آسیاتل

بازدید: 17

مرثیه‌ای برای یک رویا

منبع : فرارو کد خبر: 1337574
مهرداد مرادی؛ لطیفه ای معروف وجود دارد با این مضمون که اگر در یکی از خیابان های کرمانشاه صدا بزنی "پهلوان"، همه سرشان را بر می گردانند و می پرسند با منی؟ این لطیفه شرح حال این روز های ماست که اگر فراخوان اصلاح طلب بدهی ده ها و صد ها نفر با سند و مدرک و رزومه ادعای اصلاح طلبی کرده و پاسخت را می دهند!
 
این ماه ها و روزها، در شرایطی که اصلاحات بهترین بستر برای چانه زنی پیدا کرده و می تواند در مدتی اندک با پشتوانه فشار از پایین فزاینده، پیروزی هایی بزرگ در چانه زنی سیاسی بدست آورد، اینک این جریان اصیل تاریخی، خود در رکود و احتضار بسر می برد. رکودی که منتج از فساد سیاسیونی است که خود را روزی اصلاح طلب نامیده و اکنون منشا بی اعتمادی فزاینده به این جریان شده اند.
 
جریانی که روزی با تَکرار کردن هایش آنچنان بی رقیب می نمود که حجاریان برای جلوگیری از تخریب نهاد های انتخاباتی به سبب ناامیدی رقیب از کسب قدرت بواسطه آنها، پیشنهاد تقسیم کرسی های مجلس به نسبت آرای اکتسابی دو جریان را می داد، اکنون به چنان حضیضی گرفتار آمده که سهمش از شعار های اعتراضی مردم کم از جریان رقیب نیست.
 
با نگاهی به وضعیت این جریان در ایلام که خود آینه ی تمام نمای تناقضات و پلشتی هایی است که اصلاحات به آن دچار شده است، می توان وضعیت کلی این جریان در سطح کشور را درک کرد.

در شهر ما آن لطیفه معروف کرمانشاهی بیش از دیگر جا ها مصداق دارد. هر سنگی را کنار بزنی از زیرش یک اصلاح طلب در می رود. آن هم با چنان ادعایی و رزومه های مدونی که جمال الدین اسدآبادی و میرزا تقی خان در برابرشان محافظه کارانی دگم اندیش می نمایند. اصولا این روز ها همه یک رزومه اصلاح طلبی تدوین شده شبیه به رزومه های کاریابی در جیب دارند، گویی درخواست کار و شغل و سمتی می نمایند تا اعلام آمادگی برای تلاشی در این مسیر. جالب آنکه اگر زمانی ریاکاران مهر سوخته بر پیشانی می نهادند برای سرپوش گذاشتن بر آنچه در نهان می کردند، امروز بدنبال برچسب اصلاح طلبی اند برای فریب مردمان.
 
آیا از ده ها حزب و شورای اصلاحطلبی و افراد پر مدعای شهر ایلام در این سال ها بجز در زمان انتخابات که همان زمان بلند شدن بوی کباب است، صدا و فعالیتی دیده اید؟ آیا به مطبوعه ای، رسانه ای، کانال و صفحه ای، مجازی یا حقیقی، فعال و جسور در حوزه شفافیت و نقد در سطح استانی برخورد کرده اید که نام یکی از این اصلاح طلبان پر مدعای این شهر در پشتش باشد؟ آیا در بین جلسات کتاب خوانی و نقد ادبی و تریبون های فلسفی و میتینگ های سیاسی که هر هفته در کافه ها و باشگاه های فکری ایلام بوسیله جوانان گم نام، بی ادعا و فروتن شهرمان برگزار می شود، یکی از این فعالین پرمدعا و پر طمطراق حزبی و سروران شورای سیاستگذاری را زیارت کرده اید؟ آیا در حوادث و رویداد های گوناگون از آن ها صدایی برآمده؟
 
در سطح استان کجا ابزار فشاری بر مسئولان و ارگان های دولتی بوده اند جز آنجا که درخواست پست و سمتی داشته باشند؟ کجا تلاشی برای افزایش شفافیت مالی کرده اند؟ جز آنکه دور آن میز مستطیل طویل بنشینند و در یک توهمی فراتر از کسانی که مخدرات قویه استنشاق می کنند خود را رهبران جامعه مدنی و فعالین لازم الاحترام فرض کرده بر سر تقسیم پست و سمت و صندلی نزاع کنند.
 
