آسیاتل

بازدید: 186

عمران خان؛ ترامپ پاکستان است؟!

منبع : فرارو کد خبر: 1383800
با توجه به مشابهت دیگر خان با ترامپ که بی‌تجربگی در مسائل سیاست خارجی است، برخی کارشناسان دو احتمال را مطرح کرده اند: یا حرکت در مسیر ترامپ و به چالش کشیدن رقبا یا «تنش صفر» با همسایگان. با این حال، به نظر می رسد خان باتوجه به اینکه در دوران رقابت‌های انتخاباتی اعلام کرده بود که همسایگان در اولویت هستند، برخی ناظران معتقدند که وی سیاست معقولی در قبال همسایگان در پیش خواهد گرفت.

نخست وزیر جدید پاکستان کیست؟

عمران خان، سیاستمدار کریکت باز پاکستان، روز جمعه ۲۶ مرداد با آرای پارلمان به نخست وزیری پاکستان رسید. او دیروز شنبه (۲۷ مرداد) دربرابر ممنون حسین، رئیس جمهور به عنوان بیست و دومین نخست وزیر پاکستان و رهبر حزب تحریک انصاف پاکستان مراسم سوگند را بجا آورد. در انتخابات سراسری ماه ژوئیه حزب «تحریک انصاف» به پیروزی بزرگی دست یافت اما نتوانست اکثریت مطلق آرا را جلب کند، به همین دلیل حزب عمران خان ناگزیر شد برای تشکیل دولت با نیروهای سیاسی کوچک تر ائتلاف کند.

به گزارش دنیای اقتصاد، این قهرمان پیشین کریکت کشور، هم به اسلام گرایان نزدیک است و هم از سوی ارتشیان حمایت می شود. «سلمان مسعود»، گزارشگر نیویورک تایمز در ۱۷ اوت در این رابطه نوشت، عمران خان پس از انتخاب از سوی پارلمان در سخنان کوتاهی با اشاره به برنامه اش برای مبارزه با فساد و مصالحه با دشمنانش افزود: «آنها که کشور را ویران کردند، قول می دهم که آنها را به دست عدالت بسپارم.»

عمران خان در کارزار انتخاباتی قول های فراوانی داده که پاکستان را در داخل از فقر و بیکاری برهاند و در خارج به سوی آرامش سوق دهد. قهرمان سابق کریکت قول داده است که از پاکستان کشوری مرفه با موازین اسلامی بسازد. او گفت فقر را نابود و فساد را در کشور ریشه کن می کند. او به ویژه بر رعایت قانون تاکید کرد و گفت در آینده همگان در برابر قانون برابر خواهند بود. او که در محاصره وفادارانش قرار داشت و در جمع مردم سخن می گفت، افزود: «هیچ کس مرا پیش از این آلوده نکرده و نتوانسته به من رشوه بدهد. به شما می گویم، خواهشا به تظاهرات خود ادامه بدهید و در خیابان ها حضور یابید.»

گزارشگر نیویورک تایمز می نویسد او روز جمعه ۱۷۶ رای از پارلمان به دست آورد درحالی که رقیب او شهباز شریف از حزب «مسلم لیگ- نواز» تنها ۹۶ رای به دست آورد. این گزارش می نویسد وقتی «اسد قیصر»، سخنگوی پارلمان، پیروزی خان را اعلام کرد، راهروی پارلمان غرق در فریاد و سوت و شادی شد. با این حال، اگرچه حامیان این قهرمان سابق کریکت غرق در شادی و فریاد بودند اما رقبایش می گفتند: «رای دزدی قابل پذیرش نیست.»

حزب «تحریک انصاف» یا PTI توانست ۱۱۵ کرسی در پارلمان به دست آورد و حزب مسلم لیگ- نواز (PML-N) موفق به کسب ۶۴ کرسی شد. درحالی که حزب مردم پاکستان (PPP)، سومین حزب بزرگ، ۴۳کرسی به دست آورد. روز جمعه حزب مردم پاکستان به نخست وزیری عمران خان رای ممتنع داد. به نوشته مسعود، فریاد و هیاهو در پارلمان شاید مقدمه ای باشد برای مسیر دشواری که نخست وزیر جدید در پیش دارد.

