آسیاتل

بازدید: 33

مهدی چمران: قالیباف با لیست آبادگران زیاد موافق نبود

منبع : فردا نیوز کد خبر: 1314118
بدون شک نام مهدی چمران پیش از انتخابات دوره دوم شورای شهر هم شناخته شده بود و به خصوص در دوران تصدی بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس بیش از گذشته در رسانه‌ها دیده شد.
مهدی چمران: قالیباف با لیست آبادگران زیاد موافق نبود

بدون شک نام مهدی چمران پیش از انتخابات دوره دوم شورای شهر هم شناخته شده بود و به خصوص در دوران تصدی بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس بیش از گذشته در رسانه‌ها دیده شد.

قدس آنلاین: بدون شک نام مهدی چمران پیش از انتخابات دوره دوم شورای شهر هم شناخته شده بود و به خصوص در دوران تصدی بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس بیش از گذشته در رسانه ها دیده شد. اما اگر بگوییم بیشتر شهرت وی مربوط به فهرست جنجالی آبادگران و روز های انتخابات شورای شهر و بعد ریاست جمهوری سال ۸۴ است حرف گزافی نگفته ایم.
در واقع او توانست بعد از سال ها اداره کشور به دست کارگزاران و اصولگرایان با فهرستی که در شورای شهر داد و بعد معرفی احمدی نژاد کاری کند که حتی تصور آن هم قبل از آن بسیار سخت بود. در واقع فهرست آبادگران پیروزی پشت پیروزی را نصیب اصولگرایان کرد. البته حتماً او مسبب همه این پیروزی ها نیست، اما نقشش هم بسیار پررنگ است و اساساً سرلیست فهرست آبادگران قرار گرفت تا از شهرت و نام خود برای این پیروزی استفاده کند.
وقتی به دفترش رفتیم در حال پیگیری طرح ترافیک بود. گفتم آقای چمران شما هم مثل ما طرح ترافیک نگرفته اید؟ شما که رئیس شورا بودید. با چهره ای آرام و البته کمی تعجب گفت: نه من هر روز طرح می خرم هرچقدر هم پیگیری می کنم کسی جواب درستی نمی دهد.
دفتر کار او پر است از عکس های برادرش مصطفی. خیلی هم قشنگ چینش شده اند و اگرچه اکثر آن ها را دیده ایم، اما بازهم دیدنشان شوق خاصی را در وجودمان ایجاد می کند. دکوراسیون دفتر هم همان سبک قدیم را دارد با همان میز و لوازمی که بعضاً باید متعلق به سی یا چهل سال قبل باشد. فضای دفتر خیلی اصرار می کند که سیاست را رها کرده و درباره مصطفای شهید حرف بزنیم، اما چه کنیم که قرار ما چیز دیگری بود. آنچه در ادامه می خوانید حاصل این گفت وگوست.

آقای مهندس اجازه بدهید به دوره پیش از تشکیل شورای شهر دوم باز گردیم، زمانی که فهرست آبادگران پیروز شد و جریانات پس از آن رخ داد که حرکت تازه ای در بین نیرو های اصولگرا بود. چه عاملی باعث شد تا طرح آبادگران به ذهن شما خطور کند؟ یا اینکه طرح آبادگران یک برنامه ای از پیش تعیین شده توسط دوستان و همفکران شما بود؟

چمران: طرح تشکیل لیست آبادگران فکر شخصی بنده نبود بلکه طرح جمعی بود که مدت ها برای آن کار کارشناسی صورت گرفت. آن روز ها شرایط تقریباً همانند شرایط کنونی بود و به نظر می رسید رأی کمتری داشته باشیم. در مجلس نیز چنین شرایطی پیش آمده بود و دوستان ما نتوانستند رأی چشمگیری بدست بیاورند؛ بنابراین در برخی نشست ها صحبت هایی با بنده صورت گرفت تا بتوانیم از نیرو های تازه نفس استفاده کنیم، نیرو هایی که آنچنان هم در جریانات سیاسی نبودند و نیروی ناشناخته محسوب می شدند.

در بین اظهارات افراد بر این تأکید می شد که احزاب شناخته شده آن زمان شاید دیگر آنچنان در بین مردم جایگاهی نداشته باشند و باید برای شورا از افرادی استفاده شود که نام شان جدید باشد و تازه نفس باشند. فقط من برای انتخاب آقای شیبانی تأکید کردم تا نام ایشان هم در بین گزینه ها باشد، ولی سایر افراد مدنظر تقریباً ناشناخته بودند منتهی ما روی تخصص آن ها تأکید زیادی داشتیم بطور مثال اکثریت آن ها مهندس عمران یا مهندسی معماری و شهرسازی بودند. همچنین بر انتخاب افرادی که رشته های تحصیلی آن ها مرتبط باشد و نسبت به مسائل و مدیریت شهری بیگانه نباشند، تأکید داشتیم.

آقای چمران آیا شما نام آبادگران را برای این برگزیدید که، چون فکر می کردید طیف شما رأی نمی آورد و با این کار رنگی به چهره اصولگرایان در انتخابات قبل دادید یا اینکه معتقد به تغییر در نگاه به اصولگرایی به شکل جدید بودید؟

چمران: نه، ما معتقد بودیم باید تغییراتی بوجود بیاوریم تا ذائقه مردم تغییر یابد و افراد جدید با نام جدیدی مطرح شوند، چون تقریباً مطمئن بودیم افراد قبلی با آن چهره ها نمی توانند رأی بیاورند.

