آسیاتک

بازدید: 26

نیما کرمی و زینب زارع: فالوورهای زیاد یکی از عوامل انتخاب مجری‌های تلویزیون است

منبع : صراط نیوز کد خبر: 1313675
اگر بخواهیم به نتیجه خوبی در جنگ‌های رمضانی اصطلاحاً استیجی برسیم، به نظرم باید به فکر بیشتر شاد کردن دل مردم باشیم و راه‌های شاد کردن دل مردم را پیدا کنیم.
صراط:

وقتی از برنامه های تلویزیونی در ماه مبارک رمضان صحبت کنیم ناخودآگاه ذهن ها به سمت "ماه عسل" و "جشن رمضان" می رود اما در چند سال اخیر رویکرد رسانه ملی حال و هوای تنوع گرایی به خود گرفته است. البته نتوانسته همچون گذشته توجه حداکثری مردم را به خودش جلب کند؛ چرا که سایه اسپانسرها سنگین شده و برای جذب مخاطب دست به هر کار زردی می زنند. آنقدر میهمان کلیشه ای و حرف های شعاری زده می شود که مخاطب را ناراحت می کند. اصلاً حرکت های محتوایی و کاربردی مجریان برتر سیما به چشم نمی آید و مخاطب آرام آرام سراغ رسانه های دیگری می رود تا از فضای برنامه های ترکیبی استیجی، گفتگومحور و تاک شویی بهره ببرند. البته در این روزگار به صورت قابل توجهی پای بازیگران مطرح کشور به اجرای این برنامه ها باز شده است.

به گزارش تسنیم برای نمونه مهران مدیری با "دورهمی"، کامران تفتی با "وقتشه"، رامبد جوان با "خندوانه" و سروش صحت با "کتاب باز" پا به عرصه ی اجرا گذاشته اند؛ که البته بسیاری از کارشناسان و حتی خود بازیگران و فیلمسازان به برخی از این اجرا ها انتقاد سرسختی داشته اند. بعضاً مجریان حرفه ای و با سابقه هم از برنامه سازان و مسئولین مربوطه در رسانه ملی خواسته اند که جلوی اشاعه این کار را بگیرند تا اهالی خانه اجرا کمتر خانه نشین بشوند. به تعبیر نیما کرمی که با او گفت وگوی تفصیلی در خبرگزاری تسنیم داشتیم هرکس فالوور بیشتری داشته باشد انگار فارغ از هر مسئله دیگری فضای اجرای در تلویزیون و بازیگری در فیلم های سینمایی و سریال ها به او واگذار می شود. چقدر رنج می بریم که غیرعالمانه و زردگونه با برخی از مسائل قابل اهمیت که می تواند پررنگ تر و در قواره بهتری مورد بررسی قرار گیرد با آن برخورد می شود. چرا با صلابت و شکوهمندانه درباره برنامه سازی تلویزیون تصمیم نمی گیریم؟ او که از مجریان با سابقه و کاربلد تلویزیون به شمار می رود چندی است جنگ های تلویزیونی یا به عبارت دیگر برنامه های استیجی را به همراه همسرش زینب زارع اجرا می کند به خبرگزاری تسنیمآمد و درباره موضوعات مختلفی صحبت کردند که مشروح این گفتگو را در ذیل می خوانید:

وقتی پنج ساله بودم برای اولین بار جلوی میکروفون رفتم

*صحبت را از اینجا شروع کنید که وقتی پنج ساله بودید برای اولین بار جلوی میکروفون قرار گرفتید؛ از آن روزها بگویید؟

