بازدید: 46

شوری آب، حیات خوزستان را تهدید می کند

شوری آب، حیات خوزستان را تهدید می کند

سلامت نیوز: لازم نیست نخل دار باشی یا مثل یکی از اهالی خرمشهر و آبادان، دقیقاً از فصل برداشت خرما و هرس نخل سر در بیاوری. کافی است سری به محله «سنگور» یا «مدن» آبادان بزنی یا جزیره مینوی خرمشهر. آن هم نه در خرماپزان تابستان؛ همین حالا هم که بروی، خرماهای نرسیده و نخل های زرد رها شده و نخلستان های سوخته را خواهی دید. اهالی می گویند باد که می آید، چند تایی می افتد. مثل آدمی که ایستاده مرده باشد. دور و بر بعضی از نخل ها را آنقدر نی گرفته که انگار سال هاست دست کسی به خرما نرسیده. حمله نیزار و خاک و زباله، نه تحقیق می خواهد نه گزارش کارشناسانه.به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ایران، در جزیره مینو هجوم بوته ها به زمین های بی نخلی که برای تغییر کاربری از نخلستان به سبزیکاری تسطیح شده ، غم انگیز است. اسعد پورمحمد مسئول جوان مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو می گوید: «نقشه قدیمی جزیره در مرکز نشان می دهد پیش از جنگ اینجا 500 هزار نخل داشته. قدیمی ها می گویند زمانی مینو چنان نخلستان بزرگی بوده و چنان سبز بوده که نمی توانستی براحتی در آن راه بروی. ما حالا 17 هزار نخل داریم که خیلی از آنها هم رها شده.»جنگ یک طرف، بالا رفتن غلظت شوری آب که در این هفت هشت ساله گریبان خوزستان را گرفته یک طرف: «متأسفانه شوری آب خیلی بالاست. حداقل سه ماه از سال. اگر میزان شوری به 5 هزار برسد، 75 درصد محصول از بین می رود چه برسد به اینکه سال گذشته 13 هزار بود.» خیلی ها زمین شان را رها کرده اند، بعضی ها به اصطلاح خود اهالی، زمین شان را به «فلاحی» داده اند. یعنی به کشاورزی که شاید بتواند لا به لای نخل ها چیزی بکارد و مراقب نخلستان باشد. اما همه این ها بی فایده است. در محله سنگور آبادان با جوانی حرف می زنم که دست از نخلستان پدری کشیده و راننده تاکسی شده. او که خود را هلالات معرفی می کند همان طور که آچار و پیچ گوشتی در دست گرفته و مشغول تعمیر تاکسی است، می گوید:«همه مردم اینجا نخلستان شان را رها کرده اند. آب شور شده و زمین ها سوخته. همین خانه بغلی را نگاه کن! بنده خدا کوچ کرد و رفت. خانه و زمینش را فلاحی داده به یک شادگانی. تالاب شادگان که خشک شد، خیلی ها آواره شدند. حالا این بنده خدا هم که از شادگان به امید کشاورزی آمده اینجا، نمی تواند به خاطر شوری آب، لااقل گوجه ای خیاری چیزی بکارد. خیلی از نخل های ما دوره جنگ ترکش خورد. بعد از آن می شد به نخل دارها کمک کرد و نهال نخل در اختیارشان گذاشت. خلاصه نشد تا اینکه شوری آب کار را یکسره کرد. الان خود ما حدود 150 تایی نخل داریم که هرچند وقت یک بار بادی، بارانی چیزی یکی دو تا را می اندازد. نه کشاورزی فایده ای دارد نه نخل داری.» از او می پرسم دلیل شوری آب را می داند یا نه؟ اطلاعی ندارد. می خندد و می گوید: «به نظرم قضیه سیاسی باشد!»از پل روی نهر می گذرم و می پیچم سمت نخلستان همان کشاورز شادگانی که هلالات آدرسش را داده. کفش هایم در خاک نرم فرو می رود و گرد و غباری غلیظ به هوا برمی خیزد. جا به جا نخلستان را زباله پوشانده. نه اثری از مزرعه می بینی نه از نخلی سبز و زنده. مرد، خانه نیست و همسر جوانش نمی خواهد حرف بزند. بر که می گردم، پشت در به دختر کوچکش می گوید: «بگو نهر را نگاه کنند. هر دو روز یک بار پر می شود. آن هم شور است. همه زمین ها سوخته. چیزی نداریم.»محله خلوت است. جوانی که افسار اسبی را در دست دارد و سر و یال حیوان را نوازش می کند، می گوید: «همه رفته اند کربلا. این خانه ماست. برادرم خانه است، برو از او بپرس.» مادر خانواده کنار نخل ها نان می پزد. خانه و نخلستان وضعیت آشفته ای دارد؛ همان خاک نرم غبار مانندی که پاشنه کفش در آن فرو می رود و نهری خالی از آب و زباله و خرمای خشکیده روی نخل. مادر، جواد را صدا می زند. جواد هنوز فرصت نکرده لباس کارش را در بیاورد. گچ کاری یا جا به جایی مصالح ساختمانی؟ خودش می گوید: «دارم از کارگری برمی گردم. نخل ها همه سوخته. بالا را نگاه کن! این محصول امسال ماست. این ها را می ریزیم جلوی گاوها. کشاورزی هم سوخت. مجبوریم برویم کارگری.»خیلی از نخل داران آبادانی و خرمشهری از خسارت های جنگ به نخل هایشان حرف می زنند؛ موضوعی که هر ایرانی با آن آشناست اما پرسشی که بی پاسخ می ماند، این است که چرا همه دولت ها پس از گذشت این همه سال به فکر احیای نخلستان های منطقه نبوده اند؟ از اینکه بگذریم، کاملاً واضح است که شور شدن آب در هفت هشت سال گذشته، خسارتی بیش از جنگ به نخل داری و کشاورزی منطقه زده و خواهد زد. یافتن علت شوری آب هم تخصص چندانی نیاز ندارد. اگر با هواپیما به خوزستان سفر کردید، چشمی را بالا بزنید و سدهای بالادست این جلگه زیبا و کوههای اطراف را تماشا کنید. اشتباه نکنید برفی نباریده است. آنچه می بینید کوه های نمک هستند که در آب حل می شوند. کارشناسان می گویند شوری آب سد گتوند در حال حاضر بیش از 5 و نیم برابر آب های خلیج فارس است. از این گذشته، خود وجود سدهای متعدد، باعث پایین آمدن سطح آب رودخانه ها در پایین دست و پیشروی دریا در بستر رود شده.تا چند وقت پیش موقع پیشروی آب های خلیج فارس در بستر کارون، مسئولان محلی تقاضا می کردند دریچه سدها را بیشتر باز کنند تا اندکی توازن برقرار شود اما حالا چه کسی جرأت می کند درخواست کند دریچه گتوند را باز کنند! کارشناسان محیط زیست می گویند تنها راه نجات جلگه خوزستان از یک فاجعه بزرگ، خارج کردن گتوند از مسیر کارون با یک کانال انحرافی است.«جهاد نصر» برای نجات جزیره مینوی خرمشهر، چاره دیگری اندیشیده است؛ رساندن آب شیرین با کانالی به نام «فیاضی» به جزیره، تسطیح زمین و تغییر کاربری از نخلستان به سبزی کاری و صیفی کاری. پورمحمد مسئول مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو که خود از اهالی بومی این جزیره است، می گوید: «آب مورد نیاز اینجا از رودخانه های اروند کبیر و اروند صغیر تأمین می شود که دور تا دور جزیره مینو را احاطه کرده اند. متأسفانه سطح شوری هر دو رود هم چند سالی است که بالا رفته. بویژه اردیبهشت و خرداد که از حالت طبیعی خارج می شود. برای غلبه بر این مشکل، جهاد نصر در جزیره مستقر شده و کانالی به نام کانال فیاضی از آبادان تا اینجا کشیده که آب شیرین را به جزیره مینو هدایت کند. علاوه بر این تسطیح و پاکسازی زمین ها هم ادامه دارد.» به گفته پورمحمد، کانال فیاضی اکنون وارد جزیره شده و طرح، در آخرین مراحل خود است. جهاد نصر با راه اندازی سه ایستگاه پمپاژ و پر کردن نهرهای قدیمی بزودی آب شیرین مورد نیاز کشاورزان را به سر زمین ها خواهد رساند. اما مشکل اساسی جای دیگری است؛ توجیه ساکنانی که عمری نخل دار بوده اند و کمتر با کشاورزی آشنایی دارند و نیز راضی کردن آنها برای دل بستن به زمین های کوچکی که اغلب کمتر از یک هکتار است. در این زمینه جهاد نصر، جلسات توجیهی بسیاری در حسینیه ها و مساجد برای اهالی برگزار کرده و آن گونه که پورمحمد می گوید در حال حاضر 150 کشاورز نیز فعال شده اند. اما همچنان ترغیب 200 کشاورز دیگر، زمان بر به نظر می رسد. شوری آب و حمله گراز وحشی، مهم ترین دلایل بی رغبتی این 200 کشاورز است. کانال کشی آب شیرین از آبادان به جزیره مینوی خرمشهر، درحالی صورت می گیرد که به گفته مسئولان محلی آبادان، جنگ، 4 میلیون اصله نخل این شهر را از بین برده و هم اکنون نیز با شور شدن آب، 3 میلیون نخل دیگر در معرض نابودی کامل قرار دارد. علی مدنی از اهالی مدن آبادان بی آنکه خود بداند بی انگیزگی نخل داران محله را این طور توصیف می کند: «خیلی از نخل ها زیادی بلند شده اند. کسی جرأت نمی کند برود بالا خرما بچیند یا هرس کند. می ماند تا بادی بارانی چیزی بیاید و فاتحه اش را بخواند.» با سوختن نخلستان ها و زمین های کشاورزی، باید فکری هم به حال مهاجرت روستاییان کرد؛ آنهایی که فاتحه ای برای نخل ها می خوانند و راهی حاشیه شهرهای بزرگ می شوند. راستی مهندسان سد گتوند از این همه خبر داشتند؟
شوری آب، حیات خوزستان را تهدید می کند
منبع : سلامت نیوز کد خبر: 4047