تنها به دلیل رأی نیاوردن در انتخابات بود که لیست آبادگران را ارائه دادید یا اینکه نیاز به تغییر در رفتار را هم احساس می کردید؟

چمران: البته در رفتار هم نیاز به تغییر و تحول را احساس می کردیم، ولی تصمیم داشتیم افرادی که معرفی می شوند جزو اشخاص شناخته شده باشند، زیرا این ها می توانستند اطمینان مردم را نسبت به کل لیست جذب کنند.

زمانی که آبادگران به شورای شهر راه پیدا کرد چه اتفاقی افتاد که به یکباره نام آقای احمدی نژاد از بین گزینه های مختلف برای تصدی پست شهرداری بیرون آمد؟

چمران: از همان ابتدا که کار را شروع کردیم آقای احمدی نژاد به عنوان هماهنگ کننده و برنامه ریز در گروه حضور داشت و آمده بود تا این مسؤولیت را برعهده بگیرد. البته به جز آقای احمدی نژاد، آقای نبی زاده و دکتر دانشجو وزیر علوم اسبق نیز برای انجام این کار مطرح بودند. گرچه افراد دیگری همانند یکی از نمایندگان آن دوره ماهشهر در مجلس شورای اسلامی نیز اسم شان به میان آمد، اما این سه نفر بیشترین دوندگی و تلاش را داشتند که نام آقای احمدی نژاد نیز در رأس این افراد بود.

آقای سروری در مصاحبه ای که با ایشان داشتیم، گفتند قرار بوده آقای توکلی شهردار شود، اما آقای احمدی نژاد پیش ایشان رفته و از آقای توکلی پرسیده که آیا ایشان سمت شهرداری تهران را می پذیرند، که البته ایشان هم در جواب گفته بودند بله می پذیرم، اما آقای احمدی نژاد سخنان ایشان را به گونه ای دیگر برای دیگران روایت کرده و به نقل از آقای توکلی گفته است که ایشان شهرداری تهران قبول نمی کنند، بدین ترتیب احمدی نژاد تمامی گزینه ها را کنار زد تا خودش به شورای شهر راه پیدا کرد و از طرفی هم شورا بناچار به گزینه احمدی نژاد رسید. آیا شما این اظهارات را قبول دارید یا خیر؟

چمران: اگر آقای سروری این اظهارات را فرموده باشند البته که درست گفته اند گرچه من در جریان اینکه آقای احمدی نژاد با آقای توکلی صحبت کرده، نیستم. اسم آقای توکلی هم در آن لیست سی و چند نفره و هم در لیست ۱۸ نفره بود و با ایشان هم مصاحبه و گفت. گویی در همین زمینه داشتیم. البته نام آقای احمدی نژاد هم جزو کسانی که ما با ایشان مصاحبه کردیم، قرار داشت. عده ای موافق حضور نام احمدی نژاد در لیست بودند و عده ای هم مخالف. درنهایت پس از رأی گیری هایی که صورت گرفت به نام ایشان رسیدیم، اما اینکه احمدی نژاد با آقای توکلی درباره شهرداری صحبت کرده باشد از آن خبری ندارم.

آیا شما انتخاب احمدی نژاد را در آن مقطع زمانی انتخاب خوبی می دانید؟

چمران: بله انتخاب خوبی می دانم. البته آن زمان ما چند نفر را درنظر گرفتیم و در آخر به اسم سه نفر رسیدیم گرچه در انتخاب از بین این سه نفر هم شک و تردید زیادی بود. یکی از این سه نفر آقای سعیدی کیا و دیگری آقای نورانی رئیس هواشناسی و نفر سوم هم آقای احمدی نژاد بود. وقتی با آقای نورانی درباره انتخابات شهرداری حرف زدیم، ایشان گفتند اگر برای شهرداری کاندیدا شوند باید از سمت خود در یکی از نهاد های بین المللی بیرون بیایند و فکر کنم معاون یکی از نهاد های جهانی هواشناسی بودند و از آنجاییکه جایگاه ایشان از نظر جهانی ارزش داشت و نباید این موقعیت را از بین می بردیم به ایشان گفتیم از این مرکز بیرون نیاید.

پس نام آقای توکلی جزو آن سه گزینه آخر نبود؟

چمران: بله نام ایشان جزو آن سه گزینه نهایی نبودند.

آیا از ابتدا نگاهی به ریاست جمهوری و پیروزی در آن را داشتید؟

چمران: خیر، بنده که چنین نگاهی نداشتم و البته دوستان شورا هم چنین تفکری نداشتند. البته فکر هم نمی کنم آقای احمدی نژاد هم در سال اول چنین نگاهی داشتند، چون هنوز روی مسائل شهری تسلط کامل نداشتند، اما ممکن است پس از گذشت یک سال کار کردن و آرامشی که در شهر به وجود آمد و اقدامات شورا و شهرداری برجسته تر شد چنین تصوری برای ایشان پیش آمده باشد.