نیما کرمی:می دانید که پدر من از گوینده ها و تهیه کنندگان قدیمی رادیو هستند و من هم همیشه این شغل را دوست داشتم. اولین بار که جلوی میکروفون قرار گرفتم فقط پنج سال داشتم. خوب به یاد دارم قرار بود تیزری رادیویی درباره واکسیناسیون بسازند و نیاز به صدایی کودکانه داشتند و این اولین باری بود که صدایم ضبط و در رادیو پخش شد. در دوران دبیرستان برنامه های صبحگاهی را اجرا می کردم؛ تا اینکه فرصتی برایم پیش آمد تا بازیگری را تجربه کنم و در سریالی برای مرکز اصفهان بازی کردم. بعد از آن دوباره به سمت اجرا رفتم تا اینکه در سال 74 به تهران آمدیم و من گویندگی برای واحد دوبلاژ شبکه پنج را شروع کردم. بچه های رادیو صدای مرا در این برنامه ها که مستند بود شنیدند و از آنجا که صدایم خیلی شبیه به پدرم بود، صدای مرا با ایشان اشتباه گرفتند و به پدرم گفتند که چقدر فلان برنامه جالب بود و پدرم هم گفته بود: «گوینده آن برنامه ها نیما بود نه من.» من به این ترتیب دوستان رادیویی هم از پدرم خواستند تا مرا به رادیو معرفی کند. خلاصه من به رادیو رفتم و پس از آن اجراهای تلویزیونی ام شروع شد.

بازیگری را دوست دارم

در این سال ها جسته و گریخته کار بازیگری را ادامه دادم. در چند تئاتر حرفه ای و یک تله فیلم بازی کردم. در مورد تئاتر که باید بگویم برایم خیلی لذت بخش است و در واقع کاری دلی محسوب می شود اما در مورد سینما و تلویزیون به دنبال یک موقعیت بسیار خوب هستم. برای من که موقعیتم در حیطه اجرا تثبیت شده چندان مناسب نیست که در زمینه ای دیگر و در کاری ضعیف ظاهر شوم. دوست دارم اگر قرار است در فیلم یا سریالی بازی کنم، آنقدر خوب باشد که دیده شود و از اینکه در حیطه ای دیگر کار می کنم لذت ببرم و یک کار موفق باشد؛ نه اینکه صرفاً حضور داشته باشم.

مجری های با استعدادی داریم که به روز نیستند!

*می دانید بخش اعظمی از مجریان تلویزیون از مرکز استان ها معرفی می شوند الان انگار کمتر این استعدادیابی ها رخ می دهد؛ آیا این ظرفیت بالقوه در میان نیروهای جوان شهرستانی وجود ندارد یا به آن ها بها داده نمی شود و یا اینکه وجود دارد مرکز دیگر از آن ها استفاده نمی کند؟

نیما کرمی: سبک اجرا تفاوت کرده است. آن زمانی که ما وارد شدیم یک سبک قدیمی اجرا وجود داشت که ما هم ادای آن چهارچوب ها را درمی آوردیم. استعداد آن را هم داشتیم و خواه ناخواه در آن ساختار و شمایل قرار می گرفتیم. اما در دهه گذشته سبک اجرا تغییر کرده و شهرستانی ها به سبک اجرای نوین امروزی نرسیده اند. یعنی شاید الان کمتر استعدادهای جدید می بینیم برای این است هنوز در آن سبک اجراهای قدیمی مانده اند. شاید نیاز این استعدادهای شکوفا نشده نیازمند دوره های آموزشی هستند. شاید مدیریت و هدایت مناسبی صورت نمی گیرد؛ چرا که استعدادهای بسیار خوبی در شهرستان ها داریم.

اجراها عامیانه تر و راحت تر شده است

*این اجراهای جدید چه تفاوت هایی با اجراهای قدیمی دارند؟

نیما کرمی: اتفاقات در اجرا روان تر شده و خیلی ادبیات عامیانه تر و راحت تر از بدن و بیان استفاده می کنید. هنوز حالت های خشک و درون مایه قدیمی در میان مجریان شهرستان ها دیده می شود.