سلامت نیوز: لازم نیست نخل دار باشی یا مثل یکی از اهالی خرمشهر و آبادان، دقیقاً از فصل برداشت خرما و هرس نخل سر در بیاوری. کافی است سری به محله «سنگور» یا «مدن» آبادان بزنی یا جزیره مینوی خرمشهر. آن هم نه در خرماپزان تابستان؛ همین حالا هم که بروی، خرماهای نرسیده و نخل های زرد رها شده و نخلستان های سوخته را خواهی دید. اهالی می گویند باد که می آید، چند تایی می افتد. مثل آدمی که ایستاده مرده باشد. دور و بر بعضی از نخل ها را آنقدر نی گرفته که انگار سال هاست دست کسی به خرما نرسیده. حمله نیزار و خاک و زباله، نه تحقیق می خواهد نه گزارش کارشناسانه.به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ایران، در جزیره مینو هجوم بوته ها به زمین های بی نخلی که برای تغییر کاربری از نخلستان به سبزیکاری تسطیح شده ، غم انگیز است. اسعد پورمحمد مسئول جوان مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو می گوید: «نقشه قدیمی جزیره در مرکز نشان می دهد پیش از جنگ اینجا 500 هزار نخل داشته. قدیمی ها می گویند زمانی مینو چنان نخلستان بزرگی بوده و چنان سبز بوده که نمی توانستی براحتی در آن راه بروی. ما حالا 17 هزار نخل داریم که خیلی از آنها هم رها شده.»جنگ یک طرف، بالا رفتن غلظت شوری آب که در این هفت هشت ساله گریبان خوزستان را گرفته یک طرف: «متأسفانه شوری آب خیلی بالاست. حداقل سه ماه از سال. اگر میزان شوری به 5 هزار برسد، 75 درصد محصول از بین می رود چه برسد به اینکه سال گذشته 13 هزار بود.» خیلی ها زمین شان را رها کرده اند، بعضی ها به اصطلاح خود اهالی، زمین شان را به «فلاحی» داده اند. یعنی به کشاورزی که شاید بتواند لا به لای نخل ها چیزی بکارد و مراقب نخلستان باشد. اما همه این ها بی فایده است. در محله سنگور آبادان با جوانی حرف می زنم که دست از نخلستان پدری کشیده و راننده تاکسی شده. او که خود را هلالات معرفی می کند همان طور که آچار و پیچ گوشتی در دست گرفته و مشغول تعمیر تاکسی است، می گوید:«همه مردم اینجا نخلستان شان را رها کرده اند. آب شور شده و زمین ها سوخته. همین خانه بغلی را نگاه کن! بنده خدا کوچ کرد و رفت. خانه و زمینش را فلاحی داده به یک شادگانی. تالاب شادگان که خشک شد، خیلی ها آواره شدند. حالا این بنده خدا هم که از شادگان به امید کشاورزی آمده اینجا، نمی تواند به خاطر شوری آب، لااقل گوجه ای خیاری چیزی بکارد. خیلی از نخل های ما دوره جنگ ترکش خورد. بعد از آن می شد به نخل دارها کمک کرد و نهال نخل در اختیارشان گذاشت. خلاصه نشد تا اینکه شوری آب کار را یکسره کرد. الان خود ما حدود 150 تایی نخل داریم که هرچند وقت یک بار بادی، بارانی چیزی یکی دو تا را می اندازد. نه کشاورزی فایده ای دارد نه نخل داری.» از او می پرسم دلیل شوری آب را می داند یا نه؟ اطلاعی ندارد. می خندد و می گوید: «به نظرم قضیه سیاسی باشد!»از پل روی نهر می گذرم و می پیچم سمت نخلستان همان کشاورز شادگانی که هلالات آدرسش را داده. کفش هایم در خاک نرم فرو می رود و گرد و غباری غلیظ به هوا برمی خیزد. جا به جا نخلستان را زباله پوشانده. نه اثری از مزرعه می بینی نه از نخلی سبز و زنده. مرد، خانه نیست و همسر جوانش نمی خواهد حرف بزند. بر که می گردم، پشت در به دختر کوچکش می گوید: «بگو نهر را نگاه کنند. هر دو روز یک بار پر می شود. آن هم شور است. همه زمین ها سوخته. چیزی نداریم.»محله خلوت است. جوانی که افسار اسبی را در دست دارد و سر و یال حیوان را نوازش می کند، می گوید: «همه رفته اند کربلا. این خانه ماست. برادرم خانه است، برو از او بپرس.» مادر خانواده کنار نخل ها نان می پزد. خانه و نخلستان وضعیت آشفته ای دارد؛ همان خاک نرم غبار مانندی که پاشنه کفش در آن فرو می رود و نهری خالی از آب و زباله و خرمای خشکیده روی نخل. مادر، جواد را صدا می زند. جواد هنوز فرصت نکرده لباس کارش را در بیاورد. گچ کاری یا جا به جایی مصالح ساختمانی؟ خودش می گوید: «دارم از کارگری برمی گردم. نخل ها همه سوخته. بالا را نگاه کن! این محصول امسال ماست. این ها را می ریزیم جلوی گاوها. کشاورزی هم سوخت. مجبوریم برویم کارگری.»خیلی از نخل داران آبادانی و خرمشهری از خسارت های جنگ به نخل هایشان حرف می زنند؛ موضوعی که هر ایرانی با آن آشناست اما پرسشی که بی پاسخ می ماند، این است که چرا همه دولت ها پس از گذشت این همه سال به فکر احیای نخلستان های منطقه نبوده اند؟ از اینکه بگذریم، کاملاً واضح است که شور شدن آب در هفت هشت سال گذشته، خسارتی بیش از جنگ به نخل داری و کشاورزی منطقه زده و خواهد زد. یافتن علت شوری آب هم تخصص چندانی نیاز ندارد. اگر با هواپیما به خوزستان سفر کردید، چشمی را بالا بزنید و سدهای بالادست این جلگه زیبا و کوههای اطراف را تماشا کنید. اشتباه نکنید برفی نباریده است. آنچه می بینید کوه های نمک هستند که در آب حل می شوند. کارشناسان می گویند شوری آب سد گتوند در حال حاضر بیش از 5 و نیم برابر آب های خلیج فارس است. از این گذشته، خود وجود سدهای متعدد، باعث پایین آمدن سطح آب رودخانه ها در پایین دست و پیشروی دریا در بستر رود شده.تا چند وقت پیش موقع پیشروی آب های خلیج فارس در بستر کارون، مسئولان محلی تقاضا می کردند دریچه سدها را بیشتر باز کنند تا اندکی توازن برقرار شود اما حالا چه کسی جرأت می کند درخواست کند دریچه گتوند را باز کنند! کارشناسان محیط زیست می گویند تنها راه نجات جلگه خوزستان از یک فاجعه بزرگ، خارج کردن گتوند از مسیر کارون با یک کانال انحرافی است.«جهاد نصر» برای نجات جزیره مینوی خرمشهر، چاره دیگری اندیشیده است؛ رساندن آب شیرین با کانالی به نام «فیاضی» به جزیره، تسطیح زمین و تغییر کاربری از نخلستان به سبزی کاری و صیفی کاری. پورمحمد مسئول مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو که خود از اهالی بومی این جزیره است، می گوید: «آب مورد نیاز اینجا از رودخانه های اروند کبیر و اروند صغیر تأمین می شود که دور تا دور جزیره مینو را احاطه کرده اند. متأسفانه سطح شوری هر دو رود هم چند سالی است که بالا رفته. بویژه اردیبهشت و خرداد که از حالت طبیعی خارج می شود. برای غلبه بر این مشکل، جهاد نصر در جزیره مستقر شده و کانالی به نام کانال فیاضی از آبادان تا اینجا کشیده که آب شیرین را به جزیره مینو هدایت کند. علاوه بر این تسطیح و پاکسازی زمین ها هم ادامه دارد.»به گفته پورمحمد، کانال فیاضی اکنون وارد جزیره شده و طرح، در آخرین مراحل خود است. جهاد نصر  با راه اندازی سه ایستگاه پمپاژ و پر کردن نهرهای قدیمی بزودی آب شیرین مورد نیاز کشاورزان را به سر زمین ها خواهد رساند. اما مشکل اساسی جای دیگری است؛ توجیه ساکنانی که عمری نخل دار بوده اند و کمتر با کشاورزی آشنایی دارند و نیز راضی کردن آنها برای دل بستن به زمین های کوچکی که اغلب کمتر از یک هکتار است. در این زمینه جهاد نصر، جلسات توجیهی بسیاری در حسینیه ها و مساجد برای اهالی برگزار کرده و آن گونه که پورمحمد می گوید در حال حاضر 150 کشاورز نیز فعال شده اند. اما همچنان ترغیب 200 کشاورز دیگر، زمان بر به نظر می رسد.شوری آب و حمله گراز وحشی، مهم ترین دلایل بی رغبتی این 200 کشاورز است. کانال کشی آب شیرین از آبادان به جزیره مینوی خرمشهر، درحالی صورت می گیرد که به گفته مسئولان محلی آبادان، جنگ، 4 میلیون اصله نخل این شهر را از بین برده و هم اکنون نیز با شور شدن آب، 3 میلیون نخل دیگر در معرض نابودی کامل قرار دارد. علی مدنی از اهالی مدن آبادان بی آنکه خود بداند بی انگیزگی نخل داران محله را این طور توصیف می کند: «خیلی از نخل ها زیادی بلند شده اند. کسی جرأت نمی کند برود بالا خرما بچیند یا هرس کند. می ماند تا بادی بارانی چیزی بیاید و فاتحه اش را بخواند.» با سوختن نخلستان ها و زمین های کشاورزی، باید فکری هم به حال مهاجرت روستاییان کرد؛ آنهایی که فاتحه ای برای نخل ها می خوانند و راهی حاشیه شهرهای بزرگ می شوند. راستی مهندسان سد گتوند از این همه خبر داشتند؟ 