زمانی که به انتخابات ریاست جمهوری رسیدید آیا فکر می کردید وقتی آقای احمدی نژاد را معرفی کنید بتوانید در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شوید؟

چمران: حقیقت این است که من ابتدا با این موضوع مخالفت کردم، چون فکر نمی کردم بتوانیم رأی بیاوریم، زیرا در انتخابات ریاست جمهوری افرادی بودند که سابقه سیاسی بیشتری داشتند و در جامعه شناخته شده تر بودند. جامعه شناخت کافی درباره آقای احمدی نژاد نداشت، به ویژه در شهرستان ها آنچنان ایشان را نمی شناختند؛ بنابراین می توان گفت: توانی که اعضای شورا در سفرها، سخنرانی ها و برنامه های تبلیغاتی در شناساندن احمدی نژاد به مردم گذاشتند خیلی مؤثر بود و آن دوره فضا نیز به گونه ای بود که مردم دنبال یک چهره جدید می رفتند و از آن استقبال می کردند. چهره جدیدی که ساده زیست باشد و مردمی فکر و عمل کند و در درون خود ویژگی خدمت به جامعه را داشته باشد. به همین خاطر گرایش به انتخاب احمدی نژاد در مردم ایجاد شد، اما من خودم پیش از اینکه همکاری و کمکی را در این زمینه شروع کنم با کاندیدا شدن آقای احمدی نژاد مخالفت کردم و دلیلم این بود که ما در شهرداری در حال کار و تلاش هستیم و دلیلی برای ارائه گزینه ای در انتخابات ریاست جمهوری نیست. دکتر شیبانی هم به شدت مخالف معرفی کاندیداتوری احمدی نژاد از لیست آبادگران بودند حتی می گفتند ایشان شهردار خوبی است و کار خود را به درستی انجام می دهد و بگذارید به کار خود برسد. در نهایت پس از آنکه دیدیم تصمیم ایشان جدی است و امکان رأی آوری هم دارند، در همین زمینه یک سری جلساتی را گذاشتیم و برای انتخابات برنامه ریزی کردیم و پیش بینی ما نوع جدیدی از انتخابات بود. سعی کردیم بیشتر از جنبه تبلیغات رسانه ای بهره ببریم که بازخورد مناسبی هم در رسانه ها داشت. همچنین از موقعیت معرفی چهره به چهره کاندیدا ها استفاده کردیم طوریکه مردم با یک چهره جدید مواجه می شدند، البته افراد جامعه روی ما هم به عنوان معرف این کاندیدا حساب خاصی باز می کردند. در نهایت به دلیل مجموعه عواملی که گفته شد توانستیم به موفقیت برسیم.

** آن دوره فضا نیز به گونه ای بود که مردم دنبال یک چهره جدید می رفتند، به همین خاطر گرایش به انتخاب احمدی نژاد در مردم ایجاد شد

با پیروزی آقای احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری، شما ماندید و شورای شهر تهران، آیا دادن شهرداری شهر تهران به آقای قالیباف امتیازی برای تسلی دادن باخت ایشان در انتخابات ریاست جمهوری بود؟

چمران: نه ما هرگز به چنین موضوعی فکر نمی کردیم. اصرار ما در شورای شهر این بود که فرد توانمندی روی کار بیاید و به عنوان شهردار معرفی شود. البته پس از اتمام انتخابات با ایشان برای عرض خسته نباشید و احوالپرسی تماس گرفتیم، اما این مسأله که برای دلجویی از ایشان درخواست کنیم شهردار شود، چنین چیزی نبود. احساس ما براین بود که ایشان فرد توانمند و کاری است و می تواند مدیریت امور را داشته باشد. البته همان موقع هم گفتم که برای ایشان حواشی به وجود می آورند، اما با مدیریت ایشان می توانیم تهران را حتی برای یک دوره بسازیم و پیشرفت دهیم.

آیا در دوره های بعدی تصمیم به تغییر شهردار نداشتید؟ زیرا عده ای عنوان می کنند که ما می خواستیم در دور دوم شهردار را جابجا کنیم و باقی ماندن آقای قالیباف به مدت سیزده سال در جایگاه شهرداری تهران برای ما چندان مناسب نبود، اما دیگر رأی لازم را برای تغییر نداشتیم، آیا این اظهارات را می پذیرید؟

چمران: اولاً آن زمان مدت تصدی جایگاه شهرداری تهران سیزده سال نبود و آقای قالیباف در دور سوم شورا به مدت دو سال شهردار تهران بود بنابراین وقتی کار ها شروع شد استنباط ما این بود که مدت زمان دو سال بخاطر اینکه شخصی بخواهد کاری انجام بدهد کافی نیست و به جایی نمی رسد. آقای قالیباف هم نظرشان بر این بود که گرچه کار هایی را در این دو سال آغاز کرده و آن را پیش می برند، اما تازه آغاز راه است و فرصت بیشتری نیاز دارند و علاقه مند بودند در شهرداری بمانند.

در دوره سوم شورای شهر، به جز گروه ما که در دوره دوم هم حضور داشتیم، آقای نجفی شهردار قبلی تهران و آقای مسجد جامعی و دکتر ابتکار نیز به عنوان گروه های اصلاح طلب وارد شورای شهر شده بودند. این دوستان اصلاح طلب که نام آقای ساعی هم در لیست این دوستان تازه وارد به شورا آمده بود مطرح کردند که در بین گزینه های موجود، آقای قالیباف گزینه مناسب تری برای تصدی جایگاه شهرداری تهران است و تنها چهار رأی داشتند. در طیف مقابل نیز، آقای طلایی، خانم آباد و آقای دبیر از اعضای جدید الورودی بودند که از انتخاب آقای قالیباف به عنوان شهرداری تهران حمایت می کردند.

