آسیاتل

بازدید: 18

تداوم سیاست تحریم اوباما با عربده ترامپ

منبع : فردا نیوز کد خبر: 688987
کاخ سفید همان سیاست تحریم های همه جانبه را علیه ایران به کار گرفته است با این تفاوت که در دولت قبل اوباما بالبخند تحریم می کرد ولی ترامپ با فریاد و عربده.

کاخ سفید همان سیاست تحریم های همه جانبه را علیه ایران به کار گرفته است با این تفاوت که در دولت قبل اوباما بالبخند تحریم می کرد ولی ترامپ با فریاد و عربده.

روزنامه صبح نو: رویکرد دونالد ترامپ در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۷ را باید ادامه نگرش و بیانات نامبرده در اجلاسیه سالانه مجمع عمومی سازمان ملل دانست. دونالد ترامپ در ۹ ماه گذشته همواره تلاش داشته است تا بر ضرورت اتخاذ سیاست های سختگیرانه بیشتر در برخورد با ایران تأکید کند. چنین رویکردی در دوره های مختلف و در ارتباط با حوادث سیاسی و بین المللی ایجاد شده، انعکاس داشته است. رویکرد دونالد ترامپ در ۱۳ اکتبر را باید ادامه سیاست مهار، محدودسازی و تحریم های اقتصادی دانست که کنگره در ۹ ماه گذشته علیه ایران به کار گرفته است. در این دوران شاهد شکل گیری قوانین جدید در کنگره علیه نهاد های اقتصادی و راهبردی ایران هستیم.

هدف اصلی دونالد ترامپ و ساخت سیاسی ایالات متحده مانند کنگره را باید در به کارگیری سازوکار هایی برای به حداقل رساندن منابع قدرت اقتصادی، ارتباطی و راهبردی ایران از طریق تنظیم لوایح محدودسازی قدرت ایران دانست؛ روندی که در سال های ۱۹۸۰ به بعد آغاز شده و به گونه مرحله ای گسترش پیدا کرده است. سخنرانی ترامپ در ارتباط با ایران بر اساس مفاهیمی مانند «توهین» و «تهدید» به کار گرفته شد. ترامپ از مفهوم و واژه های «ملت تروریستی ایران» استفاده کرد؛ مفهومی که پیامد آن را باید در تحول تحریم های اقتصادی و افزایش هزینه های زندگی جست وجو کرد. بهره گیری از چنین مفاهیمی کاملاً ماهیت آشکار، حساب شده و براساس پیامد های آن تنظیم شده است.

ترامپ تلاش دارد تا جامعه ایران را با این پیام روبه رو سازد که «اگر از ساخت دولت در جمهوری اسلامی حمایت کند، مستوجب تحمل هزینه های اقتصادی و محدودیت های سیاسی جدیدی خواهد بود.» در چنین فرایندی، ترامپ از دیپلماسی تهدید برای وادارسازی جامعه ایران به سازو کار های انتقادی از حکومت مبادرت می کند. چنین رویکردی را باید به عنوان بخشی از دیپلماسی همکاری نامتوازن آمریکا و ایران در فضای رشد رقابت های گسترش یابنده منطقه ای دانست. سخنرانی ترامپ تأثیر چندانی در سیاست های جدید آمریکا در برخورد با ایران به جا نمی گذارد؛ علت آن را باید در ماهیت و ذات تصمیم گیری راهبردی در آمریکا دانست.

اگر نهاد هایی مانند مجلس سنا و نمایندگان در سال های گذشته از سازوکار های محدودکننده علیه ایران بهره گرفته اند، طبیعی است که سیاست ترامپ را به معنای حمایت از تصمیمات کنگره آمریکا برای محدودسازی قدرت ایران دانست.

