمیت است/ خوشبینی به نماد‌های بانکی متاثر از حمایت دولت/ سهامداران مشتاق گزارش‌های ۶ ماهه بزرگان بازار سرمایه/ بزرگان به پا می‌خیزند

تحریم‌های جدید آمریکا بی اهمیت است/ خوشبینی به نماد‌های بانکی متاثر از حمایت دولت/ سهامداران مشتاق گزارش‌های ۶ ماهه بزرگان بازار سرمایه/ بزرگان به پا می‌خیزند

انجمن «گزارشگران صلح» اعلام موجودیت کرد

انجمن «گزارشگران صلح» اعلام موجودیت کرد

گزارش رسانه آلمانی درباره وحید هاشمیان و تیم ملی فوتبال ایران

گزارش رسانه آلمانی درباره وحید هاشمیان و تیم ملی فوتبال ایران

گزارش تصویری دیدار تیم‌های ملی ایران و کره‌جنوبی+ تصاویر

گزارش تصویری دیدار تیم‌های ملی ایران و کره‌جنوبی+ تصاویر

از دهان سوشا خون می‎ریخت، گزارشگر بازی گفت وقت‎کُشی می‎کنیم/ تساوی ما با سپاهان معادلات قهرمانی را بهم می‎ریزد

از دهان سوشا خون می‎ریخت، گزارشگر بازی گفت وقت‎کُشی می‎کنیم/ تساوی ما با سپاهان معادلات قهرمانی را بهم می‎ریزد

رئیس کمیته هسته‌ای مجلس: جدیدترین گزارش «روند اجرای برجام» در راه مجلس است

رئیس کمیته هسته‌ای مجلس: جدیدترین گزارش «روند اجرای برجام» در راه مجلس است