آسیاتل

بازدید: 96

درس‌های حضرت زینب(س) به جامعه امروز ما

منبع : خبرگزاری ایکنا کد خبر: 1038989
گروه جامعه: زندگانی سراسر مجاهدانه حضرت زینب(س) با ویژگی‌هایی همچون عفاف، عبادت، ایثار و پیروی از ولایت الگویی تمام عیار برای آحاد مردم در جامعه اسلامی به خصوص بانوان است.

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا)، حضرت زینب کبری(س) در چنین روزی یعنی پنجم جمادی الاولی در سال پنجم هجری متولد شد. حیات 57 ساله ایشان از عصر پیامبر اسلام(ص) آغاز شد و مدتی پس از واقعه کربلا به پایان رسید اما درس های بزرگ ایشان برای جامعه اسلامی همچون جامعه امروز ما برقرار است. به همین مناسبت، خبرگزاری ایکنا از حجت الاسلام والمسلمین محمد سعیدی آریا، مدرس حوزه علمیه قم درباره درس های زندگی ایشان برای جامعه امروز ما جویا شد که متن آن در ذیل ارایه می شود.

درس های حضرت زینب(س) به جامعه امروز ما/ فعالیت اجتماعی بانوان بر اساس موقعیت  و ضرورت

*درباره جایگاه حضرت زینب(س) در هدایت جامعه توضیحاتی بفرمایید.

خداوند متعال بندگانش را به حال خود رها نکرده و برای آن ها هدایت قرار داده است، این هدایت ها یا در قالب قرآن است و یا در قالب زندگانی اهل بیت و بزرگان دینی که البته آموزه های این بزرگواران هم تجسم عینی قرآن است، زندگی این بزرگواران به ما می آموزد که چگونه زندگی کنیم، چگونه رفاقت کنیم، چگونه از تنگناها خارج شویم و به عبارت کلی ما را «هدایت» می کند.
بنده ایام ولادت حضرت زینب(س) را تبریک عرض می کنم و معتقدم ایشان یک الگوی تمام عیار برای هدایت ما هستند. ایشان صفات بسیاری دارد که هر کدام آن ها نکات فراوانی دارد اما در این بخش به مهم ترین صفت ایشان اشاره می کنم. زینب کبری(س) همراه همیشگیِ ولیّ زمان خود بود به این صورت که ایشان هیچگاه اباعبدالله الحسین(ع) را تنها نگذاشت. حتی در روایات می خوانیم که شرط ازدواج ایشان با همسرش یعنی عبدالله بن جعفر این بوده است که از مسیر امامت جدا نشود، این همراهی را خیلی از یاران دیگر هم داشتند مثلا حدود هزارنفر در ایام حج با امام حسین(ع) همراه بودند اما تا کجا؟ در نهایت حداکثر صد و چند مرد با ایشان در کربلا ماندند، آن شبی که اباعبدالله فرمودند چراغ ها را خاموش می کنم و هرکس که می خواهد، برود، افرادی دیگر نیز جدا شدند، آدم های بدی هم نبودند اما توان و توفیق ایستادگی در مسیر حق را نداشتند. دو فرزند حضرت زینب(س) در کربلا به شهادت رسیدند اما ایشان دست از ایستادگی بر نداشت.
بعد از حادثه کربلا هم زینب کبری(س)، پیام آور است، همه این شعر را شنیده ایم که «کربلا در کربلا می ماند، اگر زینب نبود». دشمنان امام حسین(ع) قرار گذاشته بودند که چیزی از مسیر اهل بیت باقی نماند اما حضرت زینب(س) با خطبه های مختلفی که بعد از کربلا، در کوفه و شام ایراد کردند، پیام جریان کربلا را منتقل کردند.
پس حضرت زینب(س) کسی است که در سخت ترین مقاطع هم در مسیر حق باقی می ماند و انسان باید از این مساله درس بگیرد، بعضی آدم ها در مسیر حق ایستادگی می کنند اما در مواقع حساس شانه خالی می کنند.

*درس های حضرت زینب(س) به طور خاص برای بانوان مسلمان امروز ما چه می تواند باشد؟

زینب کبری(س) به واسطه جایگاه علمی خود برای زنان کوفه درس تفسیر قرآن و بیان احکام شرعی دایر کرده بودند، به عبارتی می توان گفت مدیریت فرهنگی بانوان کوفه در دوران امام علی(ع) با ایشان بوده است. در حدیثی از امام حسین(ع) خطاب به ایشان می خوانیم: «انتِ بحمدالله عالمة غیرمتعلمة»، از نظر تاریخ اسلام، جایگاه علمی ایشان قطعی و از مسلّمات است اما محدود به زنانی که رجوع می کردند و مسایل را پیگیری می کردند.
نکته دیگر این بود که ایشان هنگام ازدواج با عبدالله بن جعفر شرط کرده بود که هیچگاه از برادرش حسین(ع) جدا نشود، البته نکته لطیفی وجود دارد این که ایشان همراهی با امام حسین(ع) را مسلّم می دانسته است اما شاید از طریق علم الهی که پدرشان خبر داده بود، مسیر سخت بودن همراهی در کربلا را می دانستند و نسبت به آن با همسر خود شرط کرده بودند. سال ها بعد هم در هنگامه کربلا، عبدالله به علت بیماری شدیدی که ظاهراً برایش ایجاد شده بود نتوانست به کربلا برود اما زینب کبری(س) با دو فرزند جوان خود با امام حسین(ع) همراه شد.
زینب کبری(س) از جهت عبادت هم بسیار سر آمد است و از نماز شب ایشان بسیار شنیده ایم؛ تا آن جایی نماز شب ایشان عابدانه و خالص است که اباعبدالله(ع) می فرماید: «خواهرم در نماز شب خود ما را دعا کنید».
پس اگر بخواهیم جمع بندی کنیم زندگانی حضرت زینب(س) ابعاد وسیعی دارد؛ از جنبه های عبودیت ایشان گرفته تا تشخیص دقیق ایشان برای حضور در صحنه های اجتماعی.
ذکر این نکته ضروری است که بعضی از فعالیت اجتماعی زنان، سوء استفاده می کنند، بروز غیرعفیفانه و تبرّج جایز نیست، بالاتر از این ها باید گفت فعالیت اجتماعی هم که قرار باشد در آن با نامحرم مواجه شد باید بر اساس ضرورت باشد. یک بانوی مسلمان باید جمع بندی بکند که عملش چقدر به عفت نزدیک است و تا جایی که ممکن است ارتباط با نامحرم را به حداقل برساند، این که حضرت فاطمه زهرا(س) و حضرت زینب(س) خطبه می خوانند بر اساس شناخت دقیق ضرورت است وگرنه در غیر این شرایط، حضرت زینب(س) به عبادت و تفسیر قرآن برای بانوان مشغول بود.

