آسیاتل

بازدید: 523

ریحانه پارسا: خوشحالم که دنبال چهره زیبا داشتن نبودم!

منبع : فرارو کد خبر: 1382137
از نظر من هر اتفاقی زمان خاص خود را دارد و وقتی این زمان فرا رسد قطعا اتفاق ایجاد خواهد شد. وقتی برای نقش لیلا انتخاب شدم، بسیاری از دوستان خودم که برای این نقش تست داده بودند، آنچنان واکنش منفی نشان دادند که انگار من مقصر انتخاب نشدن آن‌ها هستم. اینکه آدم‌ها از انتخاب یک دختر که از جنس خودشان است نارحت می‌شوند واقعا جای تعجب دارد. من فکر می‌کنم که همین انرژی بد می‌تواند بزرگ‌ترین عاملی باشد که سبب شده تا اتفاقی برای آن‌ها نیفتد و تازمانی که این انرژی همراه آن‌ها باشد؛ نمی‌توانند موفق شوند.
ریحانه پارسا: خوشحالم که دنبال چهره زیبا داشتن نبودم!ریحانه پارسا می گوید: وقتی برای نقش لیلا انتخاب شدم، بسیاری از دوستان خودم که برای این نقش تست داده بودند، آنچنان واکنش منفی نشان دادند که انگار من مقصر انتخاب نشدن آن ها هستم.

به گزارش ایلنا، این روز ها سریال «پدر» به یکی از پربیننده ترین تولیدات صداوسیما تبدیل شده و کمتر کسی را می توان یافت که حداقل خبر حاشیه های این سریال به او نرسیده باشد.
 
با وجود داستان تکراری این سریال، شاید بتوان رمز موفقیت آن را حضور چهره های تازه و جوانی دانست که این روز ها بیش از هر عامل دیگری می توانند در جذب مخاطبان جوان به رسانه ملی ایفای نقش کنند.
 
ریحانه پارسا نوزده سال دارد و حال به واسطه فرصتی که بازی در این سریال برایش فراهم کرده به جوان اول این روز های تلویزیون تبدیل شده است. او در سریال پدر نقش لیلا را بازی می کند که شاید با دخترانی که تا به حال در رسانه ملی معرفی شده اند، متفاوت است و شاید همین تفاوت مورد توجه مخاطبان بی شمار تلویزیون قرار گرفته است. با او درباره تمام چالش هایی که بازی در این نقش داشت و همچنین نحوه انتخابش، گپ وگفت دوستانه انجام دادیم که در ادامه می خوانید.

با توجه به اینکه نقش لیلا در این فیلم مقدار زیادی به نقشی که مینا ساداتی در تنهایی لیلا بازی می کرد، شباهت دارد؛ از اینکه با او مقایسه شوید ترس نداشتید؟ چه کار هایی انجام دادید تا بازی شما در این نقش متفاوت با بقیه شود؟
وقتی آدم ها نسبت به چیزی شناخت دارند؛ بعضا الگوبرداری مسئله ای طبیعی است که اتفاق می افتد. حال این الگوبرداری می تواند به صورت انتخاب شخصی یا ناخودآگاه باشد. ولی خوشبختانه من در زمان پخش «تنهایی لیلا» دوم دبیرستان بودم و شاید شانسم این بود که تنها صحنه های کوتاهی از این سریال را به صورت پراکنده دیده بودم و دقیقا زمان پخش متوجه شباهت آن با تنهایی لیلا شدم. به همین دلیل به نوعی این موضوع به من کمک کرد تا خودم نقش را کشف کنم. ولی اتفاقی که بعد از بازی کردن تنهایی لیلا برای مینا ساداتی افتاده بود و همین طور اینکه آقای عنقا نویسنده آن سریال هم بودند، من را دلگرم می کرد و سبب می شد با انرژی بیشتری کار کنم.
 
ریحانه پارسا: خوشحالم که دنبال چهره زیبا داشتن نبودم!
در این فیلم نقش دختری را بازی می کنید که رفتار های ناهنجاری دارد و می توان از آن به عنوان یک کاراکتر "بوردرلاین" نام برد؛ آیا برای درک بیشتر این کاراکتر و نشان دادن ظرایف شخصیتی آن از روانشناس کمک گرفتید؟ چه حرکات روزمره ای را برای نشان دادن این رفتار ها انتخاب کرده بودید؟
روزی که قرارداد بستم با روز فیلمبرداری تنها ۲۴ ساعت فاصله داشت و واقا فرصت این کار ها نبود. موضوعی که به من کمک می کرد، نزدیکی حال وهوای شخصیت لیلا به ریحانه پارسا بود و به همین دلیل نیاز به اتفاق عجیب و غریبی نداشتم. تنها علامت سوالی که در درک این شخصیت برایم وجود داشت؛ مربوط به بعد از ارتباط با حامد بود. اینکه چه اتفاقی می تواند ظاهر یک آدم را تا این اندازه تغییر دهد که البته برای این موضوعات با آقای عنقا صحبت می کردم.

