بازدید: 15

بازندگان تحریم نفت ایران/ این باب بسته است/ وقتی مکرون دنده معکوس می‌کشد!

منبع : خبرگزاری میزان کد خبر: 1787467
بازندگان تحریم نفت ایران، این باب بسته است، وقتی مکرون دنده معکوس می‌کشد!، سرمایه در گردش واحد‌های صنعتی همتی مضاعف می‌طلبد!، گزیده‌ای از سرمقاله و یادداشت‌های امروز روزنامه‌های سراسر کشوراست.

بازندگان تحریم نفت ایران/ این باب بسته است/ وقتی مکرون دنده معکوس می کشد!به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی خبرگزاری میزان، بازندگان تحریم نفت ایران، این باب بسته است، وقتی مکرون دنده معکوس می کشد!، سرمایه در گردش واحد های صنعتی همتی مضاعف می طلبد!، چرا رئیس جمهور به جلسات شورا علاقه ندارد؟، روابط عمومی؛ چشم بینا و زبان گویا، فرار از جنگ صلح به بار نمی آورد، مقاومت فعال در مصاف اراده ها، گزیده ای از سرمقاله و یادداشت های امروز روزنامه های سراسر کشور است که در ادامه گزیده ای از آن را می خوانید.

• روزنامه حمایت در بخش یادداشت مطلبی با تیتر بازندگان تحریم نفت ایران را منتشر کرده که به این شرح است:
آمریکا در حالی معافیت تحریمی هشت کشور خریدار نفت ایران را تمدید نکرد که ضربان سیگنال های بازار نفت در حال افزایش است. روز گذشته، هر بشکه نفت برنت دریای شمال از مرز ۷۳ دلار عبور کرد و ۳۹ سنت گران تر شد. روز جمعه هم هر بشکه نفت اوپک، ۷۲.۶۱ دلار قیمت گذاری شد و نفت آمریکا نیز با افزایشی بیش از یک درصد، ۶۳.۵۱ دلار به فروش رسید. آمریکایی ها پس از خیز اخیر خود برای به صفر رساندن صادرات نفت ایران، مدعی شدند که قطع سهمیه ایران از بازار انرژی جهان، تأثیر اندکی بر قیمت ها دارد، حال آنکه بی خردی کلیددار کاخ سفید در خط و نشان کشیدن برای ایران طی هفته گذشته باعث شد که قیمت این کالای راهبردی حدود سه درصد افزایش یابد و برای ماه های آینده با قیمت ۹۰ الی ۱۱۰ دلار پیش فروش شود. افزایش سه درصدی قیمت ها طی هفت روز به این معناست که ادامه سیاست های آمریکا در هفته های آینده، ریسک بالا رفتن قیمت ها را به همراه دارد. به عبارت دیگر، در حال حاضر دو عامل بر آینده بازار انرژی و قیمت نفت سایه انداخته است. اول، دغدغه جدی در خصوص تضمین عرضه نفت در غرب و شرق آسیا که سیاست های ضد ایرانی ترامپ، باعث وبانی آن بوده است. هفته گذشته طی یک حادثه مشکوک در بندر فجیره امارات، چند نفت کش اماراتی و سعودی هدف حمله قرار گرفتند که برخی از آن به عنوان ۱۱ سپتامبر آمریکا در منطقه یاد کردند تا بهانه ای برای حضور نظامی بیشتر تروریست های پنتاگون در غرب آسیا باشد. از سوی دیگر، جنگ روانی واشنگتن در خصوص اعزام روتین ناو آبراهام لینکلن، طرح استقرار ۱۲۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه، اعزام بمب افکن های آمریکا که هر از گاهی در پایگاه های کشور های خلیج فارس نشست و برخاست دارند و ناآرامی ها در لیبی و ونزوئلا موجب شده تا بازار نسبت به این تحولات واکنش منفی نشان دهد، به نحوی که پس از هر توئیت یا سخنرانی ترامپ، پمپئو و بولتون، اندیکاتور های شاخص نفت دچار نوسان می شوند. از سوی دیگر، امارات و عربستان دو کشوری هستند که وعده کرده اند کمبود نفت ایران را جبران کنند، درحالی که این دو در معرض انواع تهدیدات سهمگین از سوی یمنی ها قرار دارند. به عنوان نمونه، حمله پهپادی هفته گذشته انصار الله به خطوط لوله و ایستگاه های پمپاژ نفت در بندر فجیره عربستان در پاسخ به جنایات ریاض علیه یمن نیز عامل دیگری در عدم اطمینان از عرضه نفت بوده است. دوم، تهدید مشتریان سنتی نفت ایران به متوقف کردن خرید و سفارشات خود از کشورمان و واکنش آن ها به تحریم ها نیز در افزایش قیمت نفت مؤثر بوده است. ترکیه، هند، چین، کره جنوبی و ژاپن ازجمله این کشور ها هستند که مخالفت خود را با تحریم ایران نشان دادند که در این میان، واکنش آنکارا و پکن از دیگران تندتر بود. چین پیش از تحریم ها در ماه دوم سال میلادی جاری، ۷.۴ درصد واردات نفت خود از ایران را نسبت به مدت مشابه در سال ۲۰۱۸ افزایش داد و به ۵۱۲ هزار بشکه در روز رساند. چشم بادامی های چینی در حال حاضر در کشاکش یک نبرد تجاری سنگین با آمریکا هستند و به هیچ وجه نمی خواهند که امر و نهی کشوری را اطاعت کنند که در تلاش است تا صادراتش را کاهش دهد. از سوی دیگر، آمریکا هم زمان برای داغ نگه داشتن تنور بحران کره شمالی می کوشد و از طرفی، تسلیحات پیشرفته را به همسایه جنوبی پیونگ یانگ می فروشد. این عوامل درمجموع، بیش از آمریکا، کشور ها و شرکت های آسیایی را متضرر می کند که سال هاست به روال خرید نفت مرغوب ایران عادت کرده اند و حالا به اجبار باید رویه ای دیگری را در پیش گیرند. علاوه بر موارد ذکرشده، حذف نفت ایران اساساً ممکن نیست، چراکه این تصمیم آمریکا پیامد های سنگینی برای واشنگتن به همراه خواهد داشت. ترامپ گمان می کند که ایران، فلان کشور دسته چندم است که با تحریم ها کمر خم کند. جمهوری اسلامی بار ها اعلام کرده که اگر نفت ایران از تنگه هرمز صادر نشود، اجازه نخواهد داد که نفت دیگران هم از این باریکه عبور کند؛ لذا تصمیم ترامپ یک اشتباه استراتژیک است که هم چشم انداز بازار انرژی را به خطر می اندازد و هم به تتمه آبروی نداشته آمریکایی ها چوب حراج می زند. نکته بعدی این است که قول ریاض و ابوظبی به پدرخوانده خود مبنی بر پر کردن جای خالی ایران در بازار نفت در صورتی محقق می شود که نظر مساعد و موافق دیگر اعضای اوپک را به دست آورند، در غیر این صورت باید ریسک به خطر افتادن موقعیت خود در «سازمان کشور های صادرکننده نفت» را به جان بخرند. ضمن اینکه ظرفیت تولید نفت عربستان در حال حاضر کمتر از ۱۰ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه است، درحالی که بنا دارند این میزان را حدود ۲ میلیون بشکه دیگر افزایش دهند. اولاً همچنان که نگارنده این سطور پیش تر اشاره کرده است، این گسترش ظرفیت تولید سعودی ها به سرعت محقق نمی شود و ثانیاً با تهدیدات روز افزونی که از سوی پهپاد های پیشرفته انصار الله یمن علیه تأسیسات نفتی این کشور صورت گرفته، نفت عربستان، یکی از ناامن ترین منابع تأمین انرژی در جهان به شمار می رود. یک بخش مهم از مخالفت مشتریان ایران با تحریم های آمریکا هم به همین موضوع بازمی گردد. سعودی ها گرچه در دامان به ظاهر گرم یانکی ها در امنیت هستند، اما اختلافات شدید داخلی، تهدید مرز های زمینی، هوایی و دریایی و تأسیسات شرکت نفت آرامکو از سوی انصار الله و سرشاخ شدن آن ها با ایران، منابع نفت این کشور را بسیار متزلزل کرده و آن ها ترجیح می دهند با کشوری داد و ستد کنند که علیرغم سنگین ترین هجمه های نظامی و اقتصادی همچنان سرپا و مقتدر ایستاده است تا دولتی که میلیارد ها دلار صرف پدافند موشکی پاتریوت می کند، ولی به سادگی صادرات ۳ میلیون بشکه نفت آن در معرض تهدید قرار می گیرد. نکته بعدی این است که اجبار کشور های شرق و غرب آسیا به انحصار تأمین انرژی از یک یا دو کشور، امنیت و غرور ملی آن ها را خدشه دار می کند و این مسئله ای است که آن ها نمی توانند به راحتی و با یک بیانیه آن را بپذیرند. عصر تک قطبی بودن دنیا به سر آمده و امروز دولت ها منافع ملی خود را فدای حرف شنوی از آمریکایی ها نخواهند کرد، کما اینکه برخی دولتمردان آمریکایی هم نسبت به پیامد های تحریم نفت ایران ازجمله جهش اقتصادی کشورمان و تشکیل ائتلاف های اقتصادی قدرتمند در غرب و شرق آسیا هشدار داده بودند. طرفه آنکه تمدید تحریم های نفتی ایران از یک سو کاخ سفید را یک گام دیگر به شکست کامل در برابر جمهوری اسلامی نزدیک تر کرده و از سوی دیگر، باعث ضرر و زیان کشور هایی می شود که پیش تر از ناحیه راهبرد های یک جانبه گرایانه واشنگتن زخم خورده اند و درنتیجه انگیزه آن ها را برای تقابل بیشتر با آمریکا مضاعف می کند.