در شهرستان ها با یک هراس رسانه ای مواجه هستیم

*شاید به همین دلیل باشد در برنامه های شبکه شما و زاینده رود مجری از تهران دعوت می شود؟

نیما کرمی:شاید یکی از دلایل آن نیازمندی مخاطب به اجرای به روز و روان و جامع تر است. مجری امروز می تواند مخاطب برای برنامه جذب کند که با زبان شیوا و گویای مدرن و متکی به اتفاقات روز سخن بگوید. البته سعی می کنند مجریانی را ببرند که با فضاهای فرهنگی و آداب و رسوم شهرستان ها آشنا باشند. باورم این است که برگزاری ورکشاپ های نوین برای مجریان با استعداد شهرستان ها شاید فضا را به مطلوبیت اجرا نزدیک تر کند. بپذیریم در شهرستان ها بگو نگوهای زیادتری نسبت به پایتخت دارند. ما در فضای رسانه ای خطوط قرمز مشخص و تعیین کننده ای داریم، وقتی این چارچوب ها از تهران به شهرستان ها می رود یک هراس رسانه ای هم ایجاد می شود. در واقع یک نه های فرمایشی دارند که فضای اجرا را در شبکه ها و برنامه هایشان محدودتر می کند.

همه چیز از یک برنامه نوجوانانه آغاز شد...

*زینب زارع را امروز بیشتر از همیشه می شناسند؛ البته درست است که یک زمانی برای نوجوانان برنامه "نیمرخ" را اجرا می کرد اما بعدها اجرای دو نفره با نیما کرمی همسرش او را بیشتر مشهور کرد. به عنوان مقدمه از نحوه پیوستن به این فضا بگویید؟

سال 81 من دانشجوی تئاتر بودم و یکی از دوستانم به من گفت که برای گروه "نیمرخ" تست اجرا می گیرند. استودیوی این برنامه نزدیک دانشگاه ما بود، برنامه مربوط به نوجوانان و مجری برنامه هم مژده لواسانی بود. برای این برنامه مجری دوم می خواستند و اجرای من مورد قبول شان واقع شد که پس از آن به رادیو رفتم و کار اجرا را ادامه دادم تا به امروز. من کارگردانی تئاتر خوانده ام، در دانشکده هم بازی کرده ام اما خب، خیلی سال است از این فضا دور شده ام. شاید اگر در همان حال و هوا می ماندم می توانستم بازی کنم. بازیگری همانند خلق کردن است و شما خالق نقش تان هستید. انسان دوست دارد خالق باشد و اصلاً به همین خاطر است که برخی از آدم ها به سمت هنر می روند، چون در این حیطه می توانند با خلاقیت خود دست به خلق آثار مختلف بزنند.

سعی می کنیم کارمان کادربندی شده و حواشی بی جهت نداشته باشد

*چطور شد به اجرای دو نفره رسیدید؟

زینب زارع: پیش از این من کارم را در رادیو جوان آغاز کردم و به عنوان مجری در برنامه های خاص تلویزیونی هم حضور داشتم. تا اینکه خانم جلالی که آن موقع مدیر گروه خانواده شبکه دو سیما بودند به ما پیشنهاد کردند که اجرای دو نفره داشته باشیم. به همین خاطر اولین اجرای دو نفره را با یک برنامه شبکه دو سیما آغاز کردیم و رفته رفته با بازخوردهای مثبتی که گرفتیم، کار را ادامه دادیم. ما رابطه مان در این اجراها همانی است که در واقعیت هم وجود دارد و دوست نداریم برای مردم نقش بازی کنیم. ما در این اجراها از فضای همیشگی مان دور نمی شویم و فقط سعی می کنیم کارمان به اصطلاح کادربندی شده باشد چون مردم برنامه هایی را می پسندند که حواشی بی جهت نداشته باشد. خدا را شکر بازخوردی که از مردم گرفته ایم خوب است.

