آسیاتل

بازدید: 57

روزنامه اطلاعات: ما را با چند نازک پیکر راضی کنید!

منبع : فرارو کد خبر: 1441346
رئیس پژوهشگاه هوافضا گفت: «با توجه به ناکامی هواپیمای ایران۱۴۰، هواپیما‌های ۸ تا۱۹ نفره می‌سازیم، که این طرح آغاز شده و پیش‌بینی شده که تا ۱۴۰۴ هواپیمای پهن پیکر ۱۰۰ تا۱۵۰ نفره را طراحی کنیم.»
روزنامه اطلاعات نوشت: رئیس پژوهشگاه هوافضا گفت: «با توجه به ناکامی هواپیمای ایران۱۴۰، هواپیما های ۸ تا۱۹ نفره می سازیم، که این طرح آغاز شده و پیش بینی شده که تا ۱۴۰۴ هواپیمای پهن پیکر ۱۰۰ تا۱۵۰ نفره را طراحی کنیم.» (خبرگزاری ایسنا، سه شنبه ۲۲ آبان)

‏گویند: مریدان شیخی غوغا کردند که: شیخنا وردی یافته، بر مرده می خواند زنده می شود. حکیمی شنید و گفت: شیخ را پیغام برید: عجالتاً از بهر خدای ذکری تعلیممان کن، تا بر زندگان بخوانیم، بلکه نمیرند!

‏چند سوال در همان عالَم عوامی خودم دارم که به بزرگی و عالِمی خود عفو خواهندکرد:

‏‏۱ـ آن هواپیما های ایران۱۴۰ که دو فروندش به فاصله ی اندکی از بهره برداری در پرواز به مقصد نرسید و بیش از۵۰ تن را با خود به زمین زد و باقیمانده شان بنا به دستور زمین گیر ماندند، چه مشکلی داشتند که حتماً و حکماً در طرح جدید تصحیح خواهند شد؟ می دانم این قدر این سوال عامیانه است که ارزش جواب دادن ندارد؛ حداکثر خواهند گفت: عموجان! دنیای صنعت، آن هم از نوع «های تک»، دنیای آزمون و خطاست. این قدر باید ساخت و زمین خورد و دوباره برپای ایستاد، که بالأخره جواب دهد! این طرفه ی حکیمانه را از قضا یاد دارم که یکی از نمایندگان مجلس نیز افاضه کرد.

‏‏۲ـ عوام هستم دیگر، تحمل کنید!: اگر در دنیای امروز به جای آن که خودمان ـ. یعنی خودِ خودمان ـ. هواپیما بسازیم، آن را از بازار رقابتی دنیا تهیه کنیم و کمی هم چانه بزنیم و لابی نماییم و در عوض، هواپیما های مدرن «آزمون و خطا پس داده» را به حرمت جان مردم انتخاب کنیم چه می شود؟ می گویند ما وابسته ایم؟ می گویند واداده ایم، می گویند غربزده ایم؟ در عوض اگر فعلا خودرو های تولید داخلمان را قابل سوارشدن و راندن بسازیم، می گویند: چه بی کلاس هایی؟! حتما باید «طیاره» بسازیم تا طیّ السماوات کنیم؟ نمی شود عجالتاً به یک طیّ الأرض سلامت و ایمن فکر کرد؟

‏‏۳ـ می دانید ما از جمله معدود کشور هایی هستیم که به نسبت وسعت و جمعیتمان بیشترین فرودگاه ها را داریم؟ مثلا از کاشان تا اصفهان، از سمنان تا شاهرود، از شاهرود تا سبزوار، از سبزوار تا نیشابور، از همدان به بروجرد و از نقاط مختلف این میهن عزیز و پهناور، به خطه ی مقدسه ی «خودمختارخوانده»، تا جابلقا و جابلسا علی برکةالله سابق! و این ها عمدتاً به برکت پیگیری ها و لابی ها (!) ی شبانه روزی نمایندگان این مناطق بوده، که داشتن فرودگاه را بر ساختن جاده های ایمن و سالم سازی آب آشامیدنی و سلامت محیط زیست مناطقشان در اولویت دیدند. شعار «هر شهر یک فرودگاه!»، به آنجا انجامیده که در کمبود و نارسایی سیستم ناوبری زمینی فرودگاه ها، گاه طیاره را با بسم الله بلند می کنند و با صلوات می نشانند؛ طیّب الله انفاسهم!

‏‏۴ـ اصلاً بی خیال این سیاه نمایی های! ما هواپیما می خواهیم، سالم و ایمن و راحت و خوش رکابش را می خواهیم، ساخت داخلش را هم می خواهیم؛ به کسی ربطی دارد؟ اگر عرضه دارند دیگران هم هرکدام در کشورشان چند سوله ی هواپیماسازی عَلَم کنند و یاعلی گویان بسازند و بی عرضه گی شان را در این صنعت، با سرپوش لبنیات سالم و هوای تمیز و جاده ها و خودرو های ایمن مخفی نکنند. بسیار خوب؛ و، اما به قول فلاسفه ی باستان (!)، مسألتُن:

اگر تاریخ ذکر شده در وعده ی خوبان، یعنی ۱۴۰۴، زبانم لال در یادمان ماند و در آن سررسید، نستجیربالله، فضولی کردیم و پرسیدیم: آقایان! چه شد؟ ما همچنان طبق وعده منتظر پهن پیکریم؛ آنگاه اگر پهنش آماده نشده بود، آیا حاضرند با چند نازک پیکر باریک تر ما را راضی کنند؟!

loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

تبلیغات

آسیاتک حمایت