یعنی چنین رفتار هایی ازجمله آتش زدن ماشین برایتان عادی است؟
بستگی دارد که بخواهید آن را با چه کسی مقایسه کنید. این موارد برای ریحانه پارسا هم عجیب است، ولی رفتار های لیلای سریال پدر چیزی است که این روز ها در جامعه وجود دارد و ما مرتب آن را می بینیم. اما اگر بخواهم دلیل رفتا های لیلا را بیان کنم؛ این موضوع به مدل زندگی او و کمبود محبتی مربوط می شود که از خانواده او به وجود آمده و سبب شده تا او به این صورت جلب توجه کند.

گاهی اوقات پیش می آید که ما به عنوان بیننده وقتی بازی یک بازیگر را می بینیم باور نمی کنیم که او در حال نقش بازی کردن بوده و او را به عنوان خودِ شخصیت باور می کنیم. آیا شما در هنگام بازی احساس می کردید که خودِ لیلا دیالوگ ها را می گوید؟
سن و تجربه من به اندازه ای نیست که بخواهم بگویم راه درستی را رفته ام، اما در این کار سعی کردم خودم باشم و ادای کس دیگری را درنیارم و به شدت خوشحالم که دنبال چهره زیبا داشتن نبودم و هر اتفاقی که لازم بود را انجام می دادم. در بازی کاراکتر لیلا سعی می کردم با لحن خودم اتفاق ها را ایجاد کنم یعنی ریحانه ای که در حال تجربه کردن اتفاق های زندگی لیلا است و بعد ازین تجربه احساس می کنم تا اندازه ای کارم را درست انجام دادم.
 
ریحانه پارسا: خوشحالم که دنبال چهره زیبا داشتن نبودم!

آیا سکانس یا دیالوگی از فیلمنامه بود که احساس کنید آن قسمت برای شخصیت لیلا نیست و مجبور به گفتن آن شوید و به این صورت بازی در آن سکانس برایتان جذاب نباشد؟
برای من چند روز اول فیلمبرداری همه چیز گنگ و جدید بود و این موضوع که شما گفتید بیشتر در سکانس های ابتدایی سریال که مختص به دانشگاه بود اتفاق می افتاد. در این سکانس ها تسلط نداشتم و جو غریبی ایجاد شده بود و این موضوع را قشنگ می فهمیدم.

در حقیقت ۹۰ درصد این سکانس ها را دوست ندارم و به دلیل حرص خوردن از بازی خودم در این سکانس ها؛ سریال را در روز های اولی که قسمت های دانشگاه پخش می شد؛ نمی دیدم. البته نمی خواهم بگویم که از آن جا به بعد بازی من در سریال درست شد و لیلا کامل اتفاق افتاده بود، ولی شاید اگر فیمبرداری این قسمت ها اواسط کار انجام می شد؛ اتفاق های خیلی بهتری را شاهد می شدیم.

چرا که در ابتدا بازیگر لیلا مشخص نبود و من روز های آخر به کار اضافه شدم. اما از یک جایی به بعد آقای عنقا باتوجه به آشنایی که با شخصیت من پیدا کرده بودند؛ لیلا را برای من؛ برای ریحانه پارسا می نوشتند و درست از همان موقع یعنی قسمت ششم به بعد که من کمی از خودم راضی تر شدم به شدت نظر مردم هم نسبت به من تغییر کرد و بیشتر دیده شدم که این موضوع تجربه ارزشمندی برایم به شمار می آید.

در فرهنگ مادرانه کشور ما دیدن تصویر مادری که به بچه خود شیر نمی دهد؛ می تواند با قضاوت بدی از سوی دیگران همراه شود و بازی چنین سکانس هایی مثل راه رفتن روی لبه تیغ است و نیاز به رعایت مرزی دارد؛ شما برای بازی این صحنه ها چه کار هایی انجام دادید تا وقتی یک مادر با آن مواجه می شود، از لیلا تنفر پیدا نکند و به او حق بدهد؟
از نظر من اتفاقا درست این سکانس ها این بود که مردم از من بپرسند این همه اتفاق بد افتاد، ولی تو چرا باید با این طفل معصوم اینطور برخورد کنی و حتی لیلا از طرف آن ها فحش بخورد. ولی شاید اگر در مواقعی هم مورد دلسوزی مردم قرار گرفتم و آن ها کمی به من حق دادند از زمانی بود که لیلا خانواده خود را از دست داد و به شدت معصوم شد. شاید بتوان این موضوع را توجیهی برای مخاطبان دانست که متوجه شوند شرایط لیلا شرایط عادی نبوده است و بتوان قدری به او حق داد.