 

• روزنامه کیهان یادداشتی با عنوان این باب بسته است منتشر کرده که به این شرح است:
دیدیه بیلیون، پژوهشگر موسسه روابط بین المللی و راهبردی فرانسه (ایریس) می گوید «اروپایی ها می توانند نظر ایران را درباره برجام تامین کنند، اما نمی خواهند و اراده سیاسی لازم را ندارند و اینستکس نوزادی مرده به دنیا آمده است». براین اساس هرگونه فرصت دادن به اروپایی ها و مذاکره با آن ها نیز بی نتیجه است. چهارم-فروکش کردن فشار های رسانه ای–سیاسی آمریکایی در بازی القای جنگ، نشان داد که آمریکا پیام سخنان رهبرمعظم انقلاب در دیدار رمضانی مسئولان نظام و موضع قاطع نظام را به خوبی درک کرده است. رییس جمهور آمریکا در جمع هوادارانش در فلوریدا ابتدا به بازی بودن اعزام ناو جنگی به خلیج فارس اذعان کرد و بلافاصله ناامیدی خود را از هرگونه مذاکرات با ایران نشان داد و گفت: «امیدوار بودم بتوانم در زمانی که شاید هرگز رخ ندهد، احتمالا رخ نخواهد داد، بنشینم و با ایرانی ها بر سر توافقی کار کنم»!. پمپئو هم در گفتگو با شبکه سی ان بی سی اذعان می کند «ایران یک تهدید فعال برای منافع آمریکاست و برای همین می خواهیم با آن ها مذاکره کنیم!». این یعنی آمریکا از قدرت تهدید کنندگی ایران ترسیده و آن را درک کرده است که نشان می دهد سیاست دفاعی و موشکی و نفوذ منطقه ای ایران بازدارنده بوده و باعث شده آمریکایی ها خود را مجبور به مذاکره ببینند، نه جنگ و رسما و علنا پیام بدهند ما خواستار جنگ نیستیم!؛ و اکنون با این موضع آمریکایی ها و در مقابل موضع قاطع رهبرمعظم انقلاب، برای همگان روشن شد که «نه آمریکا با ایران جنگ می کند و نه جمهوری اسلامی با آمریکا مذاکره می کند». پنجم-با توجه به اینکه دولت امکانات و اختیارات کافی و حتی فراقانونی از طریق جلسه هماهنگی سران سه قوه را دارد، باید سیاست «صبر استراتژیک» خود به امید گشوده شدن «باب المذاکره» را از طریق «باب المقاومه» به «اقدام استراتژیک»، چه در سیاست داخلی برای دنبال کردن رونق تولید و خودکفایی و چه در سیاست خارجی برای شکست تاریخی آمریکا و فراهم کردن زمینه جهش اقتصادی کشور در آینده تبدیل کند.