رقبای سرسخت در دو پارلمان (مجلس موسسان و سنا) ممکن است فرآیند قانون گذاری از سوی حامیان خان را با دشواری مواجه سازند. او می افزاید: «خان تا مدت ها در عالم سیاست اصلا کسی به حساب نمی آمد و مردم آرزوی او برای رسیدن به نخست وزیری را مورد تمسخر قرار می دادند. در سال ۲۰۰۲ حزب او فقط یک کرسی در پارلمان داشت. او انتخابات ۲۰۰۸ را بایکوت کرد و در سال ۲۰۱۳ سهم خود را به ۳۵ کرسی افزایش داد.» با تمام این اوصاف، سال ۲۰۱۱ بود که او عملا وارد عالم سیاست در پاکستان شد و بخت خود را به آزمون گذاشت. خان، دارای کارنامه ای است که برخی «ناشدنی» ها را «شدنی» کرد.

در دوران رهبری تیم کریکت پاکستان، او توانست این تیم را به یکی از بهترین های جهان تبدیل کند و جام جهانی ۱۹۹۲ را از آن تیم کریکت پاکستان کند. او همچنین اولین بیمارستان سرطان در کشورش را ساخت که بیماران نیازمند را رایگان مداوا می کند. با این حال، او فاقد تجربه دولتی است و ممکن است در این مسیر پر سنگلاخ با چالش های سیاسی و اقتصادی بی شماری دست و پنجه نرم کند.

در عرصه سیاست خارجی نیز عمران خان احتمالا با چالش هایی مواجه شود. او گفت قصد دارد رابطه با آمریکا را به نفع دو کشور گسترش دهد. این درحالی است که خان پیش از این بارها از آمریکا انتقاد کرده و گفته بود که آمریکا با پاکستان مانند زیردست رفتار می کند و به آن دستور می دهد و در عملیات نظامی خود، از جمله در مبارزه با طالبان افغانستان، مردم پاکستان را به خطر می اندازد.

ترامپ پاکستان؟

برخی معتقدند عمران خان نسخه پاکستانی ترامپ است و در مسیری مشابه با رئیس جمهور آمریکا گام بر می دارد. او قدردان کسی نیست و در عوض، یک پوپولیسم ناسیونالیستی مغرورانه را دنبال می کند که یادآور پوپولیسم ناسیونالیستی ترامپ است.

«نیک رابرتسون»، گزارشگر سی ان ان در ۱۸ اوت نوشت: «من در برخی کمپین های او در هنگام انتخابات بوده ام. ما با هم در هلی کوپتر نشستیم و از دره سوات در کوه های هندوکش عبور کردیم و از مناطقی گذشتیم که هارتلند طالبان پاکستان نامیده می شد.» رابرتسون می نویسد: این منطقه همان جایی است که ملاله یوسف زای، دختر بچه پاکستانی برنده جایزه نوبل، در آنجا ترور شد.

او می افزاید: وقتی از هلی کوپتر پیاده شدیم، خان به سرعت به داخل یک خودروی زرهی پرید و گروهی از ماشین های اسکورت ما را در مسیر همراهی می کردند. وقتی هواداران تجمع کردند، وی به راحتی آنها را مدیریت می کرد. پیام سیاسی ضدآمریکایی و ضدپاکستانی خود را می فرستاد و هدفش از این کار ارتباط با جامعه قبیله ای و به شدت محافظه کار بود. سال ۲۰۱۳ بود. سخنرانی او در استادیوم ورزشی پاکستان در آن سال به گونه ای بود که تمام محوطه استادیوم به رنگ سبز، قرمز و مشکی که رنگ پرچم حزب او بود در آمده بود.