آیا خودتان هم به عنوان بازیگر موافق این اتفاق بودید و با نویسنده و کارگردان بر سر این موضوع بحثی نداشتید؟
از نظر شخص خودم این اتفاق مساله غیرمنطقی و غیرعادی بود و چیزی که در اجرای این قضیه مرا کمک کرد سن کم خودم بود. من ۱۹ سال دارم و مادر بودن را تجربه نکرده ام و شاید نداشتن حس مادرانه در چشم هایم این صحنه ها را باورپذیر تر کرد. در کل باید بگویم چیزی بود که در فیلمنامه نوشته شده بود و باید انجام می شد.

تا زمانی که بازیگر به درجه ای نرسد که حق انتخاب داشته باشد؛ در مواقعی مجبور به انجام کار هایی می شود که به آن ها باور ندارد و این اتفاق به صورت طبیعی ایجاد می شود. مگر اینکه کارگردان و بازیگر ۱۰۰ درصد با یکدیگر در مورد صحنه ها صحبت کنند و نظر بازیگران هم مهم شود.

در قسمت های ابتدایی سریال، لیلا برای رسیدن به حامد کار هایی انجام می دهد که در جامعه ما خارج از عرف به شمار می آید و از جمله آن ها می توان به مسجد رفتن و صحبت با پدر و مادر حامد اشاره کرد که در انجام آن ها حتی به حامد هم فکر نمی کند. آیا چیزی به اسم غرور و شان برای این کاراکتر تعریف نشده است؟
لیلای قبل از حامد یک دختر به شدت افسارگسیخته و غیرعادی است که روتین اخلاق و رفتار معمول جامعه برایش اهمیت ندارد. البته من در زندگی شخصی خودم به یک چیز معتقدم و آن این است که همه ی مشخصه ها در آدم های مختلف وجود دارد و تنها درصد های آن باهم تفاوت دارد. قطعا در پس زمینه ذهن لیلا هم حرمت و آبرو وجود دارد، ولی در آن صحنه ها هنوز آن ها را پیدا نکرده است. در حقیقت با پیدا کردن حامد، لیلا شروع به شناختن خود می کند و از آن زمان ما شاهد تغییراتی در کاراکتر لیلا هستیم. به همین دلیل می توان گفت: به خاطر شکل زندگی لیلا این موارد در کاراکتر او گم شده است، ولی خالی از آن ها نیست.

در حال حاضر هم اگر به برخی دختر های جامعه خودمان نگاه کنیم قطعا رفتار های به مراتب هنجارشکنانه تری را شاهد خواهیم بود و در حقیقت لیلا بهترین نوع رفتار ها را در این سریال انجام می دهد.

بعد از مرگ حامد ناگهان کاراکتر لیلا که دائما فعل بود و حرکت، به انفعال کامل می رسد. از نظر شما این انفعال که سبب تخت شدن کاراکتر شده؛ مخاطب را خسته نمی کند؟
شاید نتیجه گیری درباره این موضوع کمی زود باشد و اگر چند قسمت دیگر این سوال پرسیده می شد، آن را قبول می کردم. چراکه لیلا بعد از این افسرده می شود و صبح تا شب را در اتاق خود به سر می برد که پر از سکانس های تکراری و شبیه به هم است. به همین دلیل در ادامه ممکن است چنین اتفاقی بیفتد.

در واقع اتفاق هایی که در زندگی این دختر افتاده؛ انرژی و جوانی را از او گرفته و به همین دلیل او توانی برای انجام کار های دیگر ندارد.

چه عاملی باعث شد بازی در این نقش را قبول کنید؟ آیا هیجان اولین تجربه بازیگری در مقابل دوربین مانع از فکر کردن به موضوعات دیگر شد؟
واقعیت این است که برای چهره های تازه ای که می خواهند وارد حرفه بازیگری شوند، حق انتخاب چندانی وجود ندارد و تجربه اولین حضور در مقابل دوربین نمی تواند در انتخاب بی تاثیر باشد. اما صرفا به این دلیل هم نبود که تنها برای انجام کاری که قرار است دورهم انجام دهیم و با آن معرفی شوم، این نقش را قبول کنم. عوامل حرفه ای کار در کنار قصه و فرم رفتاری شخصیت لیلا باعث شد که با دلگرمی سر این کار بروم.

در جایی گفته بودید که از بین تعداد زیادی که برای بازی این نقش تست داده بودند، انتخاب شدید، ولی این روز ها بسیاری می گویند که در بازیگری همه چیز با رابطه اتفاق می افتد. چه شد که شما را برای بازی در این نقش انتخاب کردند؟
از سال ۹۳ که وارد هنرستان سوره شدم؛ هیچ وقت خودم برای بازی در کاری پیش قدم نشدم. ولی قطعا یک ارتباط، زمینه ایجاد ارتباط های دیگر می شود. اولین کسی که به من پیشنهاد بازی داد دستیار کمال تبریزی بود، ولی از آنجا به بعد مرتب برای تست به جا های مختلف معرفی می شدم و چند روز یکبار تلفنم زنگ می خورد و برایم پیشنهاد های بازی می رسید.