بازندگان تحریم نفت ایران/ این باب بسته است/ وقتی مکرون دنده معکوس می کشد!


• روزنامه وطن امروز یادداشتی با عنوان وقتی مکرون دنده معکوس می کشد! را منتشر کرده که در ادامه گزیده ای از آن را می خوانید:
مانوئل مکرون در سخنان اخیر خود، از یک سو به ترامپ و نتانیاهو تضمین داده است نسبت به تحدید توان موشکی ایران (در کنار پدیده ای به نام برجام نابود شده) پایبند بماند و از سوی دیگر خطوط کلی نقشه راه مشترک «واشنگتن- اروپا» را بار دیگر برای همتایان اروپایی خود تشریح و یادآوری کرده است. وی در حقیقت از دیگر اعضای اتحادیه اروپایی خواسته است از این مسیر منحرف نشوند! در مرحله سوم، مکرون از ایران خواسته است به جای احیای برجام، رو به «توافق جدید» بیاورد. ترامپ نیز در یک سال ابتدایی حضور خود در کاخ سفید دقیقا همین خواسته را از ایران مطرح کرد. آن زمان ترامپ خواسته بود برجام با موضوعاتی از جمله تحدید توان موشکی و منطقه ای ایران و اعمال محدودیت های فرازمانی علیه برنامه های هسته ای کشورمان تکمیل شود. همچنین کاخ سفید از بازیگران اروپایی خواسته بود ایران را بابت دسترسی بازرسان آژانس (بخوانید عوامل آمریکا و اروپا) به اماکن نظامی کشورمان تحت فشار قرار دهند. هم اکنون چنین خواسته هایی از لسان مقامات فرانسوی بیان می شود. مکرون در این معادله، نقش سخنگوی ترامپ و بولتون را ایفا می کند. چنانکه تاکنون بار ها عنوان شده است، تفکیک بازی آمریکا و اروپا از یکدیگر در قبال ایران و برجام، حکم خطایی راهبردی و جبران ناپذیر را در حوزه سیاست خارجی کشورمان دارد. سخنان مکرون نشان می دهد وی و اربابانش در آن سوی آتلانتیک، نسبت به برهم ریختن پازل مشترک «واشنگتن- اروپا» در قبال ایران احساس خطر کرده اند. این «احساس خطر»، باید تبدیل به یک «خطر واقعی» برای غرب شود. در این صورت، جمهوری اسلامی ایران قدرت مانور فوق العاده ای در برابر واشنگتن و بازیگران اروپایی پیدا خواهد کرد. امروز، روز رمزگشایی کامل از سخنان مکرون است. زمان آن رسیده است که افکار عمومی کشورمان از طریق وزارت امور خارجه و با استناد به داده های مستند موجود، نسبت به بازی مشترک و وقیحانه کاخ سفید و متحدان اروپایی آن در قبال نظام و ملت ایران آگاه شوند. در این صورت، کمترین آبرویی برای افرادی مانند آنگلا مرکل، امانوئل مکرون و ترزا می باقی نخواهد ماند.