او همچون ترامپ با هیجان مردم به وجد می آید و حرف های احساسی می زند. همچون ترامپ در خانواده ای متمول متولد شد و همچون رئیس جمهور آمریکا هرگز دارای پستی سیاسی نبوده است. رهبری او مساله ای است که بسیاری در موردش گمانه زنی می کنند.

نیک رابرتسون معتقد است که ارتش پشت او بود که توانست آرای مردم را به دست آورد. او به شدت به سیاست افغانستان ترامپ حمله کرده؛ سیاستی که پاکستان را متهم به انفعال در مبارزه با تروریسم کرده است. بیش از یک دهه است که خان احساسات ضدآمریکایی بروز می دهد، حملات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی به مناطقی از پاکستان را مورد انتقاد قرار داده و به اشتباهات آمریکا در افغانستان به شدت تاخته است.

در برهه انتخابات، پیروان او فراتر از جوانان مذهبی محافظه کار بودند که در گذشته حول او جمع می شدند. این بار آنها شامل رای دهندگانی می شدند که خواستار تغییر سیاستمدارانی بودند که نفع خود را دنبال می کردند و کشور را به گرداب معضلات اقتصادی راندند.

گزارشگر سی ان ان بر این باور است که نیروی واقعی که در پس خان است، ارتش است. با این حال، همین ارتش مسوول ارعاب بسیاری از روزنامه نگاران در ماه های منتهی به انتخابات بوده است. ارتش همواره در قدرت سهیم بوده و بارها دست به کودتا زده و دولت را کنار زده است. ارتش در مهندسی کودتاها نقشی کلیدی داشته است. ارتش همچنین منافع اقتصادی کلانی هم دارد. حداقل این است که خان در کوتاه مدت احتمالا نتواند نقش خود را ایفا کند. او چاره ای ندارد که در کوتاه مدت جامه ای را بر تن کند که ارتش برایش می دوزد.

به نوشته رابرتسون، نخست وزیر جدید در کوتاه مدت درگیر مساله تشکیل دولت، پرداختن به اقتصادی زمین خورده و تعامل با طلبکارانی مانند چین است. در نهایت، ممکن است همچون ترامپ ارتش را اولویت بخشد و تکیه گاه خود را نظامیان و نیروهای امنیتی قرار دهد.

هند، طالبان و افغانستان سه مساله اساسی هستند که خان چاره ای ندارد جز اینکه به سیاست ارتش در برابر آنها تن دهد. پاکستان تا کنون چند جنگ با هند داشته و روابط دو کشور در حوزه های سیاسی و امنیتی متشنج است. مصداق این تشنج در منطقه کشمیر است.

افغانستان هم همچون هند از حوزه های پر چالش و حساس در روابط خارجی است که عمران خان مجبور به پرداختن به آن است. از نگاه «پاکی ها»، این کشور محصور در میان دو دشمن است: هند و افغانستان. با این حال، هند تهدیدی استراتژیک تر نسبت به افغانستان است؛ چرا که مسلح به تسلیحات هسته ای است. با توجه به مشابهت دیگر خان با ترامپ که بی تجربگی در مسائل سیاست خارجی است، برخی کارشناسان دو احتمال را مطرح کرده اند: یا حرکت در مسیر ترامپ و به چالش کشیدن رقبا یا «تنش صفر» با همسایگان. با این حال، به نظر می رسد خان باتوجه به اینکه در دوران رقابت های انتخاباتی اعلام کرده بود که همسایگان در اولویت هستند، برخی ناظران معتقدند که وی سیاست معقولی در قبال همسایگان در پیش خواهد گرفت.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش مأمور سابق «اف‌بی‌آی» از سردار سلیمانی

گزارش مأمور سابق «اف‌بی‌آی» از سردار سلیمانی

گزارشی از کوتاه‌ترین برنامه نود

گزارشی از کوتاه‌ترین برنامه نود

تبلیغات

آسیاتک حمایت