خیلی از افراد تمام زندگی خود را صرف بازیگری کردند و هر کاری که لازم است را برای یادگیری آن انجام می دهند. یعنی این فرصت تا این اندازه راحت برای شما ایجاد شد؟
شاید تفاوت من با خیلی ازین افراد این بود که من در مسیر این کار بودم. درسم را می خواندم و در جشنواره ها حضور فعال داشتم و به هر حال ارتباطی با عوامل این حوزه گرفته بودم. ولی این راحتی تنها برای من نیست و می توانم نام بیش از صد نفر از دوستان خودم را ببرم که دستیار کارگردانان بیشتری را می شناسند و در پروژه های مختلف به آن ها زنگ می زنند که برای تست بروند.

این اتفاق حتی برای نقش لیلا هم افتاده و تقریبا راحت ایجاد می شود. یعنی باید بگویم بسیاری از دستیاران کارشان این است که چهره های جدید را بشناسند و آن ها را به پروژه های مختلف معرفی کنند.

خیلی از افراد از مناسبات بد سینما صحبت می کنند. آیا در این مسیر برای شما از این دست اتفاقات بد ایجاد نشد؟
همیشه در زندگی ام با یک اعتقاد کار کردم و آن این است که هیچ وقت کار خوب روی زمین نمی ماند. در گذشته یکبار این حرف را به کسی زدم و آن زمان آن آدم بسیار به من خندید و خیلی دوست دارم که حال این روزهایش را ببینم.

البته قصدم این نیست که خودم را خیلی خوب معرفی کنم، ولی اگر بازیگری را در خودم نمی دیدم و فکر نمی کردم روزی نقش لیلایی برایم اتفاق می افتد؛ هیچ وقت به دنبال آن نمی آمدم. کافیست که کار خود را بلد باشید؛ آن وقت قطعا آدم های دیگر حاضرند به هر قیمتی شما را برای بودن در کارشان راضی کنند. من اگر شبیه لیلا نبودم؛ قطعا این نقش دیده نمی شد و نمی توانست موفقیتی کسب کند.

امروز بسیاری از افراد هستند که تئاتر کار کردند و سال ها به بازی روی صحنه پرداختند و شاید آرزوی چنین نقشی را داشته باشند، ولی به آن ها نقشی نمی رسد.
از نظر من هر اتفاقی زمان خاص خود را دارد و وقتی این زمان فرا رسد قطعا اتفاق ایجاد خواهد شد. وقتی برای نقش لیلا انتخاب شدم، بسیاری از دوستان خودم که برای این نقش تست داده بودند، آنچنان واکنش منفی نشان دادند که انگار من مقصر انتخاب نشدن آن ها هستم. اینکه آدم ها از انتخاب یک دختر که از جنس خودشان است نارحت می شوند واقعا جای تعجب دارد. من فکر می کنم که همین انرژی بد می تواند بزرگ ترین عاملی باشد که سبب شده تا اتفاقی برای آن ها نیفتد و تازمانی که این انرژی همراه آن ها باشد؛ نمی توانند موفق شوند.

فکر می کنید برای شما در سن ۱۹ سالگی وقت این اتفاق بود. فکر نمی کنید اگر بیشتر کار می کردید شاید در مدیومی دیگر و شاید خیلی بهتر دیده می شدید؟
این حرف شما را قبول دارم و بالاخره آن هایی که با سابقه تئاتر و تجربه نقش های کوچک و بزرگ به دنیای سینما و تلویزیون می آیند قطعا می توانند موفقیت بیشتری کسب کنند و حذف کردن آن ها کار ساده ای نیست، ولی من سال ۹۳ برای نقش اول یک فیلم سینمایی هم انتخاب شده بودم و بعد از کلی تمرین که همراه گروه انجام دادیم؛ کار به دلایل مالی کنسل شد. یعنی می خواهم بگویم که در سن ۱۵ سالگی هم تجربه همکاری با بهترین آدم ها را داشتم و شاید بعد از آن پروژه بود که این اعتماد به نفس را پیدا کردم و به خود گفتم که قطعا می توانم این اتفاق را رقم بزنم.

loading...
دانلود نرم افزار

گزارش ها

اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم کوتاه/ گزارش تصویری

اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم کوتاه/ گزارش تصویری

گزارش واشنگتن پست از تماس تلفنی پرتنش ترامپ و ترزا می

گزارش واشنگتن پست از تماس تلفنی پرتنش ترامپ و ترزا می

تبلیغات

آسیاتک حمایت