• روزنامه رسالت یادداشتی با عنوان سرمایه در گردش واحد های صنعتی همتی مضاعف می طلبد! را منتشر کرده که به این شرح است:
۱. پیش از این نوشتیم که در آن سال هایی که رئیس جمهور محترم در وصفش گفتند ".. دیدید که ما دنبال آن بودیم که قیمت ارز را بالا ببریم جامعه می آورد پایین. حریف نمی شدیم ما می گفتیم ارز ۳۰۰۰ تومان، اما مردم می گفتند ارز ۲۰۰۰ تومانی "، با تثبیت غیرواقعی نرخ دلار نه تنها واردات بی رویه بلکه قاچاق – از مبادی رسمی و غیر رسمی – تولید را نفس انداخت.
۲. با رها شدن فنر نرخ غیرواقعی نرخ دلار دراردیبهشت سال ۱۳۹۷ و قدرت نمایی عوامل متعدد روانی ناشی از تحریم و شیطنت اذناب ایالات متحده در منطقه و به تبع آن افزایش غیر واقعی نرخ دلار، صرفه اقتصادی برای واردات و قاچاق کالا کاهش یافت و فرصت مناسب برای تولید و تولید کننده و رونق صنعت فراهم آمد.
۳. سابقه نه ماهه ریاست آقای همتی بر بانک مرکزی حکایت از تلاش فراوان ایشان و همکاران شان در مدیریت نرخ دلار با لطایف الحیل روانی و اقتصادی و بانکی است که البته نتیجه آن افزایش نرخ دلار از ۹۵۰۰ تومان به ۱۵۰۰۰ تومان در روز های جاری است که خروجی آن نامساعد تر شدن شرایط برای واردات بی رویه و فرصت طلایی برای رونق تولید و حتی صادرات محصولات داخلی است.
۴. از مهمترین شعار های آقای همتی، اصلاح سیستم بانکی بوده و هست و با شیوه های مختلف توانسته اند در مدیریت – و کاهش - بدهی بانک ها به بانک مرکزی اقدامات موثری انجام دهد، اما آنچه در این روز هایی که در سایه افزایش نرخ دلار- رونق واردات و قاچاق کاهش یافته و فرصت برای رونق تولید و صنعت فراهم شده است- لازم و ضروری است تامین سرمایه در گردش واحد های صنعتی توسط سیستم بانکی است که از یک سو وظیفه ذاتی بانک ها است و از سوی دیگر از مهمترین رسالت های بانک مرکزی و ریاست آن و صد البته مصداق آرایش جنگی بانک مرکزی و سیستم بانکی است. هر چند تامین به موقع و موثر سرمایه در گردش واحد های صنعتی در گرو هماهنگی مثلث سیستم بانکی، وزارت صمت و صنعتگران این مرزو بوم است که به طور قطع با هدایت راهبردی سران قوا خواهدتوانست ابزار تحریم را نه تنها با تامین نیاز داخلی، بلکه با گشودن روزنه های صادرات محصولات تولید کشورمان، کند و خنثی نماید، اما صدور این فرمان طلایی و مهیا نمودن سازوکار های اجرایی و عملیاتی آن در حیطه اختیارات ریاست محترم بانک مرکزی است که امید است هر چه زودتر نصرت عبدالناصر همتی به رونق تولید در قالب تامین سرمایه در گردش واحد های صنعتی، روزنه های جدید و موثری را برای شکوفایی این مرز وبوم بگشاید.

• روزنامه فرهیختگان سرمقاله ای با تیتر چرا رئیس جمهور به جلسات شورا علاقه ندارد؟ درج کرده که به این شرح است:
این روز ها ضعف پایگاه اجتماعی جناب حسن روحانی و دولت و زمزمه هایی مبنی بر عبور بخشی از جریان های حامی از دولت و رئیس جمهور به دلیل ناتوانی در عمل به وعده های مختلف خصوصا معیشتی و اقتصادی، ایشان را در برابر نقد ها و اظهارنظر های مخالف، ناشکیبا و نابردبارتر کرده است؛ لذا وجود احساس موقعیت شکننده از لحاظ اجتماعی باعث شده دولت و شخص رئیس جمهور به انتقاد ها و منتقدان با بالاترین فرکانس واکنش نشان دهند. علاوه بر این، با توجه به برجسته کردن گفتمان آزادی در شعار های انتخاباتی دولت روحانی نسبت به دولت های هاشمی و احمدی نژاد، انتظارات اجتماعی از شخص رئیس جمهور در تساهل و مدارا با منتقدان و حتی مخالفان و توجه به خردجمعی و اهمیت به جایگاه شورا بیشتر نیز بوده و این خود مزید بر علت شده است. اما آنچه مایه تعجب و البته تاسف است، عدم واکنش دیگر مدعیان گفتمان آزادی و جریان اصلاح طلبی نسبت به این گونه رفتار های جناب حسن روحانی است و این در حالی است که این جریان که سرنوشت سیاسی خود را در انتخابات به حسن روحانی گره زده و رسما خود را تضمین روحانی دانسته بود، نه تن ها امروز در حوزه اقتصادی کارنامه ای ناموفق را برای جامعه به ارمغان آورده، بلکه در حوزه سیاست داخلی نیز تماشاگر تضعیف و به حاشیه رانده شدن گفتمان آزادی توسط دولتی است که خود حامی جدی آن بوده است. خوب است برای جریان اصلاح طلب یادآوری کرد آنجایی که مقابل رفتار های غیردموکراتیک از سوی چهره های شاخص خود، سیاست سکوت پیشه کرده، دچار آسیب های جدی شده و بعضا سرآغاز شکست های سیاسی را به نظاره نشسته است. به طور نمونه اقدامات غیردموکراتیک رئیس دولت اصلاحات در انحلال شورای شهر اول تهران و همچنین عدم اجازه حضور به جناب محمود احمدی نژاد در کسوت شهردار تهران در جلسات هیات دولت بیش از اینکه منجر به حذف مخالفان شود، زمینه سقوط گفتمان اصلاحات و خروج آن ها از مدار اقبال اجتماعی را فراهم آورد و آسیب جریان اصلاح طلبی را تا آن حدی بالا برد که مهم ترین نامزد آن ها در انتخابات ۸۴، نفر پنجم شد و بعد از یک دهه شکست در انتخابات های پیاپی، برای رهایی از این وضعیت به روحانی که هیچ گاه نسبتی با شعار آزادی نداشته، پناه بردند و حالا کم کم ناسازگاری با آزادی از دل اقدامات این دولت نیز بیش از گذشته نمایان شده و اصلاح طلبان مجددا سکوت را برگزیده اند تا انتظار اجتماعی برای تحقق دموکراسی، آزادی، تحمل مخالف و... از سوی جریان اصلاح طلب به طور بنیادی منتفی شود و اثبات کند که ادعا بر پایبندی به آزادی و دموکراسی کسانی را که از نظر روان شناختی شخصیتی اقتدارگرا دارند، دموکرات نمی کند.