سلامت نیوز: لازم نیست نخل دار باشی یا مثل یکی از اهالی خرمشهر و آبادان، دقیقاً از فصل برداشت خرما و هرس نخل سر در بیاوری. کافی است سری به محله «سنگور» یا «مدن» آبادان بزنی یا جزیره مینوی خرمشهر. آن هم نه در خرماپزان تابستان؛ همین حالا هم که بروی، خرماهای نرسیده و نخل های زرد رها شده و نخلستان های سوخته را خواهی دید. اهالی می گویند باد که می آید، چند تایی می افتد. مثل آدمی که ایستاده مرده باشد. دور و بر بعضی از نخل ها را آنقدر نی گرفته که انگار سال هاست دست کسی به خرما نرسیده. حمله نیزار و خاک و زباله، نه تحقیق می خواهد نه گزارش کارشناسانه.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ایران، در جزیره مینو هجوم بوته ها به زمین های بی نخلی که برای تغییر کاربری از نخلستان به سبزیکاری تسطیح شده ، غم انگیز است. اسعد پورمحمد مسئول جوان مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو می گوید: «نقشه قدیمی جزیره در مرکز نشان می دهد پیش از جنگ اینجا 500 هزار نخل داشته. قدیمی ها می گویند زمانی مینو چنان نخلستان بزرگی بوده و چنان سبز بوده که نمی توانستی براحتی در آن راه بروی. ما حالا 17 هزار نخل داریم که خیلی از آنها هم رها شده.»
جنگ یک طرف، بالا رفتن غلظت شوری آب که در این هفت هشت ساله گریبان خوزستان را گرفته یک طرف: «متأسفانه شوری آب خیلی بالاست. حداقل سه ماه از سال. اگر میزان شوری به 5 هزار برسد، 75 درصد محصول از بین می رود چه برسد به اینکه سال گذشته 13 هزار بود.» خیلی ها زمین شان را رها کرده اند، بعضی ها به اصطلاح خود اهالی، زمین شان را به «فلاحی» داده اند. یعنی به کشاورزی که شاید بتواند لا به لای نخل ها چیزی بکارد و مراقب نخلستان باشد. اما همه این ها بی فایده است. در محله سنگور آبادان با جوانی حرف می زنم که دست از نخلستان پدری کشیده و راننده تاکسی شده. او که خود را هلالات معرفی می کند همان طور که آچار و پیچ گوشتی در دست گرفته و مشغول تعمیر تاکسی است، می گوید:
«همه مردم اینجا نخلستان شان را رها کرده اند. آب شور شده و زمین ها سوخته. همین خانه بغلی را نگاه کن! بنده خدا کوچ کرد و رفت. خانه و زمینش را فلاحی داده به یک شادگانی. تالاب شادگان که خشک شد، خیلی ها آواره شدند. حالا این بنده خدا هم که از شادگان به امید کشاورزی آمده اینجا، نمی تواند به خاطر شوری آب، لااقل گوجه ای خیاری چیزی بکارد. خیلی از نخل های ما دوره جنگ ترکش خورد. بعد از آن می شد به نخل دارها کمک کرد و نهال نخل در اختیارشان گذاشت. خلاصه نشد تا اینکه شوری آب کار را یکسره کرد. الان خود ما حدود 150 تایی نخل داریم که هرچند وقت یک بار بادی، بارانی چیزی یکی دو تا را می اندازد. نه کشاورزی فایده ای دارد نه نخل داری.» از او می پرسم دلیل شوری آب را می داند یا نه؟ اطلاعی ندارد. می خندد و می گوید: «به نظرم قضیه سیاسی باشد!»
از پل روی نهر می گذرم و می پیچم سمت نخلستان همان کشاورز شادگانی که هلالات آدرسش را داده. کفش هایم در خاک نرم فرو می رود و گرد و غباری غلیظ به هوا برمی خیزد. جا به جا نخلستان را زباله پوشانده. نه اثری از مزرعه می بینی نه از نخلی سبز و زنده. مرد، خانه نیست و همسر جوانش نمی خواهد حرف بزند. بر که می گردم، پشت در به دختر کوچکش می گوید: «بگو نهر را نگاه کنند. هر دو روز یک بار پر می شود. آن هم شور است. همه زمین ها سوخته. چیزی نداریم.»
محله خلوت است. جوانی که افسار اسبی را در دست دارد و سر و یال حیوان را نوازش می کند، می گوید: «همه رفته اند کربلا. این خانه ماست. برادرم خانه است، برو از او بپرس.» مادر خانواده کنار نخل ها نان می پزد. خانه و نخلستان وضعیت آشفته ای دارد؛ همان خاک نرم غبار مانندی که پاشنه کفش در آن فرو می رود و نهری خالی از آب و زباله و خرمای خشکیده روی نخل. مادر، جواد را صدا می زند. جواد هنوز فرصت نکرده لباس کارش را در بیاورد. گچ کاری یا جا به جایی مصالح ساختمانی؟ خودش می گوید: «دارم از کارگری برمی گردم. نخل ها همه سوخته. بالا را نگاه کن! این محصول امسال ماست. این ها را می ریزیم جلوی گاوها. کشاورزی هم سوخت. مجبوریم برویم کارگری.»
خیلی از نخل داران آبادانی و خرمشهری از خسارت های جنگ به نخل هایشان حرف می زنند؛ موضوعی که هر ایرانی با آن آشناست اما پرسشی که بی پاسخ می ماند، این است که چرا همه دولت ها پس از گذشت این همه سال به فکر احیای نخلستان های منطقه نبوده اند؟ از اینکه بگذریم، کاملاً واضح است که شور شدن آب در هفت هشت سال گذشته، خسارتی بیش از جنگ به نخل داری و کشاورزی منطقه زده و خواهد زد. یافتن علت شوری آب هم تخصص چندانی نیاز ندارد. اگر با هواپیما به خوزستان سفر کردید، چشمی را بالا بزنید و سدهای بالادست این جلگه زیبا و کوههای اطراف را تماشا کنید. اشتباه نکنید برفی نباریده است. آنچه می بینید کوه های نمک هستند که در آب حل می شوند. کارشناسان می گویند شوری آب سد گتوند در حال حاضر بیش از 5 و نیم برابر آب های خلیج فارس است. از این گذشته، خود وجود سدهای متعدد، باعث پایین آمدن سطح آب رودخانه ها در پایین دست و پیشروی دریا در بستر رود شده.
تا چند وقت پیش موقع پیشروی آب های خلیج فارس در بستر کارون، مسئولان محلی تقاضا می کردند دریچه سدها را بیشتر باز کنند تا اندکی توازن برقرار شود اما حالا چه کسی جرأت می کند درخواست کند دریچه گتوند را باز کنند! کارشناسان محیط زیست می گویند تنها راه نجات جلگه خوزستان از یک فاجعه بزرگ، خارج کردن گتوند از مسیر کارون با یک کانال انحرافی است.
«جهاد نصر» برای نجات جزیره مینوی خرمشهر، چاره دیگری اندیشیده است؛ رساندن آب شیرین با کانالی به نام «فیاضی» به جزیره، تسطیح زمین و تغییر کاربری از نخلستان به سبزی کاری و صیفی کاری. پورمحمد مسئول مرکز خدمات جهاد کشاورزی جزیره مینو که خود از اهالی بومی این جزیره است، می گوید: «آب مورد نیاز اینجا از رودخانه های اروند کبیر و اروند صغیر تأمین می شود که دور تا دور جزیره مینو را احاطه کرده اند. متأسفانه سطح شوری هر دو رود هم چند سالی است که بالا رفته. بویژه اردیبهشت و خرداد که از حالت طبیعی خارج می شود. برای غلبه بر این مشکل، جهاد نصر در جزیره مستقر شده و کانالی به نام کانال فیاضی از آبادان تا اینجا کشیده که آب شیرین را به جزیره مینو هدایت کند. علاوه بر این تسطیح و پاکسازی زمین ها هم ادامه دارد.»