در اجرای مان خودمان هستیم و نقش بازی نمی کنیم

نیما کرمی: در اجرای دو نفره احترام حرف اول را می زند. اگر در این اجراها یک نفر بخواهد دوربین یا میکروفون را مال خودش کند و به اصطلاح بدزدد، توی حرف پارتنر خود بپرد، همکارش را جلوی مردم خراب کند و... هم برنامه خراب می شود و هم مردم این موضوع را به خوبی درک می کنند و از تماشای برنامه لذت نمی برند. اگر این اجراها توسط یک زن و شوهر اجرا شود به این نکات باید بسیار بیشتر هم توجه داشت. منظور من این نیست که نباید بین ما شوخی باشد؛ اتفاقاً من و زینب در اجراهایمان با هم شوخی هم می کنیم اما این شوخی ها باید از جنس احترام و ادب باشد نه از جنس تخریب شخصیت؛ یعنی من هرگز زینب، خانواده اش، مدل حرف زدنش و... را مورد شوخی قرار نمی دهم. تأکید من و زینب این است که جلوی دوربین خودمان باشیم و رابطه مان درست همان شکلی باشد که همیشه با هم داریم. بازی و ادا و اطوار خیلی سریع لو می رود و مردم می فهمند چه کسی خودش است و چه کسی نقش بازی می کند. قربان صدقه الکی رفتن زود مشخص می شود یا اگر طرف مقابل تان را تخریب شخصیت کنید، مشخص می شود که عقده گشایی دعوای خانه را آورده اید روی آنتن!

ماجرای دیالوگ با اشاره دست...!

*آیا روابط و شرایط در اجرا به زندگی شما راه پیدا می کند و یا توانسته اید ارتباط کاری و خانوادگی را از هم تفکیک کنید؟

نیما کرمی: ما تفکیک شان می کنیم.

زینب زارع: تنها چیزی که در اجرا بوجود می آید من معمولا حواسم نیست و همسرم را روی آنتن به اسم صدا می کنم. مثلاً یادم می رود بگویم آقای کرمی...

نیما کرمی با لبخند می گوید: ایشان هنگام دیالوگ گفتن گاهی اشاره دست دارند که من مجبور می شوم خطاب به افکار عمومی بگویم: ایشان زن من هستند فکر بد نکنید! اتفاقی هم که مثلاً سال گذشته افتاد به تبریک عید سعید فطر برمی گردد که امکان دارد هر مردی به زنش تبریک بگوید.

زینب زارع: اگر بد بود آنقدر برای مردم جذاب نبود همه می گفتند که برای آموزش احترام گذاشتن به همسران کار ویژه ای انجام شد. البته برای برخی همکاران خودمان خند ه دار بود که می گفتند چرا این کار را کردید؟!

یک مصافحه اسلامی بود؛ خلاف شرعی انجام ندادم

نیما کرمی: باور کنید من کار خلاف شرعی انجام ندادم. یک مصافحه اسلامی بود که به خاطر عید فطر انجام شد. البته هیچ کدام از مدیران و معاونین رسانه ملی به این اتفاق موضعی نشان ندادند. فقط یکسری از افراد که همیشه به دنبال شایعه درست کردن هستند، از این اتفاق یک جنجال آفریدند. اما من همان موقع هم گفتم مهر و محبت آموزش اولیه زندگی زناشویی است. من می خواستم به نوعی فرهنگ محبت کردن در خانواده را جا بیندازیم. چرا می گویید این کار شما ضداخلاق بوده و نباید روی آنتن تلویزیون انجام می شد. اتفاقا بگذارید فرزندان ما نیز با این آموزه ها روبرو شوند و محبت کردن را بیاموزند که به درد فرداهایشان می خورد. اگر امروز شاهد طلاق و عدم توجه به عاطفه و احساس میان همسران هستیم به خاطر این بوده که چنین خلأهایی را سامان ندادیم. مشکل ما این است که به همه چیز نگاه آموزشی داریم.