در گروه اعضای دوره قبلی های شورا هم که آقای خادم از قبل عضو شورا بود و این گروه از آقای خادم حمایت می کرد، درحالیکه آقای دکتر شیبانی با رأی دادن به آقای خادم و درنتیجه بیرون رفتن یک نفر از شورا برای پست شهرداری موافق نبود و رأی سفید می داد، بنابراین تعداد آرا بطور مساوی هفت به هفت شد.

آنروز ما از صبح تا ظهر چندین بار رأی گرفتیم سپس زمانی که دیدیم نمی توان اینگونه پیش رفت با دوستان مان صحبت کردیم تا بدانیم صلاح کار چیست، زیرا یکی از کاندیدا ها شهردار قبلی و دیگری عضو شورا بود. بر همین اساس مطرح شد، بررسی کنیم و ببینیم چه شخصی تجربه کاری بیشتری دارد و بر اساس معیار تجربه رأی گیری شود، درنتیجه همه قبول داشتند که تجربه کاری و اجرایی آقای قالیباف بیشتر است و حتی آقای خادم هم این موضوع را پذیرفت، زمانی که به این نتیجه رسیدیم بعدازظهر آن روز به آقای قالیباف رأی دادیم و ایشان مجددا به شهرداری آمد.

آیا نظر شما به آقای خادم نزدیک تر بود؟

چمران: بله بنده هم به ایشان رأی می دادم، حتی در تمام دوره های قبلی که در شورا حضور داشتم برای کمیسیون فرهنگی رأی من آقای خادم بود، اما این سه نفری که جدید به شورا آمدند از طرفداران آقای قالیباف بودند و در آن زمان به آقای قالیباف رأی دادند.

آن چهار نفر دوست اصلاح طلب هم زمانی که دیدند اگر در این جریان فرد دیگری را بیاورند و به عنوان گزینه خود معرفی کنند به احتمال زیاد رأی نخواهد آورد با خودشان گفتند لااقل از قالیباف حمایت کنیم یا اینکه علاقه داشتند قالیباف شهردار شود، در نتیجه این افراد به آقای قالیباف رأی دادند.

آیا در دوره چهارم شورای شهر از روی ناچاری به آقای قالیباف رأی دادید؟ چون در دوره سوم آقای قالیباف چندین رأی برای خود داشت و حتی در دور چهارم هم برخی افراد مانند آقای دنیا مالی که گرچه در لیست شما نبود، اما آشکارا به قالیباف رأی می داد و هیچ چاره ای نبود، زیرا در غیر اینصورت باید به شهردار شدن یک اصلاح طلب تن می دادید، به نظر شما این موضوع تا چه حد صحت دارد؟

چمران: شرایط در دوره چهارم خیلی حساس بود و متاسفأنه روی چند تن از اعضای شورا فشار های شدیدی بود. در رابطه با گروه ما وضعیت مشخص بود، زیرا ما با همدیگر تصمیم گرفتیم که آقای قالیباف شهردار تهران باشد تا دوباره بتواند پروژه ها و برنامه هایش را دنبال کند و توانمندی خود را نشان بدهد و می توان گفت که در گروه ما تقریبا همه با انتخاب ایشان برای شهرداری موافق بودند.

همچنین دو نفر از اعضای ورزشکار شورا که هنوز رأی نداده بودند تحت فشار شدید قرار داشتند تا جاییکه حتی یکی از آن ها رأی را نوشته بود، اما روی آن را خط زده و اسم آقای قالیباف را نوشته بود، گرچه رأی اول خط زده و اسم قالیباف نوشته شده بود باید آن رأی را قبول می کردند، چون مخدوش نبود، اما متاسفأنه آن رای حساب نشد، بنابراین ما هم از آنجاییکه دیدیم آقای قالیباف رأی آورد دیگر بر سر این موضوعات چانه نزدیم. در گروه ما هم رأی گیری صورت گرفت و مشخص شد که همگی با شهرداری آقای قالیباف موافق هستند بدین ترتیب برای رأی آوردن ایشان برنامه ریزی کردیم.

از طرفی هم به دلیل آنکه من در دوره اول برای ریاست شورای شهر رأی کافی نیاورده بودم جناب آقای مسجد جامعی رئیس شورا شدند، همچنین همان دوستان ورزشکاری که تحت فشار هایی بودند به قالیباف رأی ندادند و درنتیجه ما یک رأی کمتر از آن گروه آوردیم، بنابراین من در انتخاب شهردار ورود کردم و تلاش مان این بود بتوانیم آرا را جذب کنیم که البته توانستیم. بدین ترتیب آقای دنیا مالی و خانم راستگو به قالیباف رأی دادند و ایشان با شانزده رأی به عنوان شهردار تهران انتخاب شد. گرچه برای انتخاب ریاست شورای شهر در دوره بعد، رأی من به هیجده تا رسید.

** در دوره چهارم تصمیم گرفتیم که آقای قالیباف شهردار تهران باشد تا دوباره بتواند پروژه ها و برنامه هایش را دنبال کند

اگر دوستان شما در شورای چهارم رأی کافی داشتند باز هم به قالیباف رأی می دادند یا اینکه روی گزینه های دیگر فکر می کردند؟!

