بازدید: 39

روایت «آقا قنبر» از سقوط پرواز تهران - یاسوج

منبع : فرارو کد خبر: 1180291
«هواپیما‌های تهران - یاسوج هر روز در آسمان ما پرواز می‌کنند و پروازشان بلند است، اما این هواپیما کوتاه پرواز می‌کرد و صدایش هم کم بود. ۲۰ یا ۳۰ متر از سر قله دنا فاصله نداشت. با خودم گفتم این هواپیما چطور می‌خواهد دور بزند و قله را رد کند؟ گفتم اگر همان طور به راهش ادامه بدهد به کوه‌های دنگزلو و تنگه نول می‌خورد.»

«هواپیما های تهران - یاسوج هر روز در آسمان ما پرواز می کنند و پروازشان بلند است، اما این هواپیما کوتاه پرواز می کرد و صدایش هم کم بود. ۲۰ یا ۳۰ متر از سر قله دنا فاصله نداشت. با خودم گفتم این هواپیما چطور می خواهد دور بزند و قله را رد کند؟ گفتم اگر همان طور به راهش ادامه بدهد به کوه های دنگزلو و تنگه نول می خورد.»

روزنامه قانون نوشت: «هنوز ساعت ۹ صبح نشده بود که قنبر بدری، پیرمرد ۵۷ ساله «دنگزلویی»، هواپیمای ۳۷۰۴ تهران به مقصد یاسوج را در آسمان بالای سرش دید. او طبق عادت هر روز صبح از اتاقش بیرون آمد تا آب و غذای گوسفندانش را در آغول کنار حیاط بدهد و دوباره به اتاقش برگردد. سوز و سرمای زمستان، راه لوله های آب داخل حیاط را بسته بود و آقاقنبر مشغول باز کردن یخ لوله ها شد تا راه آب را باز شود و سر صبحی از تشنگی نجات پیدا کنند. آقا قنبر پرواز را دوست داشت، اما هیچ وقت سوار هواپیما نشده بود تا آن جا که هر وقت صدایی از آسمان می شنید، با عشق و علاقه ابر ها را تماشا می کرد و رد هواپیما یا جت توی آسمان را می گرفت و در عالم خودش غرق می شد.

او می گوید: «هواپیما های تهران - یاسوج هر روز در آسمان ما پرواز می کنند و پروازشان بلند است، اما این هواپیما کوتاه پرواز می کرد و صدایش هم کم بود. ۲۰ یا ۳۰ متر از سر قله دنا فاصله نداشت. با خودم گفتم این هواپیما چطور می خواهد دور بزند و قله را رد کند؟ گفتم اگر همان طور به راهش ادامه بدهد به کوه های دنگزلو و تنگه نول می خورد.»

آن روز هوا ابری و فشار باد زیاد بود. هواپیما آن قدر پایین می پرید که برق آفتاب بر دیواره های سفید هواپیما افتاده بود. چشم های آقاقنبر به آسمان بود که کم کم هواپیما میان مه و ابر های سیاه گم شد و از جلوی چشم هایش کنار رفت. دو ساعت بعد دامادش از داخل گوشی موبایلش خبر داد که هواپیمای تهران - یاسوج به کوه خورده و خبری از مسافرهایش نیست. آقاقنبر همانجا به دامادش گفت: این هواپیما را دیده که پایین می پریده، گفت: با چشم هایش رد هواپیما را تا جایی که ابر های سیاه جلوی چشم هایش را نگرفته، دنبال کرده و حالا می تواند آدرس دقیق بدهد که هواپیما را کجا می توانند پیدا کنند. داماد آقاقنبر حرف های پدرزنش را شنید و سکوت کرد و چند دقیقه بعد از خانه بیرون رفت تا این که فردا ظهر در روستای شان غلغله ای بر پا شد.

جوان های روستا همگی در محل ستاد بحران در روستای «نقل» در همسایگی روستای دنگزلو جمع شده بودند تا برای کمک عازم منطقه شوند. گروه های نجات یکی یکی به منطقه رفته و عاجز و دست خالی برگشته بودند تا این که داماد آقا قنبر به دهدارشان گفت که پدرزنش هواپیما را دیده و می داند کجا سقوط کرده.

دهدار دنگزلو همراه با چند نفر از اهالی روستای نقل، سوار ماشین پژوی سفیدرنگ شدند و آمدند در خانه آقاقنبر. نزدیک به ۲۰ ساعت از حادثه گذشته بود و هوا رو به تاریکی می رفت. آقاقنبر گریه های خانواده مفقودی های هواپیما را در تلویزیون دیده بود و جلوی همسرش گریه کرده بود.