به گفته پورمحمد، کانال فیاضی اکنون وارد جزیره شده و طرح، در آخرین مراحل خود است. جهاد نصر با راه اندازی سه ایستگاه پمپاژ و پر کردن نهرهای قدیمی بزودی آب شیرین مورد نیاز کشاورزان را به سر زمین ها خواهد رساند. اما مشکل اساسی جای دیگری است؛ توجیه ساکنانی که عمری نخل دار بوده اند و کمتر با کشاورزی آشنایی دارند و نیز راضی کردن آنها برای دل بستن به زمین های کوچکی که اغلب کمتر از یک هکتار است. در این زمینه جهاد نصر، جلسات توجیهی بسیاری در حسینیه ها و مساجد برای اهالی برگزار کرده و آن گونه که پورمحمد می گوید در حال حاضر 150 کشاورز نیز فعال شده اند. اما همچنان ترغیب 200 کشاورز دیگر، زمان بر به نظر می رسد.

شوری آب و حمله گراز وحشی، مهم ترین دلایل بی رغبتی این 200 کشاورز است. کانال کشی آب شیرین از آبادان به جزیره مینوی خرمشهر، درحالی صورت می گیرد که به گفته مسئولان محلی آبادان، جنگ، 4 میلیون اصله نخل این شهر را از بین برده و هم اکنون نیز با شور شدن آب، 3 میلیون نخل دیگر در معرض نابودی کامل قرار دارد. علی مدنی از اهالی مدن آبادان بی آنکه خود بداند بی انگیزگی نخل داران محله را این طور توصیف می کند: «خیلی از نخل ها زیادی بلند شده اند. کسی جرأت نمی کند برود بالا خرما بچیند یا هرس کند. می ماند تا بادی بارانی چیزی بیاید و فاتحه اش را بخواند.» با سوختن نخلستان ها و زمین های کشاورزی، باید فکری هم به حال مهاجرت روستاییان کرد؛ آنهایی که فاتحه ای برای نخل ها می خوانند و راهی حاشیه شهرهای بزرگ می شوند. راستی مهندسان سد گتوند از این همه خبر داشتند؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