همه چیز محدود به یک رسانه تلویزیون نیست

*امروز رسانه ها روند مدرنیته را سپری می کنند؛ از این روزگار رقابت های رسانه ای و تأثیر آن در برنامه های تلویزیونی بگویید؟

زینب زارع: باید یک مقداری آرام آرام بپذیریم فضاهای رسانه ای تغییر کرده و دیگر همهچیز محدود به یک رسانه تلویزیون نیست. ما هرآنچه که دلمان بخواهد در رسانه های غیررسمی وجود دارد. یعنی اگر امروز زن و شوهری که در برنامه کودک شو همدیگر در آغوش گرفتند و بازتاب های فراوانی داشت درصد بالایی این اتفاق را می پذیرند و اگر فضا را باز نکنیم نمی توانیم با مخاطبین همراه شویم.

نباید هر کاری برای جذب مخاطب انجام داد

نیما کرمی: قبل از ما روی آنتن برادر خواهرش را بوسیده و فرزندی به مادرش ادای احترام کرده است. بارها و بارها محارم در تلویزیون احساس و عاطفه به خرج داده اند؛ مثلاً محمد علیزاده در برنامه ما، مادر خودش را بوسید. متأسفانه همان شب بعد از این اتفاق، یکسری صفحه زرد اینیستاگرامی به این مسئله پرداختند و نوشتند: "مجری مرد مجری زن را بوسید" بعد که مطالب را باز می کردیم نوشته بودند آن ها زن و شوهر هستند. واقعاً برای جلب مخاطب هرکاری نباید کرد.

فکر نکرده و نسجیده وارد این میدان شده اند

*ماجرای ورود بازیگران به اجرا از چه قرار است و چرا با شکست مواجه شده است؟

نیما کرمی: دلیلش جذب مخاطب هست و اکثرا هم شکست می خورند، چون راهشان را اشتباه می روند. اما اینکه من مخالف باشم بازیگر، خواننده و یا هر فرد دیگری اجرا بکند، من مخالف نیستم. این را بدانید که دلیل شکست شان انتخاب اشتباه شان است. دلیل شکست شان این است که تکلیف شان مشخص نیست. دلیل شکست شان این است که فکر نکرده و نسنجیده وارد این میدان شده اند. با خودشان می گویند من بازیگرم، شناخته شده هم هستم حالا مجری بشوم. نمی گویند که این کار(اجرا) آیا چیزی به من اضافه می کند یا خیر؟! به همین خاطر خیلی زود به بن بست می رسند و شکست می خورند!

فکر کرده صحبت کردن خودسانسوری به نظر نمی آید

*آیا به سیاستگذار هم ربط دارد؟

نیما کرمی: سیاستگذار هم مشکل دارد. ما امروز مشکل فالوور داریم. هرکسی فالوور بیشتری داشته باشد به او بیشتر فیلم می دهند. در واقع هرکسی فالوور بیشتری دارد اجرا می کند. امروز مشکل اصلی ما فالوور در کشور است. من 131 هزار فالوور دارم. در صف سلبریتی ها و آدم های معروف فالوورهای من عدد به حساب نمی آید. من می گویم انسان باید فکر شده، موضع بگیرد. اینکه می گویید مثلاً از من می پرسید شما مجری مولف هستید یا بداهه گویی دارید، من فکر نمی کنم فکر کرده صحبت کردن خودسانسوری به نظر نمی آید. واقعاً ضرر نمی کنیم اگر بیشتر به مسائل گوش بدهیم و با تطمئنینه اظهارنظر کنیم. هر انسانی بتواند در مورد هرچیزی نظر بدهد من با آن مشکلی ندارم اما شخصی به مقام سلبریتی بودن می رسد آن گاه نظراتش تأثیرگذار است و بایستی خیلی مراقب باشد.

می گویند ببینید فالوورهایش هم زیاد است!