• روزنامه اطلاعات نیز یادداشتی با عنوان روابط عمومی؛ چشم بینا و زبان گویا درج کرده که در ادامه می خوانید:
در واقع روابط عمومی، رابط دستگاه اجرایی با افکار عمومی است. از یکسو انتقال دیدگاه ها، نظرات و فضای واقعی جامعه و افکار عمومی که به ویژه در جراید، رسانه های تصویری، رسانه های مکتوب و رسانه های مجازی و شبکه های اجتماعی منعکس می شوند باید از طریق روابط عمومی ها به مدیران دستگاه ها منتقل شوند و مدیران و سیاستگذاران در جریان دیدگاه های افکار عمومی قرار گیرند، از سوی دیگر اقدامات، سیاست ها و گفتمان دستگاه ها هم باید در یک چارچوب مدون و پردازش شده به شیوه های مختلف و نوینی که امروز در دنیای روابط عمومی ها و ارتباطات وجود دارد در فضای عمومی منعکس شوند. این بدین معنا است که روابط عمومی ها نباید خود را فقط توصیف کننده و تبیین کننده و تبلیغ کننده اقدامات دستگاه خود تلقی کنند، بلکه باید رابط میان شهروندان، گروه های ذیربط و ذی نفع و دستگاه متبوع خود باشند. ‏‎همچنین روابط عمومی ها نباید هیچ وقت شأن و مأموریت خود را به توزیع کننده برخی اخبار یا مفاهیم آن هم در مناسبت ها تقلیل دهند؛ نقش روابط عمومی هرگز نباید به این حد خلاصه شود بلکه تحلیل، رصد و شناسایی فضای اجتماعی یکی از مهم ترین رسالت های آن ها است که می تواند سازمان را در سیاستگذاری ها و تصمیم گیری هایش بسیار یاری کند. اگر این انتقال اطلاعات به صحت و درستی صورت گیرد، سیاستگذاری و تصمیم گیری مدیران مبتنی بر شناخت دقیق از فضای جامعه و مؤثر و هدفمند خواهد بود؛ لذا رویکرد تحلیلی به اثرگذاری تصمیمات یک سازمان بر همه مخاطبانش و بر همه ذینفعان و افکار عمومی، یکی از مهم ترین ویژگی ها و الزامات در حوزه روابط عمومی است. در همین چارچوب مدیران روابط عمومی باید پیشگام گفتگو با شهروندان و گروه های ذیربط و ذی نفع دستگاه متبوع خود و کنشگران سیاسی و مدنی مرتبط با مأموریت های آن دستگاه باشند. مدیران روابط عمومی باید تسهیل کننده و زمینه ساز سیاستگذاری شهروندمدار باشند‎. مدیر و مجموعه روابط عمومی یک دستگاه است که می تواند اظهارنظر های غیرکارشناسانه و فاقد اعتبار را با تبیین و تشریح کارشناسی و ارایه اطلاعات متقن و به وقت بی اثر کند و اگر احیانا نتواند در این مسیر موفق باشد ممکن است با سوگیری برخی از جریانات در زمینه فعالیت یک دستگاه، شرایطی فراهم آورد تا مطالب غیرکارشناسانه نزد افکار عمومی، کارشناسانه به نظر بیایند. ‏‎تعامل بین درون دستگاه با بیرون دستگاه از مأموریت های اساسی روابط عمومی ها است که باید آن را با قوت انجام دهند و اگر احیانا در این زمینه ضعفی باشد دستگاه با مشکل مواجه خواهد شد. ‏از سوی دیگر روابط عمومی خط مقدم تلاش برای حفظ ثبات و آرامش و تعادل در محیط درونی و بیرونی دستگاه است؛ می تواند امید را در جامعه نشر و توسعه دهد و به افزایش میزان اعتماد عمومی و بالا بردن سطح سرمایه های اجتماعی در کشور کمک کند. به نظر می رسد این مأموریت بسیار سخت است ولی بی تردید همت بلند، دانش گسترده، عزم جدی و انگیزه فراتر از مسئولیت اداری همه همکاران عزیز ما در روابط عمومی ها می تواند تضمین کننده تحقق این هدف مهم باشد. ‏ امیدوارم که این هفته و این روز بر همه دست اندرکاران روابط عمومی و خبرنگاران و اصحاب رسانه و خصوصا همکاران من در روابط عمومی های خانواده بزرگ دولت گرامی باشد. ‏