چمران: ما درباره انتخاب گزینه های دیگر هم بررسی های خودمان را داشتیم و در حدود ده جلسه شرایط و مشخصات شهرداری را استخراج و بررسی کردیم تا بر اساس آن شهردار را انتخاب کنیم و بطور کلی بحث رأی را مدنظر قرار ندادیم بلکه بیشتر به اینکه چه کسی روی کار بیاید توجه کردیم، زیرا تصورمان بر این بود که برخی از اعضایی هم که به آقای قالیباف رأی ندادند در نهایت به کاندیدای گروه ما رای خواهند داد، زیرا اعلام همبستگی کرده بودند، اما تحت فشار دیگر گروه های شورا بودند. فشار شدید بر این چند نفر به گونه ای بود که حتی وقتی یکی از آن ها می خواست به شورا بیاید، در داخل ساختمان شورا فردی یک دست او را گرفته بود و شخص دیگری هم آن یکی دستش را گرفته بود و ایشان را به داخل شورا آوردند و خودشان هم در دو طرف وی نشستند و نمی گذاشتند با فرد دیگری صحبت کند.

هیچ وقت چنین شرایط پیچیده ای پیش نیامده نبود و فکر می کردیم اعضای شورا به آن گزینه ای که انتخاب می کنیم رأی می دهند البته گزینه های دیگری هم غیر از اعضای شورا مطرح بود، حتی با آقای دهقان صحبت کردیم و ایشان در دوره قبل در شورا بودند، اما بعد ها به بنیاد شهید رفتند.

اسم آقای نوریان هم مطرح شد و افراد دیگری هم بودند که با آن ها صحبت کردیم، اما در این دوره با توجه به اینکه از همان ابتدا اشخاص مختلفی مطرح می شد به این نتیجه رسیدیم که آقای قالیباف از تمامی آن ها قوی تر است بنابراین دیگر روی گزینه های بعدی وقت نگذاشتیم.

دوستان اصلاح طلب هم جلساتی را داشتند حتی ما حدود دوازده سیزده جلسه مشترک قبل از اینکه شورا شروع شود با همدیگر برگزار کردیم و با حضور همه درباره شرایط و اقدامات تصمیم گیری شد. پیشنهاد های زیادی به شورا آمد و گروه مقابل نیز به گزینه آقای محسن هاشمی رسیدند و پس از آن گزینه ها دیگر کاملاً مشخص شد که قالیباف و محسن هاشمی کاندیدا هستند و تنها این دو نفر در صحن شورا برنامه های خود را ارائه دادند و برنامه هایشان را در یک جلسه اعلام کردند و ما هم در یک جلسه رأی گیری کردیم و به نتیجه رسیدیم.

یعنی شما می فرمایید اگر رأی کافی هم داشتین باز به آقای قالیباف رأی می دادید؟

چمران: با توجه به چارچوب فکری که داشتیم و افرادی که در گروه بودیم باز هم به آقای قالیباف رأی می دادیم، چون این گزینه قوی تر از دیگران بود.

آیا احساس نمی کردید که شورا نیاز به تغییر شهردار دارد؟ شاید اگر تغییر می دادید، شورا و لیست آبادگران نفس تازه ای می کشید و درحالیکه آقای قالیباف از ابتدا یک گزینه سیاسی سنگین بود و برخی می گفتند ایشان با هدف ریاست جمهوری برای شهرداری تهران می آید و آیا همین اتفاق بعد ها لیست آبادگران را از صحنه شورای شهر و سیاست حداقل برای چند سالی کنار نزد؟

چمران: بله می توان گفت: آقای قالیباف چندان با لیست آبادگران زیاد موافق نبود و به هر حال ایشان برای خودشان تشکیلاتی داشتند حتی آن زمان هم گلایه های علنی و غیر علنی نسبت به ما داشتند منتهی ما سعی کردیم این مسائل را حل کنیم تا به مشکل برنخوریم.

** آقای قالیباف چندان با لیست آبادگران زیاد موافق نبود

چرا اختلاف آقای احمدی نژاد و قالیباف همچنان ادامه داشت؟ این اختلاف از کجا شروع شد تا جاییکه بعد ها احمدی نژاد در دولت خود از آقای قالیباف برای همکاری دعوت نکرد؟ از قبل با هم اختلاف داشتند یا بر سر همین موضوع انتخابات ریاست جمهوری دچار مشکل شدند؟

چمران: فکر می کنم آن ها قبل از این وقایع با هم ارتباط چندانی نداشتند، اما در انتخابات ریاست جمهوری با هم رقابت می کردند. پس از آنکه قالیباف را به عنوان شهردار تهران انتخاب کردیم آقای احمدی نژاد از این موضوع استقبال نکرد و تا جاییکه می دانم آن ها همکاری های دیگری در سایر زمینه ها هم نداشتند، گرچه مطالبات مدنظر شورا را ما از رئیس جمهور درخواست می کردیم. بنده سه جلسه را با حضور آقای قالیباف و احمدی نژاد برقرار کردم و نتیجه جلسات بسیار مثبت بود، اما این روند مثبت چند روزی بیشتر طول نمی کشید و دوباره روابط آن ها با یکدیگر با اظهارات و کار های برخی اطرافیان و روزنامه ها بهم می خورد، دوباره ما با جلساتی را با حضور هر دو می گذاشتیم، اما متأسفانه این موضوع تا آخر ادامه پیدا کرد و در دولت بعدی هم که دولت آقای روحانی بود همین وضعیت عدم هماهنگی و همکاری لازم مشاهده می شد.

