آسیاتل

بازدید: 40

نبرد غول‌های تکنولوژی غرب و شرق

این روز‌ها دو رقابت بزرگ بر سر حاکمیت جهانی در جریان است؛ یکی از آن‌ها در زمین‌های فوتبال روسیه و بین بزرگانی مانند «نیمار» و «هری کین» و دیگری در نمایشگر‌های موبایل کاربران در هندوستان، اندونزی، برزیل و دیگر اقتصاد‌های در حال توسعه. در این نبرد سوپراستار‌های آنلاین آمریکایی مانند گوگل، فیس‌بوک و آمازون با تیم رویایی چین به رهبری علی‌بابا و Tencent رقابت می‌کنند.
آمریکا و چین فرادید
 
ندا لهردی| این روز ها دو رقابت بزرگ بر سر حاکمیت جهانی در جریان است؛ یکی از آن ها در زمین های فوتبال روسیه و بین بزرگانی مانند «نیمار» و «هری کین» و دیگری در نمایشگر های موبایل کاربران در هندوستان، اندونزی، برزیل و دیگر اقتصاد های در حال توسعه. در این نبرد سوپراستار های آنلاین آمریکایی مانند گوگل، فیس بوک و آمازون با تیم رویایی چین به رهبری علی بابا و Tencent رقابت می کنند.
 
این تجارت ژئوپلیتیکی به معنای آن است که بزرگ ترین شرکت های تکنولوژی جهان آنقدر رشد کرده اند که بدون رویارویی مستقیم و واقعی با هم، مجموع سرمایه بازار آن ها به بیش از ۴ تریلیون دلار رسیده است. چین فعالیت گوگل در این کشور را با دیواره آتشین عظیمش متوقف و مسدود کرده است و اجازه نمی دهد در کشورش شرکت های آمریکایی بر رقبای چینی خودشان غلبه کنند (البته اپل استثنای آشکاری در این مورد است).
 
غول های چینی هم از بازار آمریکا بیرون مانده اند. اروپا هم پیش از اینکه صنعت تکنولوژی چین تا این حد رشد کند، زیر سایه سنگین سیلیکون ولی بوده است.
 
نبرد غول های تکنولوژی غرب و شرق
روزگار عوض شده است. شرکت های تکنولوژی چینی که زمانی تنها می توانستند محصولات سیلیکون ولی از موتور های جست وجو گرفته تا تجارت الکترونیک و شبکه های اجتماعی را کپی و الگوبرداری کنند، حالا خودشان به پیشتازان این عرصه تبدیل شده اند. به عنوان مثال اپلیکیشن پیام رسان WeChat که با سر و صدای زیاد توسط شرکت بزرگ تنسنت ارائه شد، رقیبی جدی برای پیام رسان های کالیفرنیایی به حساب می آید.
 
با این اوصاف شرکت های چینی آماده اند در بازار هایی حضور پررنگ داشته باشند که نه برای آن ها و نه رقبای آمریکایی شان، بازار خانگی محسوب نمی شوند. افزایش درآمد، رشد استفاده از موبایل های هوشمند و بهبود زیرساخت های اینترنت در کشور های در حال توسعه، این بازار ها را به عرصه هایی غیرقابل مقاومت برای تمام شرکت های تکنولوژی تبدیل کرده اند. آن ها به امید کاربران آنلاینی که هر روز بیشتر می شوند، زنده اند.
 
به همین دلیل هم هست که علی بابا بر آمازون غلبه می کند، گوگل با بایدو رقابت می کند و تنسنت پتانسیل هایش را برای رشد به رخ فیس بوک می کشد.

با این حال، این شرکت ها استراتژی های بسیار متفاوتی دارند. شرکت های آمریکایی معمولا خودشان را از شکست های احتمالی دور نگه می دارند. آن ها روی زیرمجموعه هایی در کشور های در حال توسعه مانند هندوستان و مکزیک سرمایه گذاری می کنند که بیشتر خدمات یکسانی را به کاربرانشان می دهند تا کاربران بومی این کشور ها را راضی نگه دارند. برای مثال شرکت آمازون برای حضور در بازار هندوستان ۵ میلیارد دلار هزینه کرد تا بتواند نسخه آمریکایی خودش را در این کشور ارائه کند.
 
این شرکت شبکه ای از انبار ها را در هندوستان ساخت تا بتواند سفارش های اینترنتی (تجارت الکترونیک) را تکمیل و ارائه کند. آمازون علاوه بر خدمات میزبانی وب سایت، سرویس ویدئویی Prime خودش را هم با افزودن محتوای مربوط به سینمای هند یا بالیوود ارائه کرد.
 
در واقع آمازون با خرید شرکت های کوچک دیگر در زمینه کاری خودش، آن ها را دوباره بازاریابی و معرفی می کند. در سال گذشته میلادی این شرکت برای خرید وب سایت تجارت الکترونیک Souq.com دبی ۶۵۰ میلیون دلار هزینه کرد و حالا به وضوح این وب سایت به عنوان یکی از زیرمجموعه های آمازون شناخته می شود.

گوگل و فیس بوک هم اقدامات مشابهی را در خارج از مرز های آمریکا انجام داده اند. به خاطر همین اقدامات و فعالیت هاست که حالا هر دو این شرکت ها در شهر های برازیلیا یا بنگلور همانقدر شناخته می شوند که در بوستون یا برلین شناخته شده اند. مشتریان گوگل در سراسر جهان از یک مرورگر کروم، وب سایت یوتیوب یا سیستم عامل اندروید استفاده کرده و تبلیغات آنلاین را به شیوه ای یکسان دریافت می کنند.
 