• روزنامه سیاست روز سرمقاله ای با مضمون فرار از جنگ صلح به بار نمی آورد منتشر کرده که در ادامه می خوانید:
برخی تحلیلگران و کارشناسان نظامی و سیاسی بر این اعتقاد هستند که وجود درگیری لفظی و تهدیدات زبانی میان دو کشور نشانه ای از تصمیم دو طرف برای جنگ است. اما این موضوع سال هاست که میان ایران و آمریکا وجود داشته و پس از درگیری محدود آمریکا با ایران در خلیج فارس در سال ۶۷ که منجر به سرنگون کردن هواپیمای مسافربری ایران بر فراز خلیج فارس شد، تاکنون درگیری نظامی میان دو کشور وجود نداشته است. ضمن آن که همانگونه که گفته شد، آمریکایی ها با وجودی که دشمن اصلی جمهوری اسلامی ایران هستند، اما خواهان جنگ تمام عیار با ایران نیستند و این موضوع در رفتار و گفتار آن ها وجود دارد. اگر برخی به خاطر اعزام ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به خلیج فارس به این نتیجه رسیده اند که آمریکا در تدارک جنگ با ایران است، این افراد باید بدانند که اعزام این ناو هواپیمابر پیش از آغاز چنین فضایی تصمیم گیری شده بود و ارتباطی به جنگ لفظی با ایران ندارد، خلیج فارس بار ها شاهد ورود و خروج ناو های جنگی آمریکا بوده است. رژیم آمریکا در منطقه چندین پایگاه نظامی دارد. برای یک جنگ گسترده و طولانی نیازمند تدارک و لجستیک بسیار زیاد است، چراکه آمریکایی ها با جمهوری اسلامی ایران مرز خاکی و آبی ندارند و هزاران کیلومتر دورتر از جمهوری اسلامی قرار دارند. تحرکات نظامی آمریکا حتی با توجه به اعزام ناو هواپیمابر لینکلن و چند فروند بمب افکن ب. ۵۲ به منطقه، نمی تواند نشانه تدارک جنگ باشد. این حجم از تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس، همیشه وجود داشته و ورود و خروج آن ها نیز زیر نظر نیرو های دریایی جمهوری اسلامی ایران در منطقه قرار داشته است. در واقع این تحرکات عادی است. یک جنگ گسترده مستلزم حضور همه ارکان نیرو های مسلح یک کشور برای آغاز جنگ است، نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی باید به طور کامل برای یک جنگ آماده باشند در غیر این صورت چنین پیش فرضی نمی تواند نشان از تدارک جنگ از سوی آمریکا علیه ایران داشته باشد. آیا اکنون چنین واکنش و تحرکی از سوی آمریکا در منطقه دیده می شود؟ آمریکا در جنگ خلیج فارس که به سرنگونی صدام مهره سوخته رژیم ایالات متحده انجامید، از همه ارکان نیرو های خود بهره برد. نیروی هوایی، دریایی و زمینی هر سه حضور داشتند آن هم با حجم و اندازه بالا، تخمین زده می شد که ارتش آمریکا ۶۰۰ هزار نفر نیروی زمینی را برای حمله به عراق آماده کرده بود. آنچه که از نشانه های دوطرف دیده می شود، هر دو از آغاز درگیری دوری می کنند، اما هر دو طرف بر این نکته تأکید دارند که اگر حمله به آن ها صورت گیرد پاسخ خواهند داد. افزایش جنگ لفظی را نیز نمی توان صرفاً به شدت گرفتن تنش های میان آمریکا و ایران برداشت کرد چراکه این موضوع، هم می تواند زمینه ساز جنگ باشد و هم مانعی بر سر آغاز جنگ، که البته نشانه های جلوگیری از بروز جنگ آن پررنگتر است. وضعیت کنونی آمریکا که در جایگاه دشمن جمهوری اسلامی ایران شناخته میشود، تنها بر اساس جنگ لفظی و جنگ روانی است و نشانه ای که ثابت کند آمریکا در تدارک آغاز جنگ با ایران و حمله پیش دستانه است دیده نمی شود. دو طرف، یکدیگر را زیر نظر دارند، تحرکات نظامی را رصد می کنند، نقل و انتقالات همدیگر از چشمان نظامیان دور نیست. شرایط حساس هست به همین خاطر آمریکایی ها بیشترین ملاحظه را در این موضوع دارند تا باعث نشوند که درگیری آغاز شود و گسترش یابد. گسترش درگیری و جنگ در منطقه ابعاد فراتر از تصوری خواهد داشت که آمریکایی ها به آن واقف هستند. پس نمی توان تنش های موجود میان آمریکا و ایران را زمینه آغاز جنگ دانست و آن هایی هم که با اظهارنظرات و رسانه های خود از دوراهی جنگ یا صلح سخن می گویند، مجری همان راهبردی هستند که آمریکا درپی آن است.
• روزنامه جوان سرمقاله ای با عنوان مقاومت فعال در مصاف اراده ها منتشر کرد که به این شرح است:
ترامپ در طول تاریخ تحولات جهانی، چهره واقعی استکبار و نظام سلطه را به روشن ترین وجه ممکن آشکار ساخته است، چه در مواجهه با سعودی ها که به خاطر تسلیم شان در برابر کاخ سفید از بدترین تعبیر ها استفاده کرد و چه در برابر انقلاب اسلامی که به دلیل ایستادگی و مقاومت، صریح ترین و عریان ترین شروط را برای تسلیم مردم ایران مطرح می کند. این صراحت که باید آن را قدر دانست، تکلیف ملت و دولت جمهوری اسلامی ایران را کاملاً آشکار کرده است. برجام و مذاکرات هسته ای که کند کردن اقتدار هسته ای ایران را به همراه داشت، آن را به کند کردن اقتدار موشکی و منطقه ای در برجام های دیگر امیدوار کرده و فشار ها به همین دلیل بود، اکنون که با بیانیه شورای عالی امنیت ملی و اقدام ایران به گشایش قفل های برجامی عملاً به شکست روند مذاکره و اعتماد به دشمن اذعان داریم، پس برای کاستن از هزینه های بیشتر در آینده گزینه مقاومت راه گشای انقلاب در این شرایط حساس است. مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام نقشه این انتخاب را به روشنی ترسیم و می فرمایند در مواجهه با دشمن دو راه بیشتر وجود ندارد، یا عقب نشینی ما و پیشروی متقابل آن ها یا مقاومت و ایستادگی که تجربه ما در جمهوری اسلامی نشان می دهد که هرجا در مقابل دشمن مقاومت کردیم جواب گرفتیم. ایشان با تأکید بر اینکه در این مواجهه نیز امریکا ناچار به عقب نشینی در مقابل مقاومت ملت ایران خواهد شد، مقاومت را با جنگ و درگیری متفاوت دانسته و یادآور می شوند، بحث مقاومت بحث برخورد نظامی نیست و اینکه برخی در روزنامه یا فضای مجازی مسئله جنگ را مطرح می کنند، حرف بیخود و غلطی است. بنا نیست جنگی انجام بگیرد و انجام هم نخواهد شد چرا که ما ابتدا به ساکن هیچ گاه دنبال جنگ نیستیم و آن ها هم می دانند که جنگ به صرفه شان نیست و آنگاه تأکید می کنند که رویارویی کنونی برخورد اراده هاست و، چون ما اراده قوی تری داریم و به خدا توکل می کنیم ان شاءالله آینده خوبی در انتظار مردم ایران است.