** پس از آنکه قالیباف را به عنوان شهردار تهران انتخاب کردیم آقای احمدی نژاد از این موضوع استقبال نکرد و تا جاییکه می دانم آن ها همکاری های دیگری در سایر زمینه ها هم نداشتند

بعد ها که از دولت آقای احمدی نژاد زمان گذشت شما چقدر با ایشان به خصوص در دوره دوم ریاست جمهوری و مسائل مربوط به انتخاب افراد، صحبت می کردید و ارتباط داشتید؟ و نظر شما درباره اینکه عده ای معتقدند آقای احمدی نژاد انتخاب شما بود و بعد ها هم از ایشان حمایت کردید، چیست؟

چمران: من در دولت اول ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد درباره گزینش وزرا و برنامه هایی که داشتن با ایشان همکاری می کردم.

آقای احمدی نژاد با شما همراهی می کرد؟

چمران: بله خود ایشان بنده را برای مشورت و کمک در کار های مختلف دعوت می کرد، حتی به من پیشنهاد دادند که معاون اول ایشان بشوم، اما من قبول نکردم و گفتم تمام اقداماتی که انجام دادم برای این نبوده که در فکر معاون اولی باشم بلکه تنها آن کار ها را برای رضای خدا انجام دادم و تصورم این بود که کار درستی است و اگر هم اقدام درستی باشد دلیلی ندارد که معاون اول شوم. حتی به معاون اولی هم فکر نکرده بودم، اما بعضی اعضای شورا به گرفتن پست دولتی فکر کرده بودند و گزینش و رایزنی هایی درباره جایگاه و سمت شان صورت گرفته بود، اما من تأکید کردم هیچ کس نباید از شورا بیرون برود و باید بمانیم و کار خودمان را در شورا انجام بدهیم به همین خاطر خیلی از دوستان از من دلخور و ناراحت شدند که همین مسأله باعث شد دودستگی به وجود بیاید. حتی یکی از آنان نیز مدتی به عنوان دبیر در هیأت دولت حضور یافت، اما پس از آن بر اساس قانونی که در مجلس تصویب شده بود، خروج از شورای شهر برای تصدی پست دولتی ممنوع شد.

همچنین آقای احمدی نژاد پیشنهاد داد هم معاون اول ایشان باشم و هم در شورای شهر بمانم، اما گفتم شورای شهر کار های زیادی دارد بطوریکه برای انجام دادن آن ها وقت کم می آوریم، گرچه معاون اولی هم زمان زیادی می برد و باید حداقل روزی شانزده هفده ساعت کار بکنیم و دیگر وقتی برای انجام امور شورا نمی ماند؛ بنابراین از نظر من جمع این دو محال بود و وقت کم می آمد و از طرفی هم رفتن به دولت درست نبود، زیرا ممکن بود مردم بگویند من با هدف رسیدن به معاون اولی در انتخابات شرکت و از آقای احمدی نژاد حمایت کردم درحالیکه من هرگز چنین ایده ای نداشتم.

آقای احمدی نژاد حتی حکم مشاور رئیس جمهور در امور شورا ها را به من دادند که آن را هم با یک نامه محترمانه پس فرستادم و گفتم دلیلی برای این کار وجود ندارد و از نظر قانونی هم عضو شورا نباید مشاور باشد. با توجه به شناختی که از قانون شورا ها داشتم به ایشان گفتم سمت مشاور هم خلاف قانون است و بنده آن را نپذیرفتم. دوستان دیگری هم که قصد داشتند به دولت بروند از تصمیم خود منصرف شدند و در شورای شهر ماندند.

ارتباط ما با آقای احمدی نژاد در دولت اول ایشان مثبت و سازنده بود، اما رفتار ایشان در دور بعدی دولت همانند سابق نبود و اختلاف نظر هایی به وجود آمد تا جاییکه پس از آن بحث خانه نشینی و اختلاف ها به اوج خود رسید. گرچه در دوره خانه نشینی هم چند ملاقات با ایشان داشتم و یک بار نیز اعضای شورا را به دیدار ایشان بردم تا بحث خانه نشینی خاتمه یابد. روزی هم که ایشان پس از خانه نشینی به هیأت دولت رفتند من ظهر آن روز به آنجا رفتم و بدین ترتیب ایشان به محل کار برگشتند.

پس از آن ماجرا احساس کردم که دیگر آن هماهنگی اولیه نیست، گرچه ارتباطات ما کماکان برقرار بوده، اما بتدریج تنزل یافت، درحالیکه دیگر ارتباطات همانند گذشته کاری نبود و اگر هم کاری در خصوص مسائل شورا پیش می آمد بنده برای حل آن می رفتم. البته رفت وآمد بنده به دولت، نه تنها برای شورای شهر تهران بلکه بخاطر شورا های استانی هم با ایشان دیدار می کردم، چون من در شورای عالی استان ها هم عضو بودم. آقای احمدی نژاد در سفر های استانی مانند سفر به فارس که می رفتند ما هم همزمان در جلسات شورای عالی استان حضور داشتیم و ایشان هم آنجا بودند. در سفر به گلستان نیز ایشان را به جلسه شورای عالی استان ها دعوت کردیم تا حضور پیدا کنند و بتوان مشکلات استان را طرح کرد. در جلسات شورای عالی استان ها دو بار از ایشان دعوت کردیم که ایشان نیز آمدند. ارتباطات بدین شکل برقرار بود تا اینکه رفته رفته کاهش یافت و در نهایت کم شد و پس از آن جریاناتی که پیش آمد ارتباطات مان خاتمه یافت.