پرسیدم چرا نشسته اید و کاری نمی کنید؟

او می گوید: «می دانستم که هواپیما به قله دنا در دنگزلو و پازن پیر خورده؛ اسم منطقه ای که هواپیما در آن سقوط کرده، «پازن پیر» است. در داستان ها آمده که سال ها قبل در آنجا گوزنی زندگی می کرد که هیچ کسی نتوانست آن را شکار کند و سرانجام به عمر طبیعی اش مرد؛ برای همین به آن منطقه پازن پیر، یعنی گوزن پیر می گویند. می دانستم هواپیما آنجاست. به دهدار گفتم این همه آدم دور هم جمع شده اید، اما هیچ کاری نکرده اید. گفتم شما به جای این که توی بخشداری جمع شوید، باید بروید این بندگان خدا را پیدا کنید. گفتم شما چرا مسیر برعکس را می روید؟ چرا گردنه خطیرسوخته را می گردید؟ مگر هواپیما دلش درد می کنه که بیاد تو این دره بیفته. هواپیما به کوه پازن پیر خورده و افتاده است.»

بعد از آن آقا قنبر دقیق و درست آدرس هواپیما را به مسئولانی که آنجا بودند، داد. گفته بود تا می توانید گردنه سی سخت را بگیرید و بروید خیلی زود هواپیما و مسافر ها را پیدا می کنید. آقا قنبر می گوید: «راه هایی که این ها برای پیدا کردن هواپیما رفته بودند، همه صعب العبور بود و در تابستان هم کسی نمی توانست از آنجا به راحتی برود چه برسد که زمستان باشد و برف همه جا را سفیدپوش کرده باشد.»

آقاقنبر از روی تجربه سال ها زندگی در منطقه، هوا را می شناخت و می دانست باید هر چه زودتر هواپیما را پیدا کنند تا زیر برف دفن نشود. او می گوید: «هوا نزدیک به تاریک شدن بود، به نیروهای شان گفتم که فردا صبح زود راه گردنه سی سخت را بگیرند و بروند و خیلی زود هواپیما را پیدا می کنند، بعد هم که هواپیما پیدا شد، از سمت کوه گل پایین بیایند.»

خلاصه فردا ساعت ۱۰ صبح نیرو های امدادی از همان آدرسی که آقاقنبر به آن ها داده بود، رفتند و در کمتر از چند ساعت هواپیما را پیدا کردند. آقاقنبر فردای آن روز به دهداری رفت تا ببیند با آدرسی که داده، هواپیما را پیدا کرده اند یا نه. وقتی فهمید پیدا شده، خوشحال شد، اما این که سرنشینانش کشته شده بودند، دلش را درد آورد. او می گوید: «این ها دختر و پسر ها و خواهر و برادر های ما بودند که کشته شدند.»

اشتباه نوشته اند. من چوپان نیستم

آقاقنبر دو روز پیش همراه با دوتا از هم ولایتی هایش از روستای شان کوبید و آمد تهران تا مقابل دوربین تلویزیون صداوسیما درباره روز حادثه و آدرسی که برای پیدا کردن هواپیما و مسافر ها به نیرو های امدادی داد، بگوید.

اما تلویزیون در آخرین لحظه ها او را نپذیرفت. این طور شد که به دعوت یکی از خبرنگار های روزنامه به «قانون» آمد و ماجرای آن روز را تعریف کرد. آقاقنبر ۵۷ ساله است، هم ولایتی اش که کنارش نشسته، می خندد و می گوید: «سیگار قیافه اش را خراب کرده.» آقاقنبر چهره اش شبیه کودکی می شود که از حرف رفیقش ناراحت شده، اما چیزی نمی گوید. کت و شلوار مشکی و رنگ و رو رفته اش در ساعت های طولانی که برای آمدن به تهران در اتوبوس نشسته، چروک شده است. مدام دست های قاچ قاچ شده اش از سرما را به هم می مالد. پوست تیره و چروک های صورتش، یادگار سال ها آفتاب و برفی است که در ییلاق و قشلاق هایش دیده است.

او می گوید: «ما عشایر هستیم. روستای مان نزدیک پادناست. اسم پدرم غلامحسین است و از تیره اولی و فارسی مدان هستیم. تا ۳۰ سال پیش در گرما و سرما ییلاق و قشلاق می کردیم. برای قشلاق در زمستان ها از روستای مان به سمت کازرون می رفتیم و برای تابستان ها به لرکش روستای مان می آمدیم. خیلی ها از روستای مان مهاجرت کردند و رفتند. حالا نزدیک ۳۵ خانوار در روستای مان زندگی می کنند.»