 

• روزنامه صبح نو سرمقاله ای با عنوان باز هم درباره بازار بی صاحب منتشر کرد که به این شرح است:

بازیگران اصلی صحنه سیاست، اقتصاد و فرهنگ عبارت اند از حاکمیت، بازار و مردم. هنگامی که رییس دولت باز از بی صاحب بودن سخن می گوید و هم زمان با آن، حدود ۱۰ ماه، بحث حمایت کالایی از مستضعفان و اقشار پایین به فراموشی سپرده می شود، بدان معناست که بازار بی صاحب، در حاشیه امن ناکارآمدی و رهاشدگی، در حال بلعیدن مردم است. این تصویر دهشت باری است که هر روز در مراجعه برای خرید های ریز و درشت از ارزاق و مایحتاج عمومی گرفته تا مسکن و خودرو، در برابر چشمان مصرف کننده ها، تکرار می شود. از سوی دیگر، ده ها گزارش شفافیت در یک ساله اخیر (بعد از ماجرای دلار ۴۲۰۰ هزار تومانی) درباره کاسبان، دلالان و رانت خواران منتشر شده که به نظر می رسد بیش از آنکه کاربردی عملیاتی و هشدارآمیز داشته باشد، دارای پیام های سیاسی یا تسویه حساب های حزبی بوده است. کافی است تا برای یک خرید جزئی به بازار مراجعه کنید تا دود از کله تان بلند شود؛ چرا؟ چون اولاً بخش نظارتی بسیار کند و کم اثر شده و ثانیاً بخش رگولاتوری و تنظیم گری، گویا (عامدانه یا سهواً) بازار را به حال خود رها کرده است. اطلاعات ریز و درشت از جلسات بخش اجرایی، این بی عملی و بعضاً رقابت های بین بخشی مخرب (مانند آنچه بین وزارتین صنعت و جهاد در حال وقوع است) را گزارش می دهد و طبعاً دولت نمی تواند به این آسودگی و آسانی اعلام کند که بازار بی صاحب است، چون او متولی اول و آخر آن به شمار می آید.

 

• روزنامه دنیای اقتصاد هم سرمقاله ای با تیتر سوال اشتباه درج کرده که در ادامه می خوانید:

این ادعا بر این باور بنیان نهاده شده که اقتصاد متمرکز ظرفیت بیشتری برای مدیریت اقتصاد بحران زده دارد؛ بنابراین در بازگشت به اقتصاد کوپنی، بخوانید متمرکز نباید تردید کرد. به عبارت دیگر، در مورد انتخاب راه اقتصاد آزاد باید از ظرفیت این روش در پاسخگویی به «شرایط حساس کنونی» اطمینان حاصل کرد. لیکن، در انتخاب روش اقتصاد متمرکز نیاز به هیچ اثبات توانایی و ظرفیت روشی نیست. وجود ظرفیت، مفروض گرفته شده است. باز باید پرسیده شود که این فرض مفروض کجا به اثبات رسیده است که دولت چنین بر آن تاکید دارد؟ از قضا، تمام شواهد حکایت از نارسایی این روش دارد. شوربختانه، فساد هایی که مرتب گزارش می شوند، ناظر بر نتیجه ناکارآمدی کاربست این روش هستند. فرض اشتباه دوم یکی دانستن توزیع کوپنی برخی ارزاق و کالا های اساسی با اقتصاد متمرکز است. آیا کاربست سیاست دسترسی برابر شهروندان به آموزش رایگان به مفهوم پیروی از اقتصاد متمرکز و ملازم با دخالت دولت در اقتصاد است؟ که آقای جهانگیری می فرمایند پیش نیاز توزیع کوپنی برخی ارزاق آن است که «دولت خودش دوباره وارد یکسری از فعالیت های اقتصادی شود؟» حکم مداخله دولت در امر بهداشت یا آموزش عمومی از منظر علم رایج اقتصاد در حکم اتخاذ یک سیاست با آثار برون ریز مثبت اجتماعی (Social Positive Externalities) است و درگیری دولت ها در آن ها به عنوان یک کالای عمومی نه تنها با اقتصاد آزاد منافاتی ندارد که توصیه هم می شود؛ چرا که یک نقش مورد قبول برای دولت اتخاذ چنین سیاست هایی است که برون ریز مثبت ایجاد می کنند؛ ولی، این هرگز به معنی درگیرشدن دولت در تولید و عرضه کالای خصوصی یا برهم زدن قاعده بازار رقابت منصفانه یا گسترش بازار داغ ودرفش تعزیرات نیست. اگر به فرض ثابت شد که در شرایط جنگ، توزیع کوپنی برخی ارزاق و کالا های اساسی واجد اثر برون ریز مثبت اجتماعی است، چرا دولت این را حمل بر صدور اجازه ورود به یکسری فعالیت اقتصادی در حوزه خصوصی، برهم زدن قاعده رقابت و برافراشتن چوب تعزیر می داند؟ باز از این روست که می گویم سوال از بنیان اشتباه است. یک وقت سوال این بود که آیا بدون تغییر قاعده های بازار؛ صرفا به عنوان یک تدبیر و یک روش اجرایی، در شرایط جنگ، به منظور جلوگیری از فراگیری هراس اجتماعی (social panic) در دسترسی به آذوقه و کالای اساسی می توان متوسل به روش توزیع کوپنی شد؟ این یک سوال تکنیکی است. پاسخ هم باید تکنیکی و ناظر بر شناسایی ظرفیت های این روش در برابر سایر روش های رقیب باشد، ولی وقتی این سوال معادل عدول از قاعده بازی اقتصاد تلقی می شود، معلوم می شود که سوال اشتباه طرح شده است. واقعیت آن است که در شرایط بحران، هیچ قاعده و اصلی تغییر نمی کند؛ همچنان که قانون جاذبه زمین تغییر نمی کند و آب هم سربالا نمی رود. آنچه تغییر می یابد، تغییر در اولویت ها و برخی سیاست های عملیاتی است و نه بر هم زدن قانون های کلی. من آن زمان که در دولت هم بودم، چند بار این مطلب را مطرح کردم که چرا تنگنا ها را دلیل بر از کارافتادن قاعده های اقتصاد می دانید؟ ولی خب راه به جایی نبردم. تا زمانی که دولت به این اصل ایمان نیاورد که در «شرایط حساس کنونی» هم تمام قاعده های اقتصادی بر دنیای اقتصاد حاکم است و فقط می تواند اولویت ها و برخی سیاست های عملیاتی را تغییر دهد، در بر همان پاشنه می چرخد. البته لازم است به این نکته هم توجه داشت که حدود شش دهه است که نظریه چپ بر فکر و ذهن سیاستمداران در ایران حاکم است. هیچ گاه در این مدت قاعده‎ اقتصاد رقابتی بازار بر نظم مدیریت اقتصادی ایران حاکم نبوده است؛ بنابراین هر موضوعی بهانه ای می شود برای بازگشت به اصل خویش؛ و این مایه شگفتی نیست.