پربازدیدترین اخبار

خبرنامه

براي عضويت در خبرنامه ايميل خود را در فرم زير وارد كنيد.

جدیدترین اخبار

گزارش ها

ادامه رسیدگی به گزارش‌ها و شکایات انتخابات ریاست جمهوری

سخنگوی شورای نگهبان اعلام کرد: در جلسه امروز این شورا، انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

گزارش تصویری از مراسم خداحافظی توتی

فرنچسکو توتی کاپیتان تیم رم در پایان دیدار امشب تیمشان مقابل جنوا که به برتری سه بر دوی رم انجامید ، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

احتمال خانه‌تکانی اساسی در کاخ سفید پس از افشای گزارش‌ها درباره ارتباط میان داماد ترامپ و روسیه

گزارش‌ها حاکی از آن است که رئیس‌جمهور آمریکا قصد دارد در واکنش به افشای روابط میان کوشنر و مقامات روسیه، دست به یک خانه‌تکانی اساسی در کاخ سفید بزند.

گزارش 16 هزار پرونده شکایت پزشکی/ 90 درصد شکایت‌ها مربوط به مواد غذایی است

مدیر امور هیات‌های انتظامی نظام پزشکی گفت: ۱۶ هزار پرونده شکایت گزارش شده و این در حالی است که ۴۰ درصد این پرونده‌ها مربوط به بیمارانی می‌باشد که به ۳ مرجع شکایت کرده‌اند.

گزارش اوليه از علل حادثه معدن يورت

سعيد باستاني به بخشي از گزارش کميسيون صنايع مجلس درباره حادثه معدن يورت آزادشهر اشاره کرد و افزود: طبق گزارش اوليه اين حادثه مشخص شد، نبود سازوکار مناسب در معدن آزادشهر براي مواجهه با حوادث احتمالي، يکي از دلايل بروز اين حادثه است، به‌تعبيري مي‌توان گفت که اين معدن استانداردهاي لازم براي جلوگيري از حوادث غيرمترقبه را نداشته است.

نحوه خرید تضمینی گندم برای سال 1396 تعیین شد/ ارائه گزارش نظام تحلیل اطلاعات بازار کار ایران ‏‏

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در جلسه هیات وزیران گزارشی را از نظام تحلیل اطلاعات بازار کار ایران ارائه داد‎.‎

گزارش تصویری/ استقبال بی سابقه مردم قم از رئیسی

استقبال بی سابقه مردم قم از سید ابراهیم رئیسی/ رکورد جمعیت همایش های انتخاباتی در قم زده شد/ حضور 40 هزار نفری مردم قم

گزارش برنامه 90 17 آبان +عکس

عادل فردوسی‌پور در برنامه امشب بیشتر آیتم‌ها را به یاد پیشکسوت تازه گذشته استقلال اختصاص داده است.