*آیا حضور بازیگران به عنوان مجری را مدیران می پسندند؟

زینب زارع: برنامه ساز نظر اصلی را می دهد ممکن است آن ها تأییدش کنند. یک تهیه کننده ای برنامه می سازد سلیقه اش زرد است، هر شب که نگاه می کنید بدتر از شب قبل می شود. یک تهیه کننده ای سلیقه اش این نیست. شاید دو نوع دیدگاه را مدیران بپذیرند یا نپذیرند. معمولا نمی گویند چه کسی را بیاورید؟

نیما کرمی: اولین چیزی که اتفاق می افتد مهره سوزی است. همان بازیگر اگر درست در جای اجرا قرار نگیرد هم بازی اش و آینده کاری اش را تحت الشعاع قرار داده است. اما اگر درست قرار بگیرد می شود مهران مدیری. هیچ اشکالی هم نمی توانی بگیری با خودش صحبت کنی هم می گوید من مجری نیستم مردم هم چنین استنباطی دارند. آنقدر چارچوب های اجرا را رعایت می کند به این موفقیت می رسد. به شدت مولف است و عاقلانه تصمیم می گیرد و اجازه نمی دهد اشتباهی برای آن شخصیتی که تا به حال ساخته است، رخ بدهد. مثلاً می دانست اجرای برنامه هفت را در مقطع جشنواره نباید بپذیرد. من احساس می کنم که این دست دراز کردن و آوردن چهره های شناخته شده به عنوان مجری شاید به خاطر این باشد که بیشتر ما را ببینند. یا نتیجه بهتری بگیریم و فاصله مان را کمتر کنیم. البته می گویند ببینید فالوورهایش هم زیاد است ان شاالله اجرای خوبی می شود.

من دیدم آبرو و اعتبارم زیر سوال می رود، نپذیرفتم

*واقعاً داشتن فالوورها تا اینجا تعیین کننده است؟

نیما کرمی: بله موثر است. در سینما که صددرصد و در صداوسیما هم تأثیر دارد مخصوصاً اینکه بسیاری از برنامه ها هم اسپانسری شده اند و شما مجبور هستید اسپانسر را راضی نگه دارید. بالاخره این اسپانسرها که آنقدر پول برای برنامه سازی اختصاص می دهند نمی توانند نظر بدهند! نظر می دهند و تأثیرگذار هم هستند. این اتفاقات بایستی کارشناسی و تحلیل بشود. برای ما هم اتفاق افتاده و سر یک برنامه ای و تهیه کننده به ما گفته اسپانسر اصرار داشت شما را دعوت کنیم. مواردی هم بوده که فکر می کنم اسپانسر تا 10 میلیون هم پیشنهاد داده برای هر اجرا به غیر از وجه قرارداد، من دیدم آبرو و اعتبارم زیر سوال می رود، نپذیرفتم. برخی ها هم می پذیرند و این ها مشکل است. آن بازیگر ممکن است با خودش بگوید در دنیای بازیگری اتفاق خاصی برایش نیفتاده و اینجا به او می گویند 50 قسمت برنامه داریم و برای هر قسمت بیست میلیون اختصاص می دهیم، می پذیرد اما نمی داند که این پول چقدر خطرناک است.

باید راه های شاد کردن دل مردم را پیدا کنیم

*برنامه های رمضانی استیجی چرا آنقدر ضعیف بودند؟

زینب زارع: بعضی اوقات برای فرار کردن از یکسری فضاهایی که ایجاد شده یک چیزهایی که شاید به روز هم نیست و جُنگ های این چنینی مثلاً برنامه "دعوت" به عنوان یک مخاطب 50 درد را نپسندم و بعد به سیاستگذاری نگاه می کنیم الان خیلی به فضاهای این طوری نباید بپردازیم مخاطب دوباره غمگین بشود. مثلا بگوییم در این "دعوت" یک میهمان اجتماعی داریم تمام تلاش مان این است میهمان بازیگرمان که سلبریتی به حساب می آید به فضای خانوادگی و ناپیداهایی که برای مخاطب جذاب است بپردازیم. اگر بخواهیم به نتیجه خوبی در جنگ های رمضانی اصطلاحاً استیجی برسیم، به نظرمن باید به فکر بیشتر شاد کردن دل مردم باشیم و راه های شاد کردن دل مردم را پیدا کنیم.