• روزنامه جام جم یادداشتی با عنوان هدف گیری کالا های آمریکایی درج کرده که در ادامه می خوانید:
صرف نظر از این که کالا هایی که کشورمان از ایالات متحده وارد می کند چه محصولی است، به نظر می رسد سیاست های مصوب تجاری در قالب قانون مصوب مجلس موسوم به اقدامات متقابل علیه آمریکا بسیار ضعیف بوده است. متاسفانه اقدامات متقابل علیه آمریکا از سوی نهاد های مختلف کشورمان بسیار با تأخیر صورت می گیرد و به نظر می رسد بر اجرای سیاست های تجاری، هیچ نظارتی وجود ندارد. اگر تمام لیست واردات کالا های آمریکایی را مورد ارزیابی قرار دهیم می بینیم بسیاری از کالا های وارداتی، مشابه شان در داخل کشور تولید می شود و اگر هم در داخل تولید نمی شود امکان واردات آن ها از سایر کشور ها وجود داشته است. اینکه حفره هایی در ساختار تجاری کشور اجازه می دهد در واردات خود را صرف نظر از کمیت و کیفیت به روی کالا های آمریکایی باز کنیم، ناشی از عدم هم بستگی و هم وزنی سیاست های تجاری کشور است. متاسفانه به نظر می رسد سازمان های مربوط از جمله سازمان توسعه تجارت میل دارند که در کنار واردات سایر کالا ها از کشور های مختلف، کالای آمریکایی را نیز در سبد واردات خود قرار دهند. عدم نظارت و عدم مدیریت صحیح سبب شکل گیری این حفره ها در ساختار تجاری کشور شده است. آمریکایی ها هرجایی که برایشان منافعی باشد سیاست ها و قوانینشان را تغییر داده و در این زمینه انعطاف پذیر هستند، اما در ساختار کشور ما دقیقاً برعکس این قضیه رخ می دهد.

انتهای پیام/
خبرگزاری میزان: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.


بازندگان تحریم نفت ایران/ این باب بسته است/ وقتی مکرون دنده معکوس می‌کشد!
:
امتیاز : 4.3 تعداد رای : 14

گزارش ها

گزارش لحظه‌به‌لحظه؛ کشتی آزاد قهرمانی‌جهان| طلسم نحسِ فینال امروز برای ایران شکسته می‌شود؟

گزارش لحظه‌به‌لحظه؛ کشتی آزاد قهرمانی‌جهان| طلسم نحسِ فینال امروز برای ایران شکسته می‌شود؟

گزارشی از یک رقابت نجومی در «راهنمای مسافران کهکشان»

گزارشی از یک رقابت نجومی در «راهنمای مسافران کهکشان»

گزارش تصویری دیدار تیم های ملی والیبال ایران و چین تایپه

گزارش تصویری دیدار تیم های ملی والیبال ایران و چین تایپه

گزارش رسانه انگلیسی از تاریخ سازی بانوی وزنه بردار ایرانی

گزارش رسانه انگلیسی از تاریخ سازی بانوی وزنه بردار ایرانی

تحریم‌های جدید آمریکا بی اهمیت است/ خوشبینی به نماد‌های بانکی متاثر از حمایت دولت/ سهامداران مشتاق گزارش‌های ۶ ماهه بزرگان بازار سرمایه/ بزرگان به پا می‌خیزند

تحریم‌های جدید آمریکا بی اهمیت است/ خوشبینی به نماد‌های بانکی متاثر از حمایت دولت/ سهامداران مشتاق گزارش‌های ۶ ماهه بزرگان بازار سرمایه/ بزرگان به پا می‌خیزند

گزارش رسانه آلمانی درباره وحید هاشمیان و تیم ملی فوتبال ایران

گزارش رسانه آلمانی درباره وحید هاشمیان و تیم ملی فوتبال ایران

گزارش تصویری دیدار تیم‌های ملی ایران و کره‌جنوبی+ تصاویر

گزارش تصویری دیدار تیم‌های ملی ایران و کره‌جنوبی+ تصاویر