آسیاتل

بازدید: 34

سریال «ساخت ایران ۲»؛ پر زرق و برق، ولی پوشالی

منبع : برترین ها کد خبر: 1429317
پخش مجموعه «ساخت ایران ۲» در شبکه نمایش خانگی به قسمت‌های پایانی‌اش نزدیک شده و به زودی به پایان می‌رسد. این مجموعه که دنباله سریال موفق «ساخت ایران» محمدحسین لطیفی محسوب می‌شود، نسبت به سری اولش از فیلم نامه ساده‌تری برخوردار است و بازیگران اصلی‌اش هم پیشرفتی نکرده‌اند.

روزنامه خراسان - محمد عنبرسوز: پخش مجموعه «ساخت ایران 2» در شبکه نمایش خانگی به قسمت های پایانی اش نزدیک شده و به زودی به پایان می رسد. این مجموعه که دنباله سریال موفق «ساخت ایران» محمدحسین لطیفی محسوب می شود، نسبت به سری اولش از فیلم نامه ساده تری برخوردار است و بازیگران اصلی اش هم پیشرفتی نکرده اند.

به نظر می رسد مهم ترین اختلاف این مجموعه با سری قبلی ، تغییر کارگردان اثر بوده که باعث تغییراتی در سریال شده است؛ تغییراتی که عموما باعث کاهش کیفیت هنری اثر شده و «ساخت ایران» را از یک اثر سرگرم کننده متوسط به سریالی پایین تر از حد استاندارد تبدیل کرده اند.

چرا سریال «ساخت ایران 2» موفق نبود؟

ستاره های تکراری

«ساخت ایران 2» از نظر تیم بازیگری مجموعه پرمهره ای محسوب می شود، اما از لحاظ کیفیت بازی ها وضعیت خوشایندی ندارد. از سری قبلی مجموعه دو بازیگر اصلی، یعنی محمدرضا گلزار و امین حیایی باقی مانده اند و محسن کیایی هم به این دو نفر اضافه شده تا مثلث مرکزی سریال شکل بگیرد. گلزار و حیایی در سری جدید مجموعه اگر بدتر از نسخه قبلی نباشند، بهتر هم نیستند و پیشرفتی در بازی شان مشاهده نمی شود.

امین حیایی که با ایفای نقش در «شعله ور» حمید نعمت ا... منتقدان را به احیای کارنامه هنری اش امیدوار کرده بود، همان کاراکتر مجموعه قبلی را با نقش محبوبش در «اخراجی ها» تلفیق کرده و به یک تیپ کامل تبدیل شده است. وضعیت گلزار هم بهتر نیست و او، صرفا بر اساس جذابیت های ظاهری اش، به عنوان مغز متفکر و جنتلمن قصه، در مواجهه با حماقت دو کاراکتر دیگر تلاش ناموفقی برای تقلید از کیانوش «شب های برره» دارد. حضور محسن کیایی البته کمی گرم تر است و عمده بار طنز داستان را به عنوان وردست قهرمان، به دوش می کشد. اما کیایی هم کاراکترهای طنز قبلی اش در «لونه زنبور» و «بارکد» را بزرگ نمایی می کند.

شخصیتی که قرار است شیرین باشد و با سادگی اش مخاطب را بخنداند، چنان به قالب های ازپیش تعیین شده طنزهای چرک می رود که گاهی مخاطب را پس می زند. نمونه این اتفاق هم در سکانس دویدنش به دنبال بالگرد فیلم برداری مشهود است؛ سکانسی که به مراتب ضعیف تر از طنز عامه پسند رایج طراحی شده است.

مکمل های جانیفتاده

در بخش بازیگران مکمل یک مهره تاثیرگذار (فرهاد اصلانی) و یک بازیگر کاربلد (گوهر خیراندیش) از سری قبلی مجموعه جدا شده اند و قرار بوده جای خالی این افراد را سحر دولتشاهی، مهران احمدی و سارا بهرامی پر کنند. بازی ساده دولتشاهی صرفا به گفتن دیالوگ ها محدود می شود و مهران احمدی که ظرفیت ویژه ای در طنز از او سراغ داشتیم، زیر لباس و گریم نقش منفی خاصی که برایش درنظر گرفته اند، گم می شود.