** آقای احمدی نژاد پیشنهاد دادند که معاون اول ایشان بشوم، اما من قبول نکردم

آیا در حال حاضر با ایشان ارتباطی ندارید؟

چمران: خیر

مدت هاست که با ایشان ملاقات و تماس تلفنی ندارید؟

چمران: نه دیگر با ایشان ملاقات و دیداری نداشتم. آخرین باری که ایشان را دیدم در نماز عید فطر دو سال پیش بود. زمانی هم که برادرشان فوت کردند بنده برای عرض تسلیت به مسجد رفتم.

آیا شما تلاشی در راستای اصلاح رفتار هایی که داشتند و اکنون نیز دارند، انجام دادید؟ یا نامه ای به ایشان نوشتید؟

چمران: نه انجام ندادم.

در آینده چطور آیا اقدامی در این زمینه خواهید داشت؟

چمران: نمی دانم باید فکر کنم، زیرا در این جریانات اخیر که به وجود آمد تصورم بر این بود که صحبت نتیجه ای ندارد بنابراین تلاشی هم نکردم.

شورای شهری که لیست آبادگران از آن بیرون آمد گرچه به لحاظ عددی رأی بالایی در مقایسه با دوره های قبلی داشت، اما این توفیق را بدست نیاورد که به شورای شهر کنونی وارد شود. در حال حاضر مدتی است آن اقدامات و اتفاقات دوره اول شورا و رفت و آمد شهرداران مختلف دوباره یادآوری و تکرار می شود. ارزیابی شما از شورای شهر کنونی و وضعیت شهر چیست؟ درحالیکه برخی اذعان می کنند بدهی های شهرداری بسیار زیاد است، شما وضعیت کنونی شورای شهر را چطور می بینید؟ آیا وضع کنونی به نفع شهر تهران و شورای شهر است؟

چمران: از آنجاییکه من دیگر عضو شورای شهر نیستم تمایلی ندارم در این باره موضع گیری کنم گرچه عموماً رسم این است که از مسئولان دوره های قبلی بدگویی و انتقاد شود، اما علاقه ای نسبت به این موضوع ندارم. شاید تمام دورانی که نزدیک به پانزده سال در شورا عضویت داشتم، نشنیده باشید که از عملکرد شورای دوره اول بدگویی کرده باشم با اینکه همه افراد درباره پرونده آن ها ادعا هایی مطرح می کردند، اما من به عنوان عضو شورا حرفی نزدم حتی برخی مواقع از مصوبات مثبتی که آن ها داشتند تعریف و حمایت کردم. درست نیست اعضای شورای جدید درباره شورا و شهردار قبلی بدگویی کنند، گرچه الان وقتی به عنوان شهروندی عادی که سمتی ندارد درباره موضوع فکر می کنم نظرم این است زمانی که فردی روی کار می آید و تنها به انتقاد از مسئولان قبلی می پردازد بدین معنی است که یا خودش بلد نیست کاری بکند یا به دلایل و منافعی خاص نمی خواهد کاری انجام دهد یا اینکه مجبور است در این باره موضع گیری کند.

با اینکه برای دوستانی که تازه به شورای شهر آمده اند آرزوی موفقیت دارم و برای کمک به ایشان حاضر هستم، اما باید گفت: آن ها تمامی پروژه های شهرداری را متوقف کرده اند و نه تنها کار جلو نرفته بلکه متوقف مانده است. متروی تهران را متوقف کردند درحالیکه نیازی به توقف پروژه نبود و می شد مشکلات را برطرف کرد، زیرا قبلاً هم که آقای هاشمی در مترو بود همین گونه کار می کردند و تا چند ایستگاه راه می افتاد مابقی را هم به تدریج راه می انداختند درحالیکه الان بسیاری از ایستگاه ها و مترو ها آماده بهره برداری هستند. درحالیکه اگر طرح متوقف باقی بماند احیای دوباره آن سخت و آسیب رسان است و هزینه بیشتری را برای راه اندازی دوباره می خواهد.

شهرداری فعلی قرار بود تا در مدت سه ماه کار را تمام کند پس از آن هم گفتند تا عید نوروز، اما باز هم انجام نشد و عید هم سپری شد، اما کار همینطور متوقف مانده است و دیدیم که تا آخر بهار هم اقدام خاصی صورت نگرفت و خدا می داند چه زمانی می خواهند خط مترو را راه بیندازند.

توقف امور در شهرداری خودش بزرگترین مشکل است، درحالیکه همه افراد در شهرداری بیکار نشسته همدیگر را نگاه می کنند و همین بیکاری فسادآفرین است. در حال حاضر هم خودشان می گویند کاری برای انجام دادن نداریم. آن ها اگر می خواهند با فساد مبارزه کنند باید کار ها را راه بیندازند و اجازه فعالیت بدهند. ما تمام این اقدامات را در دوره های قبلی انجام دادیم درحالیکه همه فکر می کردند ورشکست می شویم، اما اینگونه نشد؛ بنابراین دوستان حاضر در شهرداری کنونی باید کمی از تبلیغات منفی و سخنرانی های نمایشی دست بکشند و کار انجام دهند. فعالیت های تخصصی انجام دهند نه نمایش تبلیغی. تهران شهر کار است، شهر حرف زدن و نشستن در دفتر شیک و تمیز و تنها ادعا داشتن نیست. باید به وسط شهر بروند و به صورت واقعی تحرک داشته باشند و جریان کار را در شهر راه بیندازند.