آقاقنبر پنج تا بچه دارد؛ چهار تا دختر و یک پسر. دوتا از دخترهایش در دانشگاه شیراز و اصفهان درس خوانده اند و لیسانس شان را گرفته اند، اما دوباره به روستای شان برگشته اند. یکی با پیرعمویش ازدواج کرده و دیگری با یکی از اقوام شان. آقاقنبر می گوید: اهالی روستای ما دخترهای شان را زود شوهر نمی دهند و اجازه می دهند که درس بخوانند. ناگهان همان طور که خسته از دوری راه روی صندلی نشسته و در حال سرکشیدن استکان چایش است، می گوید: «چرا در روزنامه ها نوشته اند من چوپان هستم؟ من تنها کسی هستم که در روستای مان ۴۰ تا گوسفند دارم. به کسی که خودش گوسفند دارد، چوپان نمی گویند.»

آب و آبادانی را از سرزمین ما بردند

آقاقنبر شروع می کند به تعریف کردن از خاطراتش در منطقه ای که هواپیما سقوط کرد؛ انگار که دارد از تاریخچه یک آرامگاه باشکوه حرف می زند. دلش از تمام کسانی که نتوانستند به موقع به فریاد کشته شده ها برسند، خون است. او می گوید: «از اسفند چیزی نمانده، امیدوارم برف ها آب شود و بشود بقیه کشته ها را پیدا کرد. آن منطقه برای من پر از شادی و خاطرات خوب است حالا عید و بهار و تابستان هم که بیاید حاضر نیستم برای چرای گوسفندانم به آنجا بروم. ما تمام شب های تابستان و بهار را در آن منطقه می خوابیم. ظهر ها به خانه می آییم و نان و آب و غذا برای خودمان و گوسفندان مان برمی داریم و می بریم تا فردا ظهر.»

آقاقنبر شغلش دامداری و کشاورزی است، اما در تمام روستا فقط او است که گوسفند دارد و بقیه از راه کشاورزی زندگی شان را می گذرانند. آقاقنبر ناگهان بعض می کند و می گوید: «سیب های سمیرم را تمام دنیا می شناختند، اما چند سال است کاری کرده اند که سیب های مان سوخته. آب سمیرم را دارند می کشند، ببرند کرمان، باغ های ما خشک شده است. سیب ها بی آب و خراب شده اند. خیلی از کشاورز ها درخت های سیب را قطع کرده اند تا به جایش گندم و جو بکارند. من امسال نزدیک به ۳۰ تن سیب داشتم که به پسرم دادم ببرد اصفهان بفروشد، اما بعد از یک ماه هنوز نتوانسته این ۳۰ تن را بفروشد. او هر شب داخل ماشین شب را صبح می کند. سیب ها کیلویی ۹۰۰ تومان خرج برداشته الان هم می گویند ما سیب ها را کیلویی هزارتومان می خریم.».

اما با همه این ها آقاقنبر شکرگزار است. حتی اگر روزی بیاید که چیزی در سفره برای خوردن نداشته باشد، می گوید این مشیت الهی بوده است. ساعت از هشت شب گذشته است. آقاقنبر همراه با هم ولایتی هایش باید سوار ماشین شوند و به شهرشان برگردند. از جا بلند می شوند و خستگی شان را با خودشان برمی دارند و می روند.»


روایت «آقا قنبر» از سقوط پرواز تهران - یاسوج
:
امتیاز : 4.4 تعداد رای : 8

پربازدیدترین اخبار

همراهان

گزارش ها

گزارش از انبوه سازی بی رویه در کلان شهرها

گزارش از انبوه سازی بی رویه در کلان شهرها

بازدهی بیش از ۱۰ درصدی بازار سرمایه در نخستین ماه سال/بازار در انتظار انتشار گزارش عملکرد‌ها

بازدهی بیش از ۱۰ درصدی بازار سرمایه در نخستین ماه سال/بازار در انتظار انتشار گزارش عملکرد‌ها

گزارش: آشنایی با سوابق و مواضع «سرلشکر سلامی» فرمانده کل سپاه پاسداران

گزارش: آشنایی با سوابق و مواضع «سرلشکر سلامی» فرمانده کل سپاه پاسداران

وکیل ترامپ: گزارش مولر آکنده از دروغ و تحریف است / دریافت اطلاعات از روس‌ها هیچ ایرادی ندارد؛ بستگی دارد این اطلاعات از کجا آمده باشد

وکیل ترامپ: گزارش مولر آکنده از دروغ و تحریف است / دریافت اطلاعات از روس‌ها هیچ ایرادی ندارد؛ بستگی دارد این اطلاعات از کجا آمده باشد

گزارش تاج به هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال درباره فرآیند انتخاب سرمربی تیم ملی

گزارش تاج به هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال درباره فرآیند انتخاب سرمربی تیم ملی

استماع گزارش فیروزآبادی درباره اقدامات در فضای مجازی در کمیسیون آموزش مجلس

استماع گزارش فیروزآبادی درباره اقدامات در فضای مجازی در کمیسیون آموزش مجلس