سارا بهرامی اما بدتر از همه ظاهر شده و نتوانسته از پس نقش اش برآید. چهره این بازیگر اساسا برای ایفای نقش یک زن خودخواه و منفعت طلب که به همه نارو می زند، مناسب نیست. بدتر از آن گزینش لحن عجیب وغریب این بازیگر برای القای شرارت های شخصیت پریساست؛ لحنی که با چهره او هیچ مطابقتی ندارد و بیشتر به استندآپ کمدی ساده ای می ماند که ارائه دهنده اش سعی می کند با اغراق در گویش، ادای کسی را دربیاورد و مردم را بخنداند.

چرا سریال «ساخت ایران 2» موفق نبود؟

قصه ناموجه

فیلم نامه «ساخت ایران 2» را می توانیم کاملا بی چفت وبست و بی منطق بدانیم؛ نوشته ای از سر رفع تکلیف که بیشتر به طنزهای آیتمیک شبیه است. داستان از همان قسمت های اول با وسط کشیدن پای فرزند غلامحسین وارد گره افکنی می شود، در حالی که بیننده سری قبلی را تماشا کرده و می داند که هیچ ازدواجی رخ نداده بود. این اشکال منطقی با یک داستان کاملا تخیلی توجیه می شود تا بهانه سفر بازیگران اصلی به چین جور شود.

از این جا به بعد تقریبا تمام داستان جست وجویی نامعقول و تصادفی به دنبال یک گنج است که مدام کش می آید تا فضا برای شوخی ها فراهم شود. در فاز بعدی نیز جست وجو به نوعی جنگ تبدیل می شود و کشمکش بین شخصیت ها با فردی به نام «توتونچی» در ایران ادامه می یابد. در طول سریال اما نه خبری از غافلگیری است، نه کسی می فهمد چرا نقش های مثبت و منفی تصمیم دیگری نمی گیرند و نه شخصیت پردازی به گونه ای است که مخاطب انتظار رفتاری غیر از مزه پرانی داشته باشد.

گره گشایی ها هم عمدتا نامعقول رخ می دهند و مثلا زمانی که قرار است پیشکار شخصیت منفی گرهی را برای گروه مثبت داستان باز کند، بدون هیچ منطقی کاراکتر منفی قصه به پای همکار خودش تیر می زند و زحمت مداوایش را گردن دشمنانش می اندازد. یا کارهایی مانند سرقت هارد یک جواهرفروشی در چین و برداشتن یک صندوق پر از جواهر از یک آکواریوم غول آسا به ساده ترین وجه انجام می شود و هیچ مشکلی هم پیش نمی آید.

چرا سریال «ساخت ایران 2» موفق نبود؟

شوخی های پرتعداد و کم اثر

جنس شوخی های طراحی شده برای «ساخت ایران 2» کلیشه ای و اغراق آمیز است و همین موضوع باعث می شود سریال به یک مجموعه زیر متوسط تبدیل شود. طراحان سریال از نمایش کوچک ترین اتفاقی که فکر کرده اند موجب خنده بخشی از مخاطبان شود، نگذشته اند و هر کلامی را که به نظر خودشان بامزه بوده، لابه لای دیالوگ ها گنجانده اند؛ غافل از آن که چنین شیوه ای ممکن است بخش دیگری از مخاطبان را دلزده کند.

مثلا نقش اول قصه وقتی احساساتی می شود، دهانش را تا جایی که امکانش باشد باز می کند و با بلندترین صدای ممکن عربده می زند. او به سبک «مجید دلبندم» کلمه ها را اشتباه تلفظ می کند و به سبک ده ها سریال قدیمی و جدید ایرانی با قاطی کردن انگلیسی و فارسی سعی می کند از مخاطب خنده بگیرد.

کاراکتر فرهاد در هنگام رکوردزنی غواصی در استخر خوابش می برد! و همان طور که احتمالا در فیلم ها و سریال های زیادی دیده اید، شخصیت های اصلی آب میوه مسموم را به اشتباه خودشان می خورند. «جیمی» هم در معدود خوشمزگی هایش به سبک «اخراجی ها» و «هزارپا» با خواننده های آن ورآبی شوخی می کند و وقتی می خواهد وارد خانه ای بشود، خودش را ستوانی با نام یک خواننده لس آنجلسی معرفی می کند.