برنامه ساز می گفت این فیلم را ببین و یک چیزی مثل این فیلم برای ما بساز!

*یعنی ما در این چند ساله راهی پیدا نکردیم؟

نیما کرمی: شاید باید این آدم ها تغییر کنند و نیروهای جدید و فکرهای جدید بیایند تا خروجی بهتری از آب درآید.

زینب زارع: شاید هنوز مخاطب داشته باشد و این مخاطب، مخاطب فصلی است. چرا که رمضان تلویزیون دوباره مخاطب پیدا می کند شاید همین جنگ را در فصل دیگر هیچ کس نبیند. اگر به من بازیگر بدهند بسازم یک کپی خوب از برنامه 20 ساله معتبر در شبکه های دنیا پخش می شود، داشته باشم چه اشکالی دارد. من کپی خوب می زنم درست اجرا می کنم برای مردم خودم، مردم می ببینند. این همه مجری خوب در دنیا داریم که سلبریتی می آورد برنامه اش درست پیش می رود؛ ما نمی خواهیم این را بپذیریم.

نیما کرمی: مثلاً 10 سال پیش یک مدیری به تهیه کننده و یا برنامه ساز می گفت این فیلم را ببین و یک چیزی مثل این فیلم برای ما بساز. این مدیر به تهیه کننده می گوید این فیلم را بگیر و بساز. هم این مدیر و آن تهیه کننده سرجایشان هستند. یک مقداری فکر جدیدتر و نیروی جدید و جوان تزریق کنید، ما فقط حرف جوان گرایی می زنیم. نمی دانم دلیلش چیست؟ یک بنده خدایی قرار بود تهیه کننده برنامه رمضانی "دعوت" بشود تا یک روز مانده به اجرای برنامه، به یک باره این تهیه کننده تغییر می کند و به یک مدل برنامه ای شبیه به این برنامه می رود.

تاک شوهای شبکه های خارجی را می بینیم

*شما خودتان هم تاک شوهای شبکه های خارجی را می بینید تا از آن ها برای اجرا استفاده کنید؟

نیما کرمی: تاک شوهای شبکه های خارجی را گاهی می بینیم. زینب بیشتر از من این برنامه ها را دنبال می کند. بعضی از این برنامه ها واقعاً جذابند. اما خب باید توجه داشته باشیم که هر رسانه قوانین خودش را دارد و ما نمی توانیم مانند مجری های آن برنامه ها عمل کنیم؛ یعنی اصلاً فرهنگ و عرف جامعه ما این اجازه را به ما نمی دهد.

زینب زارع: دیدن این برنامه ها کمک می کند تا از استاندارد تعریف شده ای که وجود دارد کمی دور شویم و فراتر فکر کنیم.

مجری باید خوش لباس و خوش چهره باشد

*مجری ما این روزها نسبت به قبل تفاوت های زیادی حتی به لحاظ ظاهری هم داشته است؛ چرا آنقدر امروز به ظاهر مجری اهمیت می دهند؟

نیما کرمی:در هر برنامه تلویزیونی باید یک طراح لباس و یک طراح گریم وجود داشته باشد. خوشبختانه الان دیگر در برنامه ها طراح گریم وجود دارد در حالی که قبلاً به ما می گفتند «خودتان قبل از برنامه فوم بزنید به صورت تان بس است!» اما هنوز در حیطه طراح لباس هیچ برنامه مشخصی وجود ندارد در حالی که با 10 طراح و متخصص لباس می توان کل برنامه های صداوسیما را پوشش داد. من که از جیب خودم لباس می خرم پس چه بهتر که یک طراح به من بگوید برای هر برنامه بهتر است از چه نوع لباسی استفاده کنم. بخشی از پوشش های بی سلیقه ای که در تلویزیون می بینیم به همین خاطر است که هنوز به مقوله حضور طراح لباس در کنار عوامل برنامه ها دیدگاه حرفه ای وجود ندارد.