راه اندازی سامانه 713 در پلیس پیشگیری/ رفتار در کلانتری ها را گزارش کنید

معاون اجرایی پلیس پیشگیری ناجا با اشاره به آغاز به کار مرکز نظارت و پایش هوشمند این پلیس (713) به تشریح روند راه‌اندازی، کارکردها و چشم انداز این سامانه پرداخت.

گزارشات تخلفات این دوره انتخابات بسیار زیاد است/متخلفان باید محاکمه و معرفی شوند

امام جمعه موقت تهران با بیان اینکه ملت‌ها زوال آل‌سعود و آل‌خلیفه جنایتکار را خواهند دید و شاهد پیوستن آنان به زباله‌دان تاریخ خواهند بود، به انتخابات هفته گذشته هم اشاره کرد و گفت: گزارشات تخلفات در این دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری بسیار زیاد است.

گزارش تصویری از تمرین شاگردان کی‌روش در اردوی اتریش

تیم ملی فوتبال کشورمان، تمرینات خود را در اردوی اتریش پیگری می‌کند.

گزارش یک توریست انگلیسی از جاذبه‌های گردشگری ایران+ تصاویر

وب‌سایت روزنامه گاردین در گزارشی درباره جاذبه‌های گردشگری و صنعت توریسم در ایران به ویژه جاذبه‌های هنری و تاریخی شهر اصفهان می‌‎‌نویسد در سال‎های اخیر صنعت توریسم در ایران با رشد چشمگیری روبرو بوده‌ است.

گزارش ایکنا از آیین افتتاحیه نمایشگاه بین‌المللی قرآن

گروه فعالیت‌های قرآنی: آئین افتتاحیه بیست‌و‌پنجمین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم عصر امروز، 8 مرداد با حضور برخی مقامات و مسئولان فرهنگی و در رأس آن‌ها وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در محل مصلی امام خمینی(ره) برگزار شد.

به شما گزارش غلط داده‌اند

جناب آقای روحانی اخیرا گفته اند: "ای کاش می‌شد این شورای عزیز نگهبان ما که در ساعت ده و نیم شب پیشنهاد هیات اجرایی قبول کرد، همان زمانی که هیات اجرایی در صبح پیشنهاد کرد که برای تسریع در کار فقط کد ملی افراد نوشته شود موافقت می‌کرد و دیگر از ده و نیم صبح تا ده و نیم شب طول نمی‌کشید. لابد دقت کافی نمودند...."

از بی‌خوابی مزدک میرزایی بعد از دیدار با بهرام شفیع تا ناامیدی آقای گزارشگر برای فوتبالیست شدن

شب گذشته رامبد جوان با پرداختن به نحوه صحیح مصرف آب شادی برنامه را به تمام ویلچیر سواران کشور تقدیم کرد و میزبان مزدک میرزایی گزارشگر برنامه های ورزشی شد.

از بی‌خوابی مزدک میرزایی بعد از دیدار با بهرام شفیع تا ناامیدی آقای گزارشگر برای فوتبالیست شدن

شب گذشته رامبد جوان با پرداختن به نحوه صحیح مصرف آب شادی برنامه را به تمام ویلچیر سواران کشور تقدیم کرد و میزبان مزدک میرزایی گزارشگر برنامه های ورزشی شد.

گزارش ویژه از مرکز آمار و وزارت کار/ ۱میلیون و ۶۰۳هزار نفر در "دولت رکود" بیکار شدند + سند

علی ربیعی وزیر کار از ایجاد ۲میلیون شغل در این دولت خبر داد. مرکز آمار ایران هم اشتغال خالص ایجادشده در این دولت را ۳۹۷هزار شغل اعلام کرده است، بنابراین در این دولت حدود یک‌میلیون و ۶۰۳هزار نفر بیکار شدند.

گزارش ویژه از مرکز آمار و وزارت کار/ ۱میلیون و ۶۰۳هزار نفر در "دولت رکود" بیکار شدند + سند

علی ربیعی وزیر کار از ایجاد ۲میلیون شغل در این دولت خبر داد. مرکز آمار ایران هم اشتغال خالص ایجادشده در این دولت را ۳۹۷هزار شغل اعلام کرده است، بنابراین در این دولت حدود یک‌میلیون و ۶۰۳هزار نفر بیکار شدند.

تصویری جالب از گزارشگر فوتبال

پیمان یوسفی گزارشگر دیدار پرسپولیس و نفت ابتدا درباره شرایط آب و هوایی توضیح داد اما ثبت یک عکس از او در حین توضیح دادن درباره شرایط بازی و آب و هوا باعث شد تا سوژه شود.

متن کامل گزارش اقدامات نظارتی مجلس در اجلاسیه اول دوره دهم مجلس

متن کامل گزارش اقدامات نظارتی مجلس در اجلاسیه اول دوره دهم مجلس که در صحن علنی امروز قرائت شده منتشر شد.

تبلیغات