آسیاتل

بازدید: 105

تاملی در تصادف دلخراش دکتر نوربخش؛ کاش زودتر نوشته بودم!

منبع : فرارو کد خبر: 1441530
پیشنهاد می‌کنم دولت کارگروهی را متولی بررسی شیوه راندن خودروهای دولتی کند و در تعامل با راهنمایی و رانندگی، رویه‌هایی معمول شود که چند صد هزار راننده خودروهای دولتی به نمونه‌هایی از قانون‌مداری و رانندگی درست تبدیل شوند. دولت اصلاح را از خودش شروع کند.

تاملی در تصادف دلخراش دکتر نوربخش؛ کاش زودتر نوشته بودم!

دکتر محمد فاضلی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در یادداشتی پیرامون تصادف خودرو حامل رییس سازمان تامین اجتماعی و معاونش نوشت:

مرحوم دکتر سیدتقی نوربخش – رئیس سازمان تأمین اجتماعی - و معاونش امروز در حادثه رانندگی به دیار باقی شتافتند. خدای شان رحمت کند. مرگ دلخراش ایشان در سانحه رانندگی بهانه نوشتن متنی است که عمیقاً آرزو می کنم کاش زودتر نوشته بودم، شاید بر عدم وقوع این حادثه و حوادث مشابه اثر داشت.

مقامات ارشد دولتی اغلب از خودروهای دولتی استفاده می کنند و سفرهای شان هم بسیار است. وزرا و معاونان شان معمولاً آخر هفته ها را در سفرهای استانی هستند. استانداران، فرمانداران و بسیاری دیگر از مقامات نیز از خودرو دولتی استفاده می کنند.

 خوردوهای دولتی و کیفیت راندن آن ها چند ویژگی خطرناک دارد که دولت واقعاً باید برای آن ها چاره ای بیندیشد. آن چه می نویسم ممکن است برای همه رانندگان و خودروهای دولتی صادق نباشد – و اصلاً هم نمی دانم که خودرو حامل مرحوم نوربخش نیز چنین ویژگی هایی داشته یا نداشته - اما خصایص غالب است و باید فکری کرد.

اول، اکثریت رانندگان خودروهای دولتی آموزشی فراتر از آموزش رانندگی معمول برای همگان کسب نکرده اند (برخی رانندگان مقامات و محافظان آموزش دیده اند). همین امر سبب می شود در حالی که باید شیوه راندن و قانون مداری رانندگان خودروهای دولتی، سرآمد و الگوی بقیه رانندگان باشد، اغلب در زمره نامحتاط ترین، تندران ترین و قانون گریزترین خودروها هستند.

دوم، رانندگان خودروهای دولتی به واسطه مقاماتی که در خودرو همراه دارند، احساس قدرت می کنند و «عارضه دولت» بر آن ها مستولی می شود. «عارضه دولت» یعنی خود را فراتر از قوانین دیدن، همان احساس قدرتی که دولت در سایر امور نیز به آن دچار می شود. کافی است در کاروان حامل چند مقام دولتی نشسته باشید تا مشاهده کنید اغلب با سرعت های بالا حرکت می کنند و پلیس راهنمایی و رانندگی هم اقتداری ندارد تا سرعت و عوارض ناشی از قرار گرفتن چندین خودرو پشت سر یکدیگر که می خواهند از یکدیگر دور نیفتند را نیز کنترل کند.

 سوم، مقامات دولتی که راهی سفرهای استانی می شوند، اغلب چندین برنامه افتتاح پروژه، جلسه و دیدار در جاهای مختلف استان دارند و باید به سرعت جابه جا شوند تا به همه برنامه ها برسند. همین عجله باعث می شود مجوزی به دست رانندگان خودروها داده شود که با حداکثر سرعت حرکت کنند. همین امر احتمال حادثه را افزایش می دهد. حادثه مقام و غیرمقام نمی شناسد.

 چهارم، اغلب خودروهایی که در جریان سفرهای مقامات سیاسی ارشد استفاده می شوند، شاسی بلندهای پرقدرتی هستند که برای سریع راندن و مانورهای حرکتی، آمادگی دارند. توانایی های فنی و ایمنی قابل توجه این خودروها در موقع رانندگی بد و سریع، به کار نمی آیند و این قدرت و سرعت شان است که سبب حادثه می شود.

پنجم، من بارها شاهد بوده ام که سرنشین های کاروان های خودروهای دولتی، به دلایل مختلف از جمله پیاده شدن در نقاط مختلف مسیر سفر، هیچ وقت کمربند ایمنی سرنشین عقب را نمی بندند.

ترکیب این چند ویژگی سبب می شود که مقامات دولتی جان خود و سایر سرنشین های خودروهایی را که در جاده ها سفر می کنند به خطر بیندازند. دولت صاحب چند صد هزار خودروست که هر روزه توسط مدیران دولتی به کار گرفته می شوند. رانندگی درست این خودروها باید الگویی برای سایر رانندگان باشد نه آن که دولتی بودن بهانه ای برای زیر پا نهادن قانون و اصول احتیاط باشد.

پیشنهاد می کنم دولت کارگروهی را متولی بررسی شیوه راندن خودروهای دولتی کند و در تعامل با راهنمایی و رانندگی، رویه هایی معمول شود که چند صد هزار راننده خودروهای دولتی به نمونه هایی از قانون مداری و رانندگی درست تبدیل شوند. دولت اصلاح را از خودش شروع کند.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

نگاهی به گزارش حسابرسی شده

نگاهی به گزارش حسابرسی شده "وبصادر" و ادامه ابهام/ زیان انباشته به 85 هزار میلیارد ریال می‌رسد

تبلیغات

آسیاتک حمایت