بخش دیگر شوخی های «ساخت ایران 2» هم مبتنی بر تحقیر و گاهی فحش دادن است. کاراکتر «فرهاد» عموما با واکنش هایی مانند «خفه شو»، «دهنتو ببند»، «چقدر احمقی» و... مواجه می شود. کاراکتر «مرادی» هم که مدام درحال توهین شنیدن از دیگران است، معمولا از همه کتک می خورد، دو نفر سر کندن سبیل اش شرط بندی می کنند و بارها با صفتی زشت و توهین آمیز خطاب می شود.

چرا سریال «ساخت ایران 2» موفق نبود؟

رنگارنگ با چهره و لباس

«ساخت ایران 2» با تمام ضعف هایش مجموعه ای رنگارنگ است که در چشم مخاطب زیبا جلوه می کند. سازندگان این سریال با استفاده از فضای خاص شبکه نمایش خانگی، انواع و اقسام گریم ها و پوشش ها را به نمایش می گذارند و سعی می کنند ضعف های هنری کار را با جذابیت های بصری ساده بپوشانند. وقتی نقش «پریسا» درنمی آید و فیلم نامه و بازیگر نمی توانند بی اخلاقی و عدم تعهدش را به مخاطب منتقل کنند، آرایش اش غلیظ تر می شود.

نقش های اصلی، عموما برای القای فضای طنز و شاد کردن فضا، از لباس های گلدار با رنگ های تند و شکل های عجیب و متفاوت استفاده می کنند. «فرهاد» در چین موهایش را سامورایی می بندد و تیشرت هایی می پوشد تا بلاهت اش مشخص تر شود. «غلامحسین» دور سرش را به شکل نامتعارفی ماشین کرده تا پایین شهری بودنش دربیاید و «جیمی» که کمی عاقل تر است، معمولا شیک تر از بقیه لباس می پوشد. طراحی لباس و گریم «توتونچی» هم تقلید اغراق آمیزی از مافیا در سینمای سنتی جهان است.

چرا سریال «ساخت ایران 2» موفق نبود؟
لوکیش های توریستی

عجیب ترین نکته «ساخت ایران 2» به محل فیلم برداری سکانس های مختلف این مجموعه مربوط است؛ جایی که سازندگان سعی کرده اند به جای طراحی قصه، صرفا خلاقیت شان را در قرار دادن بازیگران در لوکیشن های متفاوت به کار بگیرند. کافی است سریال را مرور کنید تا ببینید که بخش عمده طنز این مجموعه مبتنی بر واکنش های اغراق آمیز کاراکترها به مکان خاصی است که در آن قرار می گیرند.

رستوران ها و کافی شاپ های مختلف، پیست موتورسواری و کارتینگ، باغ عروسی، مسابقه مچ اندازی در رینگ بوکس، قبرستان، فروشگاه اسباب بازی، خانه سنتی چینی، هتل های مجلل، شهربازی، دانشگاه، باغ وحش، معبد کاهنان، موزه، آکواریوم غول آسا، عرشه کشتی تفریحی، ویلای فوق لوکس «توتونچی» و باند پرواز هواپیماهای شخصی تنها بخشی از لوکیشن های درنظرگرفته شده برای خلق موقعیت های کمدی این سریال هستند. سکانس های پرتعداد از شهرها و جاذبه های توریستی چین را هم به این فهرست اضافه کنید. ترفندی که به خاطر غیرضروری بودنش، باعث دلزدگی عده زیادی از بینندگان می شود.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش ویژه گاردین از گروه تروریستی منافقین

گزارش ویژه گاردین از گروه تروریستی منافقین

گزارش کامل برنامه نود/ بیرانوند، سید جلال را کنار زد

گزارش کامل برنامه نود/ بیرانوند، سید جلال را کنار زد

اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم کوتاه/ گزارش تصویری

اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم کوتاه/ گزارش تصویری

تبلیغات

آسیاتک حمایت