واتس اپ و اینستاگرام که هر دو متعلق به فیس بوک هستند، در سراسر دنیا محبوب و پرطرفدارند. در مقابل تعداد کمی از کاربران اندونزیایی یا هندی نام علی بابا را می شناسند. استراتژی این شرکت در بازار های در حال توسعه به جای حضور مستقیم، سرمایه گذاری در بازیگران محلی با خرید کلی یا بخش کمی از سهام آن ها بوده است.پ
 
چین و آمریکا فرادید
 
این شرکت در طول دو سال گذشته مجموعه ای از شرکت های متمرکز بر خرید، پرداخت و خدمات تحویل و ارسال کالا را راه اندازی کرده است؛ شرکت هایی مانند Paytm و BigBasketدر هند، Tokopedia در اندونزی، Lazada در سنگاپور، Daraz در پاکستان و در دوم ماه جولای جاری Trendyol در ترکیه.  
 
اغلب مشتریان این شرکت ها، اما هیچ ایده ای ندارند که این اپلیکیشن ها متعلق به یک غول تکنولوژی چینی هستند. تنسنت هم اقدامات مشابهی انجام داده است تا شرکت های هندی در زمینه های مختلف از تاکسی های اینترنتی گرفته تا آموزش آنلاین، پخش آنلاین موسیقی، خدمات بهداشت و درمان، IT و تجارت الکترونیک و همچنین شرکت های پرداخت الکترونیک در نیجریه و شرکت های لجستیکی در اندونزی را در اختیار بگیرد.
 
بایدو، اما در میان شرکت های بزرگ چینی اقدامات کمتری برای حضور در بازار کشور های در حال توسعه انجام داده است، اما سرمایه گذاری عظیم آن در هوش مصنوعی در نهایت می تواند در سراسر جهان در حوزه هایی مانند خودرو های خودران به کار گرفته شود.
 
بر اساس بررسی های انجام شده از سوی CBInsights، تنسنت، علی بابا و شرکت وابسته اش Ant Financial، روی هم ۴۳ درصد از سرمایه گذاری های انجام شده در همه استارت آپ های تک شاخ (استارت آپ هایی با ارزش بیش از یک میلیارد دلار) آسیایی را در اختیار دارند. سرمایه گذاری علی بابا در Lazada که بزرگ ترین پلت فرم تجارت الکترونیک جنوب شرق آسیاست، به بیش از ۴ میلیارد دلار رسیده است.
 
«جک ما» موسس و رئیس شرکت علی بابا تنها در هندوستان ۸ میلیارد دلار سرمایه گذاری کرده است. رویکرد متفاوت آن ها نشان می دهد شرکت های غربی و چینی چطور درآمدزایی می کنند. گوگل و فیس بوک بخش بزرگی از درآمدشان را از تبلیغات به دست می آورند، در حالی که کاربران اغلب از خدمات دیگر آن ها استفاده می کنند. این رویکرد تا حدی به بومی گرایی وابسته است. مزیت رقابتی شرکت های چینی، اما به طور تاریخی، توانایی آن ها در پردازش پرداخت ها و مدیریت توزیع کالا ها در کشوری است که قبلا برای انجام چنین کار هایی دچار مشکل بوده است.

تجارت مبتنی بر حل چنین مشکلاتی، معمولا به سختی قابل صادر کردن است. به عنوان نمونه حالا در سنگاپور که تجارت تحویل و ارسال کالا در آن انحصاری بود، شرکت علی بابا سهم ۱۴ درصدی از این تجارت را در اختیار دارد. چنین تجارت هایی مانند خدمات پرداخت و انجام تراکنش های بانکی اینترنتی ممکن است توسط کارآفرینان محلی به شکل موثرتری ارائه شوند.
 
با این حال، اما شرکت های بزرگ تکنولوژی چینی این روز ها به شکلی جدی در بازار کشور های جنوب شرق آسیا و هندوستان متمرکز شده اند. موسسه Tracxn اعلام کرده است که حجم سرمایه گذاری غول های تکنولوژی چینی در استارت آپ های هندی در سال ۲۰۱۷ برابر با ۲/ ۵ میلیارد دلار بوده است، در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۶ تنها ۹۳۰ میلیون دلار بود.
 
موسسه تحقیقاتی Forrester اعلام کرده است که شرکت های بزرگ تکنولوژی چینی ۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۷ برای خرید شرکت های کوچک در جنوب شرق آسیا صرف کرده اند. به این ترتیب غول های تکنولوژی چینی صد ها میلیون کاربر در بازار کشور های در حال توسعه را به اینترنت و خدمات رو به رشد آنلاین آورده اند؛ مزیت مهمی که می تواند در بازار کشور هایی مانند مالزی یا ویتنام آن ها را در برابر رقبای بزرگ و شناخته شده آمریکایی شان پیروز کند.

loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش تکان‌دهنده‌ای از کارگران نیشکر هفت تپه

گزارش تکان‌دهنده‌ای از کارگران نیشکر هفت تپه

گزارشی از کوتاه‌ترین برنامه نود

گزارشی از کوتاه‌ترین برنامه نود

تبلیغات

آسیاتک حمایت