نکته قابل توجه آنکه وزارت خزانه داری آمریکا همزمان با سخنرانی ترامپ، تحریم های جدیدی را علیه سپاه پاسداران تصویب کرد. تحریم سپاه پاسداران به معنای آن است که ایالات متحده تلاش چندانی برای رویارویی نظامی و بهره گیری از الگو های خصمانه علیه ایران ندارد. ترامپ ترجیح می دهد تا هر یک از نهاد های سیاسی، امنیتی و راهبردی آمریکا، الگو های محدودکننده جدیدی را علیه جمهوری اسلامی اعمال کنند؛ بنابراین آمریکا را باید بخشی از معادله محدودسازی قدرت ایران از طریق سازو کار هایی مانند تحریم و محدودسازی قدرت راهبردی تلقی کرد.

الگوی رفتاری ترامپ نشان می دهد که سیاست آمریکا در برخورد با ایران، ماهیت مرحله ای دارد. در نخستین گام، دونالد ترامپ درخواست های مربوط به کاخ سفید برای محدودسازی قدرت ایران را مورد پذیرش قرار می دهد.

در دومین گام، آنچه را که ترامپ از آن به عنوان تهدید منطقه ای ایران یاد می کند، به عنوان نماد ستیزش تلقی خواهد شد. در چنین فرایندی، از یک طرف جنگ تبلیغاتی و عملیات روانی آمریکا علیه ایران ادامه خواهد یافت.

از طرف دیگر، ترامپ تلاش می کند که سیاست محدودسازی اقتصادی را به موازات تهدید نهاد های راهبردی مانند دولت و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ادامه دهد. انجام چنین تهدیداتی به معنای آن است که بخشی از بدنه دولت در روند محدودسازی اقتصادی ایران، به نتایج و مطلوبیت های مورد نظر خود نائل می شود. دونالد ترامپ همچنین از سیاست تحریم اقتصادی برای فلج کردن ساختار سیاسی و اقتصادی ایران بهره می گیرد. واقعیت های موجود بیانگر این نکته است که ترامپ و دیپلماسی اجبار، سازوکار های کاهش قدرت ایران از طریق تحریم، تهدید و محدودسازی قابلیت تحرک جمهوری اسلامی را پرورش می دهد. این الگوی اقتصادی به مفهوم آن است که هرگونه سیاست راهبردی ایالات متحده در برخورد با ایران، بیش از آنکه ماهیت نظامی و امنیتی داشته باشد، مبتنی بر الگو هایی است که اولاً ماهیت مرحله ای دارد؛ ثانیاً از سازو کار های محدودکننده نیز بهره می گیرد.

این الگوی رفتاری را باید گامی جدی برای نادیده گرفتن برجام به منزله حذف تحریم ها دانست. آنچه را که ایران در ماه های بعد از برجام تجربه کرده، با سیاست پایان دادن به تحریم ها کاملاً متفاوت است. در روز های بعد از تنظیم موافقتنامه برنامه جامع اقدام مشترک، ایران تلاش کرد تا زمینه کاهش تحریم ها را به وجود آورد؛ درحالی که با انتشار سند امنیت ملی آمریکا، زمینه برای نام بردن از ایران به عنوان اصلی ترین تهدید راهبردی آمریکا در سال ۲۰۱۵ به وجود آمد. هنوز سیاست های مندرج در سند امنیت ملی آمریکا در برخورد با ایران وجود دارد. این قطعنامه ها به منزله محدودسازی قدرت راهبردی، تاکتیکی و امنیتی جمهوری اسلامی در محیط منطقه ای است. طبیعی است که در چنین فرایندی، تحریم اقتصادی زیربنای محدودسازی قدرت تکنولوژیک نهاد هایی محسوب می شود که از انگیزه و ارتقای قدرت ملی در ایران برخوردارند.

رویارویی با قدرت ملی ایران را باید هسته مرکزی دکترین ترامپ در برخورد با ایران دانست؛ الگویی که تحریم های اقتصادی را زمینه ای برای جدال های امنیتی جدید در ایران فراهم می سازد.

loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارشگر دربی مشخص شد

گزارشگر دربی مشخص شد

تبلیغات

آسیاتک حمایت