** با اینکه برای دوستانی که تازه به شورای شهر آمده اند آرزوی موفقیت دارم، اما باید گفت: آن ها تمامی پروژه های شهرداری را متوقف کرده اند و نه تنها کار جلو نرفته بلکه متوقف مانده است

** دوستان حاضر در شهرداری کنونی باید کمی از تبلیغات منفی و سخنرانی های نمایشی دست بکشند و کار انجام دهند

عملکرد شورای شهر را در بعد اجتماعی در دوره ای که شما حضور داشتین چطور ارزیابی می کنید؟

چمران: به دلیل اینکه شهرداری بعد خدماتی و اجتماعی هم دارد در زمینه اجتماعی هم بسیاری از کار ها انجام شد. همچنین خانه های اجتماعی یا سرا های محله علاوه بر فرهنگسرا های حاضر ساخته شد و تصمیم گرفتیم دیگر فرهنگسرا اضافه نشود. خانه هایی که به اسم سرای محله در مناطق و نواحی مختلف ساخته می شد موجب گردهمایی مردم و اداره سرا های محله با مدیریت خود مردم و کمک شهرداری به سرای محله ها گردید.

برای آسیب های اجتماعی هم واقعا انرژی صرف کردیم، گرچه همه آن مسائل فقط به شورای شهر ارتباطی نداشت تا به جمع آوری متکدیان، دختران فراری و معتادان بپردازد، اما ما با همکاری پلیس و قوه قضائیه این اقدامات را انجام دادیم. همچنین در دوره دوم شورای شهر، برای کارتن خواب هایی که جا و مکانی نداشتند، ساختمان هایی را جهت استقرار آن ها اختصاص دادیم و این افراد را در زمستان جمع می کردیم و به این گرمخانه ها می بردیم که البته بعد ها تعداد ساختمان ها افزایش یافت.

شهر تغییرات زیادی یافت و قابل قیاس با چند سال قبل خود نیست. گرچه این گونه آسیب های اجتماعی ریشه کن نشده، اما بایستی ادامه پیدا کند و دستگاه های مختلف با همدیگر برای حل آن همکاری کنند. البته برای دیگر آسیب های اجتماعی مانند زنان بد سرپرست هم برنامه هایی انجام دادیم و تعدادی از آن ها را ساماندهی و برایشان کار ایجاد کردیم. اما مسئولان فعلی شهرداری تلاشی برای انجام این قبیل کار های اجتماعی ندارند.

**مسئولان فعلی شهرداری تلاشی برای انجام کار های اجتماعی ندارند

به نظر شما آیا الان پول ندارند یا اینکه منابع مالی هست، اما آن را در اینگونه امور صرف نمی کنند؟

چمران: نمی دانم من خودم هم در پاسخ آن مانده ام، چون از یک طرف اظهار کردند در سال گذشته بودجه شهرداری حدود بیش از نود درصد محقق شده، درحالیکه اگر این بودجه تحقق یافته پس چرا پروژه ها راکد مانده است. من فکر می کنم که بودجه محقق نشده، چون زمانی عنوان می کردند ما برای دادن حقوق افراد هم مشکل داریم. از سوی دیگر مدعی شدند که بدهی ها را پرداخت کرده اند، اما زمانی که من این موضوع را از پیمانکار ها جویا شدم آن ها گفتند به ما پولی داده نشده است.

ما در شب عید سال های گذشته به معاونت مالی فشار می آوردیم که بدهی هایش را پرداخت کند و همچنین در شورا تصویب شد شهرداری بدهی های زیر صد میلیون تومانی را بدهد و بدهی های بالای این رقم را مقداری پرداخت کند و بقیه را بتدریج بدهد.

ما در سال ۹۶ برای پروژه مترو به میزان ۴ هزار میلیارد تومان اعتبار گذاشتیم که قاعدتاً دولت هم باید همین مبلغ را به شهرداری و شورا می داد، اما چهل میلیارد تومان هم نداد. مصوبه مجلس هم حدود سیصد میلیارد تومان درنظر گرفته بود که دولت آنرا هم پرداخت نکرد و کل پرداخت آن ها به چهل میلیارد تومان هم نرسید، درحالیکه اگر چهار هزار میلیارد تومان دولت پرداخت می کرد و خودمان هم چهار هزار میلیارد تومان می گذاشتیم اکنون کار تمام خطوط مترو تمام شده بود. امید است که در شرایط کنونی و شهردار جدید که فردی اجرایی است این پرداخت ها شهرداری را از بن بست توقف بیرون آورد.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش عجیب دولت از دلایل معضلات اقتصادی سال ۹۷

گزارش عجیب دولت از دلایل معضلات اقتصادی سال ۹۷

عادل فردوسی‌پور گزارشگر بازی جذاب امشب اروپا

عادل فردوسی‌پور گزارشگر بازی جذاب امشب اروپا

تبلیغات

آسیاتک حمایت