زینب زارع: من فکر می کنم باید به چشم مخاطب و دید بصری او احترام بگذاریم. برنامه ها باید دکور زیبا داشته باشند و مجری ها باید لباس های زیبا بپوشند. به نظرمن حتی یک مجری یا گوینده خبر در کنار داشتن صدای زیبا باید چهره مناسبی هم داشته باشد؛ در واقع باید به گونه ای باشد که مخاطب آن را بپذیرد.

حسن ختام و اما حاشیه ها...

*در پایان اگر نکته یا موضوعی دارید بفرمایید.

نیما کرمی:من بارها شنیده ام می گویند زندگی برای مجریان تلویزیونی سخت است؛ این حرف ها را قبول ندارم. چرا که هر رسانه ای خطوط قرمز خودش را دارد. وقتی شما در یک رسانه کار می کنید باید در چهارچوب همان رسانه زندگی کنید و اگر این موضوع را دوست ندارید می توانید شغل تان را عوض کنید.

زینب زارع: من فکر می کنم آدم هایی که زندگی کاری و شخصی شان با هم تداخل پیدا می کند و زندگی برایشان سخت می شود دو حالت دارند؛ اول اینکه خودشان به دنبال حاشیه می روند و دوم اینکه آدم های بدشانسی هستند؛ مثلاً اینکه اتفاقی که ممکن است برای همه آدم های دنیا بیفتد برای یک مجری هم رخ می دهد اما در همان حال کسی که از فیلمبرداری می کند و از بدشانسی این فیلم رسانه ای می شود و... بعضی وقت ها به اتفاق های این چنینی که نگاه می کنم می بینم واقعاً فقط می توان اسم بدشانسی را رویش گذاشت؛ اینکه یک شوخی، یک جمله ساده یا یک اتفاق شخصی ناگهان بدون خواست آن فرد، رسانه ای شود دیگر فقط باید اسمش را بدشانسی گذاشت.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش اسپوتنیک درباره پیامدهای خطرناک دیدار ترامپ و پوتین برای رئیس‌جمهور آمریکا

گزارش اسپوتنیک درباره پیامدهای خطرناک دیدار ترامپ و پوتین برای رئیس‌جمهور آمریکا

گزارش: تحول جدی در توان زرهی نیروهای مسلح/ تزریق ۸۰۰ تانک جدید به سازمان رزم ارتش و سپاه

گزارش: تحول جدی در توان زرهی نیروهای مسلح/ تزریق ۸۰۰ تانک جدید به سازمان رزم ارتش و سپاه

گزارش تخلفات حضرتی در حزب اعتماد ملی، تقدیم وزارت کشور شد

گزارش تخلفات حضرتی در حزب اعتماد ملی، تقدیم وزارت کشور شد

واکنش به گزارش‌ها درباره موسسه ثامن الحجج / «ح. ص»: ۸۸۰ میلیون تسهیلات گرفتم، ۱.۲ میلیارد برگرداندم؛ یک ریال هم بدهی ندارم / حقوق دخترم ۷۰۰ هزار تومان بود

واکنش به گزارش‌ها درباره موسسه ثامن الحجج / «ح. ص»: ۸۸۰ میلیون تسهیلات گرفتم، ۱.۲ میلیارد برگرداندم؛ یک ریال هم بدهی ندارم / حقوق دخترم ۷۰۰ هزار تومان بود

گزارش: آغاز برنامه انتخاباتی کارگزاران برای ۱۴۰۰؛ همکاری با

گزارش: آغاز برنامه انتخاباتی کارگزاران برای ۱۴۰۰؛ همکاری با "شورای‌هماهنگی"، ائتلاف با معتدلین

سخنگوی تعزیرات: مردم گرانفروشی را گزارش دهند

سخنگوی تعزیرات: مردم گرانفروشی را گزارش دهند

تبلیغات

آسیاتک حمایت