جز آنکه در کنگره های احزاب به ظاهر اصلاح طلب استان، با دعوت از خواهر و عمه و عمو و دایی و هم طایفی هایشان برای رای گیری به جهت انتخاب در شورا های مرکزی، این نهاد های مدرن سیاسی را به جولانگاه تفکرات متعصبانه قبیله ای بدل کرده و در جهت ارضای حس شهرت و شهوت و ثروت با اشغال چنین کرسی هایی برای سال های متمادی، انگاری ارثیه پدریشان است، سهمی شگرف در هدر رفت این جایگاه ها ایفا می نمایند.
 
جایگاه هایی که می توانند ابزار های بالقوه ارزشمندی برای فعالیت های راستین اجتماعی، سیاسی و فرهنگی باشند، اینچنین خود نقشی هولناک در رکود و رخوت و ناامیدی بازی می کنند تا مصداق آن مصرع شوند که "از قضا سرکنگبین صفرا فزود".
 
این مدعیان با چنان مهارتی در مواقع لزوم به تشری که از یک سرباز آشخور دیده اند اشاره کرده و آن را همچون مدال قهرمانی بر سینه زده و با ژستی قهرمان گونه خود را قیم هر فعل آزادی خواهانه و عدالت طلبانه می دانند، گویی با ماندلا و گاندی و امیرکبیر مواجهیم نه یک فرصت طلب مکار. البته چه کسی نمی داند که مستبدان محتاج چنین مخالفانی اند که در مواقع لزوم می توان به بهایی ناچیز خریدشان و یا با ترفندی ساده مدت ها سرگرمشان ساخت.

 

با وجود ایمان عمیق فکری به اصلاحات که منتج از تحلیلی تاریخی، سیاسی و فلسفی است، بر این باورم قاطبه اصلاح طلبان امروزی خود عامل انسداد سیاسی و اجتماعی است. مانع توسعه ایران امروز، بیش از آنکه اصولگرایان و بخش تمامیت خواه حاکمیت باشند، اصلاح طلبانی مضمحل شده اند که در جهت بی اعتباری جریان تاریخی اصلاحات از هیچ تلاشی فروگذار نکرده اند.

 

اصلاح طلبانی که در داوری افکار عمومی و قضاوت تاریخی فاسد شده اند، حال این فساد چه مالی باشد و یا چه مترادف معنای اصلی کلمه فساد یعنی گندیدن، نمی توانند نیروی محرکه قدرتمندی برای پیشبرد اهداف اصلاحات بیافرینند. رخدادهای اخیر در یک سو و سکوت ناشی از سردرگمی و تحیر بسیاری از اصلاح طلبان از سوی دیگر نشان داد این جریان از اجتماع فاصله گرفته و این تماشاگران منفعل از جامعه عقب مانده اند.

 

در نتیجه این افکار واپس مانده نمی توانند عامل تحرک و کشش جامعه به سمت جلو باشند و از طنز روزگار در حقیقت این مردم بی ادعای کوچه و بازاراند که سیاست را به پیش می رانند و چنین توده ای بی شکلی شعارهایی سر می دهند که نشانه های سرخوردگی از اصلاحات در آن به وفور یافت می شود.

افکاری که زاینده نباشند، جریانی که زایش نداشته باشد و خود را در تفکرات متصلب و دگم پیر اصلاح طلبان دچار روزمرگی شده اسیر نماید، بیش از آنکه رودی رونده باشد، مردابیست که بوی تعفن از آن بر می خیزد. بی شک اصلاح طلبی نیاز مبرم این برهه تاریخیست، ولی پیش از آنکه دوباره نقش آفرین سپهر سیاسی ایران شود، بایست احیا شود، آن هم با دمیدن روح جوانی، طراوت، آرمان خواهی و سلامت.

 

وقتی افکار فرتوت پیر اصلاح طلبان راه را بر حضور افکار نو باز نمی گذارد و انحصار و آزمندی آن ها را فراگرفته، چگونه از دولتمردان و حاکمان باید انتظار داشت تن به جوانی بدهند؟

پ.ن:
1.مطمئنا اقلیتی ارزشمند در میان اکثریت مخاطب این متن وجود دارند که این نقد را از حالت مطلق بودن می رهاند. این متن متوجه روند غالب در این جریان است و قصد سوزاندن تر و خشک با هم را ندارد.

2. عنوان مقاله برگرفته از فیلمیست به کارگردانی دارن آرنوفسکی


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

دستور رییس‌جمهور به بانک مرکزی، گمرک و وزرای کابینه: به مردم گزارش دهید که ارز به چه کسانی داده و چگونه هزینه می‌شود

دستور رییس‌جمهور به بانک مرکزی، گمرک و وزرای کابینه: به مردم گزارش دهید که ارز به چه کسانی داده و چگونه هزینه می‌شود

تبلیغات

آسیاتک حمایت