دقت داشته باشیم، مسائلی مثل غصب ولایت یا مساله کربلا، رسیدن کارد به استخوان است و در این شرایط حضرت فاطمه زهرا(س) و حضرت زینب(س) وارد می شوند وگرنه چرا در مساله ای مثل جنگ جمل که بعضی از همسران پیامبر، اجماعی را تشکیل داده بودند، زینب کبری(س) به شکل مستقیم وارد نشد؟ شاید مهم ترین جواب همین است که با وجود امیرمومنان(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، زینب کبری(س) هنوز ضرورتی برای حضور مستقیم در صحنه، آن طور که همسران پیامبر در جناح مقابل حاضر شده بودند، تشخیص نداده بودند اما در شرایطی مثل کربلا که دشمن می خواهد از اهل بیت چیزی باقی نگذارد، ایشان تمام قد وارد می شود. در روز عاشورا ایشان از دو جهت، پرستار واقعی خاندان اهل بیت است، اول از لحاظ پرستاری روحی و روانی؛ به این شکل که هر کس در آن شرایط می خواست دلش آرام بگیرد به حضرت زینب(س) پناه می برد، مساله دیگر هم پرستاری از کودکان است که در سه یا چهار سند، وارد شده است به این صورت که زینب کبری(س) خودشان را در برابر ضربات تازیانه ها سپر بلا می کردند تا به کودکان آسیبی نرسد، همچنین طبق روایتی دیگر هم تصمیم دشمن بر قتل امام سجاد(ع) در کربلا جدی بود و هنگامی که آن افراد با شمشیر آخته بر بالین امام سجاد(ع) که بیمار بودند، حاضر شدند زینب کبری(س) جلوی آن ها ایستاد و گفت ابتدا من را باید بکشید که ایستادگی ایشان آن ها را منصرف کرد، شاید به این دلیل که نمی خواستند خون زنی را بریزند. در دوران اسارت هم که زیاد شنیده ایم ایشان «قافله سالار» بودند.

پس با این مقدمه بار دیگر تاکید می کنم اگر فعالیت های اجتماعی حضرت زینب(س) را بدون بیان مقتضیات و ضرورت های آن مقطع، مطرح کنیم می شود: کلمة الحقّ یراد بها الباطل: یعنی سخن حقی که از آن مراد باطلی داریم! گویی بخشی از حقیقت را بیان و بخشی را کتمان کرده ایم.

*اگر در یک سطح بالاتر بخواهیم الگو بودن ایشان را برای کلیت جامعه، فارغ از جنسیت و حتی فارغ از تقسیم بندی دیندار و غیردیندار بررسی کنیم، چه نکاتی را می توانیم مطرح کنیم؟

حضرت زینب(س) هیچ تکلیف شرعی برای همراهی با امام حسین(ع) ندارد چون همانطور که می دانید امام حسین(ع) فرموده بودند آن ها با من کار دارند و بقیه می توانند بروند، اما حضرت زینب(س) می ماند به خاطر هدف احیای مکتبی که خود بدان معتقد است، آن همه سختی را بر خود ترجیح می دهد و «ایثار» می کند. حجم سختی های وارد شده بر حضرت زینب(س) آنقدر زیاد بوده است که وقتی به مدینه باز می گردد، شوهرش او را نمی شناسد و سراغ زینب را می گیرد.

در سطحی بالاتر اگر نگاه کنیم ایشان خود را سپر بلای کودکان می کنند، آن هم نه بواسطه این که بچه های اهل بیت هستند خیر، بچه های همه کاروان بودند، حضرت زینب(س) نمی توانست تحمل کند یک کودک تازیانه بخورد و خود را سپر می کردند، یک وقتی اگر تازیانه ای بر کودکی بلند می شد حضرت زینب(س) خود را در مقابل آن قرار می داد ...(گریه گوینده).

این بحث فراتر از دیندار بودن یا دیندار نبودن است، به نظر می رسد ایثار یک ارزشی است که همه انسان ها می توانند آن را درک کنند.


loading...
دانلود نرم افزار

پربازدیدترین اخبار

گزارش ها

گزارش جدید نیویورک‌تایمز از نقشه‌های عربستان علیه ایران

گزارش جدید نیویورک‌تایمز از نقشه‌های عربستان علیه ایران

گزارش کامل برنامه نود/ بیرانوند، سید جلال را کنار زد

گزارش کامل برنامه نود/ بیرانوند، سید جلال را کنار زد

گزارش ویژه گاردین از گروه تروریستی منافقین

گزارش ویژه گاردین از گروه تروریستی منافقین

تبلیغات

آسیاتک حمایت